II SAB/Kr 110/12

II SAB/Kr 110/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2012 r. sprawy ze skargi W.R. na bezczynności Burmistrza Miasta i Gminy N. w przedmiocie nakazania wykonania obowiązków przez użytkownika wieczystego postanawia skargę odrzucić. W.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy N. W jej treści wskazał, że gmina pozostaje w bezczynności w stosunku do użytkownika wieczystego działki sąsiedniej, na której składowane są odpady i nie egzekwuje od użytkownika wieczystego obowiązku utrzymywania działki w należytym stanie. Na wezwanie Sądu dotyczące uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie w jakiej sprawie administracyjnej skarżący zarzuca bezczynność Burmistrzowi N. , skarżący podał, że zarzuca przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie decyzji o uporządkowanie działki nr [...] przez najemcę wieczystego lub składującego odpady niezgodnie z planem zagospodarowania działki (pismo z dnia 16 lipca 2012 r.). Odnośni tego żądanie skarżący podał jako podstawę prawną żądania art. 33 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę Burmistrza Miasta i Gminy N. wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie. Wyjaśnił, że użytkownicy wieczyści działki nr [...] B.Z. i E.Z. , wbrew umowie użytkowania wieczystego z dnia 25 marca 1987 r., niezabudowali nieruchomości domem jednorodzinnym, a oddali tę nieruchomość do użytkowania osobie trzeciej K.G. . K.G. składuje zaś na tej nieruchomości drewno na cele opałowe. Organ podał, że skarżący domaga się w istocie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego przez Gminę zarzucając właścicielowi, że nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 33 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ podniósł, że sprawa o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego należy do właściwości sądów cywilnych, stąd zasadny jest wniosek o odrzucenie skargi. Nadto wyjaśnił, że w toku czynności związanych z interwencjami skarżącego dotyczącymi składowania drewna przez K.G. , organ nie stwierdził naruszenia przepisów w zakresie postępowania z odpadami komunalnymi. Podano, że wielokrotnie informowano skarżącego o braku możliwości zakazania składowania drewna na cele opałowe oraz zakłócania korzystania z nieruchomości sąsiedniej, pouczając, że skarżącemu służy droga cywilna (art. 144 K.c.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego. Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", stanowi podstawę kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne w wymienionych w tym przepisie sprawach. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 6) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 7) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 6, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 8) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 9) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-5. Należy wskazać, że żądanie skargi nie mieści się w żadnym z ww. postanowień. Skarżący żąda uporządkowania działki sąsiedniej, na której składowane jest drewno. Takie żądanie należy jednak do właściwości sądów powszechnych np. z zakresu ochrony prawa własności (art. 144 Kodeksu cywilnego i art. 222 i następne Kodeksu cywilnego). Jeżeli zaś skarżący domaga się także rozwiązania umowy użytkowania wieczystego na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to ta sprawa również należy do sądu cywilnego i nie mieści się ww. katalogu spraw, w których przewidziano właściwość sądów administracyjnych (art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.). Skoro wymienione powyżej sprawy nie należą do właściwości sądów administracyjnych, to również sprawy w przedmiocie bezczynności organów w takich sprawach nie mogą być rozpoznawane przez sądy administracyjne (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Reasumując złożona przez W.R. skarga, co wykazano powyżej, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego, zatem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do jego właściwości.