II SAB/Kr 11/10

Kraków, dnia 25 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.S. na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. postanawia umorzyć postępowanie W dniu [....] 2009r. skarżąca C.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zarzucając rażące naruszenie terminów załatwienia sprawy z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarżąca wniosła także o zobowiązanie organu do merytorycznego zakończenia sprawy w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, o zobowiązanie Prezesa Kolegium do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego nie załatwienia sprawy w terminie, a także o zasądzenie kosztów postępowania. ` W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej odrzucenie, albowiem przed wniesieniem skargi, Kolegium rozpoznało wniosek skarżącej i decyzją z dnia 10 grudnia 2009r. znak: [....] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia 19 czerwca 2009r. znak: [....] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 26 września 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§2). W postanowieniu z dnia z dnia 31 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie I SAB/Ol 3/06 orzekł, iż jeśli w momencie rozpoznania przez sąd skargi organ nie pozostaje już w bezczynności, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 tej ustawy, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie (LEX nr 237485). Podgląd ten sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Bezczynności organu ustaje w momencie wydania decyzji objętej żądaniem lub odwołaniem. O bezczynności organu administracji można mówić jedynie wtedy, gdy wbrew swemu obowiązkowi nie wydaje on decyzji. W przypadku wydania decyzji opóźnionej (z uchybieniem ustawowego terminu załatwienia sprawy) organ pozostaje w bezczynności od dnia po którym minął mu termin do wydania decyzji do dnia w którym decyzję tę wydaje. Sąd rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji stosuje normę określoną przepisem art. 149 p.p.s.a. która stanowi, iż sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sytuacji, kiedy ustaje bezczynność organu, przed wydaniem orzeczenia przez sąd, brak podstaw do zobowiązania organu do wydania decyzji, skoro ta już w obrocie prawnym istnieje. Postępowanie sądowe staje się więc bezprzedmiotowe. Wskazana wyżej sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wprawdzie decyzja administracyjna, co do wydania której organ pozostawał bezczynny, została wydana dzień przed wniesieniem skargi na bezczynność, jednakże doręczono ją skarżącej już po złożeniu skargi, co oznacza, że wówczas dopiero załatwiono sprawę administracyjną, Stosownie do art. 110 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. W związku z tym stwierdzić należy, że bezprzedmiotowość postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność w sprawie, w której decyzja została przez organ wydana, wynika z tego, iż zgodnie z art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność może jedynie zobowiązać organ administracji do wydania w określonym terminie decyzji. W niniejszej sprawie skoro decyzja została wydana, postępowanie w sprawie bezczynności organu, staje się bezprzedmiotowe. Z tych wszystkich względów Sąd, na mocy powołanych przepisów, orzekł o umorzeniu postępowania