II SAB/Kr 119/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi. S. E.K. T.D. i A.W. , na bezczynność Wójta Gminy R. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną skarżących Postanowieniem z 16 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę. Z.S. E.K. T.D. i A.W. , na bezczynność Wójta Gminy R. . Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony Z.S. działającej w imieniu także pozostałych skarżących 27 lutego 2012 r. W dniu 13 marca 2012 r. Z.S. złożyła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, przy czym z podpisu pod skarga wynika, że złożyła ją także jako pełnomocnik córek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej ppsa (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza osoba posiadająca kwalifikacje określone w art. 175 § 2 ppsa, jak również w art. 175 § 3 ppsa w odniesieniu do określonej kategorii spraw. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. W przeciwieństwie bowiem do wymogów formalnych przewidzianych dla pisma procesowego, którego braki mogą zostać usunięte w trybie art. 49 ppsa, sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę do tego nieuprawnioną należy do braków nieusuwalnych. W konsekwencji, podlega ona odrzuceniu bez wzywania strony o jej uzupełnienie. Skarżąca nie jest osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej i mimo to wniosła skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.