II SAB/Kr 120/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. postanawia skargę odrzucić W skardze skierowanej do sądu administracyjnego skarżący W. F. zarzucił bezczynność Burmistrzowi Miasta i Gminy W.. W szczególności podawał, że 30.07. 2003r. skierował do Burmistrza skargę na Straż Miejską w W. i do chwili obecnej nie otrzymał odpowiedzi na tę skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje : Skarga złożona do Burmistrza Miasta i Gminy W. nie jest żądaniem wszczęcia określonego postępowania administracyjnego. Skargę W. F. należy uznać za skargę o powszechnym charakterze, unormowaną w art. 221 § 1 i następne kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten przewiduje, że każdy ma zagwarantowane w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych, a prawo to realizowane jest na zasadach określonych przepisami działu VII kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 227 kpa przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Tego rodzaju właśnie zarzuty zawierała skierowana do Burmistrza Miasta i Gminy W. skarga W. F., dotycząca nienależytego wykonywania zadań przez Straż Miejską w W. Skarga, o której mowa w art. 227 kpa jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialnotechniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W przypadku zaś niezałatwienia tego rodzaju skargi, przewidzianej przepisami art. 221 § 1 kpa i art. 227 kpa, stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, który nie załatwił takiej skargi / por. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 1997r, III SAB 1 / 97 /. A zatem skarga złożona w niniejszej sprawie zarzucająca bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. podlega odrzuceniu. Nie dotyczy ona bowiem bezczynności w żadnej kategorii spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm. / a tylko w tego rodzaju sprawach, dopuszczalna jest skarga na bezczynność organu administracji / art. 3 § 2 pkt 8 cytowanej wyżej ustawy /. Niezależnie od powyższego, skarga na bezczynność organu administracji może być skutecznie wniesiona po uprzednim wystąpieniu do organu wyższego stopnia z zażaleniem przewidzianym art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w obowiązującym terminie przez organ, którego dotyczy zarzut bezczynności. Skarżący nie wykazał aby zażalenie takie składał. Z tych względów skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 i art. 52 § 1 cytowanej poprzednio ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30. 08. 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm. /.