II SAB/Kr 11/25

Kraków, dnia 14 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędzia WSA Magda Froncisz Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy Liszki w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga W. S. na bezczynność Wójta Gminy Liszki w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci skanu odpisu wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 06.12.2024 r., sygn. akt Krajowej Izby Odwoławczej 4269/24, oraz uzasadnienia tego wyroku (w przypadku, w którym wyrok wraz z uzasadnieniem mają formę dokumentu elektronicznego, o przesłanie pliku zawierającego treść wyroku i uzasadnienia). Organowi zarzuciła bezczynność w ww. sprawie poprzez niezałatwienie sprawy w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, z późn. zm.; dalej: "UDIP"), 5) w trybie art. 74a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: "PPSA"). Ponadto wniesiono o: a. zobowiązanie Organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie ze złożonym przez Skarżącego wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia 13 grudnia 2024 r. w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, b. stwierdzenie, że Organ dopuścił się bezczynności, z jednoczesnym stwierdzeniem, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a także o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia 13 grudnia 2024 r. Skarżąca zwróciła się cyt. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci skanu odpisu wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 06.12.2024 r., sygn. akt Krajowej Izby Odwoławczej 4269/24, oraz uzasadnienia tego wyroku (w przypadku, w którym wyrok wraz z uzasadnieniem mają formę dokumentu elektronicznego, o przesłanie pliku zawierającego treść wyroku i uzasadnienia). We wniosku tym znalazła się również prośba o przesłanie powyższego za pośrednictwem ePUAP. We wniosku powyższym wskazano również, cyt. O powyższym wyroku jest mowa w informacji o unieważnieniu czynności unieważnienia postępowania z dnia 05.11.2024 r., a także o przystąpieniu do ponownego przeprowadzenia czynności oceny i badania ofert, z dnia 09.12.2024 r., znak sprawy: ZP.271.15.2024, podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez Wójta Gminy Liszki Pana W. S. Wniosek ten wpłynął na elektroniczną skrzynkę podawczą Organu za pośrednictwem ePUAP w dniu 13 grudnia 2024 r. Wskazuję w tym miejscu, że Skarżący jest mieszkańcem Gminy Liszki (jak wskazano w petitum, adres zamieszkania: [...] – jest to adres leżący w obrębie Gminy Liszki.), a co za tym idzie i świadczeniobiorcą w zakresie usług komunalnych, których obowiązek zapewnienia jest jednym z zadań własnych Gminy Liszki. Powyższy wyrok KIO, z którego treścią Skarżący pragnie się zapoznać (jak również z treścią uzasadnienia tego wyroku) jest wyrokiem, w którego wykonaniu Gmina L (jako Zamawiający) unieważniła czynność́ unieważnienia postępowania z dnia 05.11.2024 r., a to postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn. Świadczenie usługi odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach zamieszkałych z terenu gminy Liszki w okresie od 01.01.2025 r. do 31.12.2026 r." Skarżący pragnie zapoznać się z treścią powyższego wyroku KIO oraz jego uzasadnienia z uwagi na to, że wyrok ten wywołał skutki prawne w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publiczne na usługi odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych, których Skarżący jest świadczeniobiorcą. Wniosek powyższy – z uwagi na jego treść – stanowi wniosek o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu art. 10 ust. 1 UDIP. Wobec powyższego w sprawie zainicjowanej ww. wnioskiem zastosowanie znajduje art. 13 ust. 1 UDIP, zgodnie z którym: Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Pomimo upływu powyższego 14-dniowego terminu, liczonego od dnia złożenia ww. wniosku, Organ nie udzielił Skarżącemu odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, a stan bezczynności trwa nadal. W sprawie zainicjowanej powyższym wnioskiem Organ nie skierował do Skarżącego jakiejkolwiek korespondencji, w tym również przewidzianego w art. 13 ust. 2 UDIP powiadomienia o nowym terminie udostępnienia informacji publicznej. Z uwagi na powyższe Skarżący nie zna znaku nadanego sprawie zainicjowanej ww. wnioskiem. W odpowiedzi na skargę z dnia 9 stycznia 2025 r. organ wskazuje, że odpowiedź na wniosek została sporządzona i przesłana do adresata w dniu 30 grudnia 2024 r. Informujemy jednocześnie, że do dnia dzisiejszego do Urzędu Gminy Liszki nie wpłynął pisemny odpis wyroku Krajowej Izby odwoławczej z dnia 6 grudnia 2024 r. sygn. akt KIO 4269/24 będący przedmiotem w/w skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 935 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. - Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, zwanej dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stosownie do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1b). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i pkt 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Zgodnie zaś z § 2 omawianego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Bezczynność organu na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy ma miejsce wtedy, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie podejmuje stosownych czynności tj. nie udostępnia informacji w sposób przewidziany w ustawie m.in. w sposób wskazany w art. 10 ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, że w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie, do udzielenia informacji publicznej oraz czy podejmuje stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością. Nadto żądana informacja musi stanowić informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Obowiązek informacyjny podmiotu zobowiązanego jest konsekwencją faktu dysponowania daną informacją. Zgodnie zaś z art. 13 ustawy udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej inicjuje postępowanie, w ramach którego organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności ocenić charakter żądanej informacji pod kątem uznania jej za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a następnie, w razie uznania żądanej informacji za publiczną, informację tę udostępnić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. - z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2) lub w tym terminie wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia, bądź też poinformować wnioskodawcę, że informacji takiej nie posiada, względnie - w razie uznania, że żądana informacja nie spełnia kryteriów informacji publicznej lub że jest ona dostępna w innym trybie (art. 1 ust. 2), powiadomić wnioskodawcę, że w przypadku jego żądania przepisy u.d.i.p. nie znajdują zastosowania (wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn. akt II SAB/Kr 223/24). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje. Poza sporem pozostaje, że Wójt Gminy Liszki jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie budzi też wątpliwości, że wnioskowana informacja stanowiła informację publiczną. Niekwestionowanym jest także fakt, że wniosek o udzielenie informacji publicznej wpłynął do organu dnia 13 grudnia 2024 r. Zatem 14-dniowy termin do załatwienia wniosku upływał dnia 27 grudnia 2024 r. Poza sporem jest, ze na ten dzień skarżąca nie otrzymała odpowiedzi organu. Wobec powyższego już następnego dnia t.j. 28 grudnia 2024 r. została złożona skarga na bezczynność. Tymczasem w dniu 30 grudnia 2024 r. organ wystosował do skarżącej pismo wskazując, że odpis wyroku KIO 4269/24 nie wpłynął jeszcze do Urzędu. Uregulowany w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. podstawowy, 14-dniowy termin na udostępnienie informacji publicznej w następstwie wniosku jest terminem instrukcyjnym. Jego niezachowanie, jak również niezachowanie terminu dodatkowego, wyznaczonego zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., bądź przekroczenie terminu maksymalnego – 2-miesięcznego od dnia złożenia wniosku – nie wywołuje skutków materialnoprawnych, obligujących podmiot zobowiązany do pozytywnego rozpoznania wniosku i udostępnienia informacji publicznej, a jedynie umożliwia wniesienie środków mających na celu zdyscyplinowanie pozostających w stanie bezczynności podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznych (zob. M. Wilbrandt-Gotowicz, Komentarz do art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. [w:] Piskorz-Ryń Agnieszka (red.), Sakowska-Baryła Marlena (red.), Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz WKP 2023). Należy zauważyć, że w piśmiennictwie wskazywano, iż błędne jest zatem twierdzenie, iż bezczynność w dostępie do informacji publicznej następuje wtedy, gdy zobowiązany organ w terminie 14 dni od chwili złożenia wniosku ani nie udzieli informacji, ani nie wyda decyzji odmownej (J. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa do informacji, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2010/5–6, s. 108–109.) W judykaturze rozpowszechniła się jednak inna wykładnia, zgodnie z którą terminy z przepisów art. 13 u.d.i.p. dotyczą każdej formy załatwienia wniosku – a zatem nie tylko czynności udostępnienia informacji publicznej, czynności powiadomienia wnioskodawcy, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej (z wyjaśnieniem przyczyn takiej kwalifikacji), bądź powiadomienia, że organ nie posiada informacji publicznej lub obowiązuje inny tryb dostępu, ale także wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia, którą prezentował także tut. Sądu (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn. akt II SAB/Kr 223/24). Uzasadniając rozstrzygnięcie Sądu wskazać należy, że w realiach niniejszej sprawy uznaje on za zasadne przychylenie się do stanowiska, że brak jest podstaw do postawienia organowi zarzutu pozostawania w bezczynności. Z akt sprawy wynika, że na dzień złożenia wniosku, jak również po upływie 14-dniowego terminu do udostępnienia informacji Wójt Gminy Liszki nie był w posiadaniu wyroku KIO 4269/24. Na marginesie warto odnotować, ze orzeczenia KIO są także publikowane w BIP tego organu. Także wnioskowane orzeczenie zostało tam opublikowane w styczniu 2025 r. Zauważyć także należy, że skarga na bezczynność została złożona już następnego dnia po upływie terminu do udzielenia informacji, który przypadał na okres świąteczno-noworoczny. Nie bez znaczenia jest okoliczność, że wkrótce potem organ poinformował, iż nie dysponuje jeszcze odpisem w/w wyroku, a także na dzień wniesienia skargi oraz odpowiedzi na skargę nie dysponował odpisem w/w wyroku. W realiach niniejszej sprawy, mając na uwadze sekwencję zdarzeń w toku postępowania, w ocenie Sądu brak było podstaw do stwierdzenia bezczynności organu, dlatego skarga w całości została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.