II SAB/Kr 122/15

WyrokWSA w Krakowie2015-09-10

Skład orzekający: Andrzej Irla, Magda Froncisz, Beata Łomnicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, która została usunięta po wniesieniu skargi, może być uznana za rażące naruszenie prawa?
Ratio decidendi
Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, która została usunięta po wniesieniu skargi, może być uznana za rażące naruszenie prawa, nawet jeśli postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Sąd ma obowiązek ocenić, czy pierwotna bezczynność stanowiła rażące naruszenie prawa, zgodnie z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Fundacja złożyła skargę na bezczynność Rektora Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej umów na studia doktoranckie, kalkulacji kosztów kształcenia oraz kosztów powtórnego organizowania zajęć. Rektor nie udzielił odpowiedzi na wniosek, mimo ponowienia żądania przez Fundację. Po wniesieniu skargi do sądu, Rektor udzielił odpowiedzi, uwzględniając skargę w całości i umarzając postępowanie sądowe. Sąd uznał jednak, że pierwotna bezczynność Rektora miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że bezczynność Rektora Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, umorzył postępowanie sądowe w pozostałym zakresie i zasądził od Rektora na rzecz Fundacji zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie WSA: Magda Froncisz Beata Łomnicka Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2015 r. sprawy ze skargi Fundacji "[...]" w W. na bezczynność Rektora Akademii Wychowania Fizycznego [...] w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność Rektora Akademii Wychowania Fizycznego [...] w K. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie sądowe w pozostałym zakresie; III. zasądza od Rektora Akademii Wychowania Fizycznego im. [...] w K. na rzecz strony skarżącej Fundacji "[...] " w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Fundacja "[...]" z siedzibą w W. w skardze z dnia 28.05.2015 r. zaskarżyła bezczynność Rektora Akademii [...] w K. w zakresie udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 21.08.2014 r. Żądanie skarżącej zawarte we wskazanym wniosku, dotyczyło udostępnienia: 1. wzoru umowy określającej warunki odpłatności za studia doktoranckie, zawieranej w pisemnej formie z doktorantem (art. 195 ust. 10 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym) lub przykładowego tekstu takiej umowy zawartej w roku 2013 r. (po uprzedniej anonimizacji występujących w niej danych usługobiorcy); 2. kalkulacji kosztów kształcenia na poszczególnych studiach doktoranckich prowadzonych na Uczelni w roku 2013/2014 (art. 99 ust. 1 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym); 3. kalkulacji kosztów powtórnego organizowania zajęć dla studentów stacjonarnych studiów doktoranckich w związku z osiąganiem przez nich niezadawalających wyników w nauce (art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym). Skarga zawierała wniosek o zobowiązanie Rektora Akademii [...] w K. do rozpoznania żądań zawartych w piśmie (wniosku) Fundacji z dnia 21.08.2014 r. oraz zasądzenia kosztów postępowania wg sporządzonego spisu. Uzasadniając skargę podano, iż wobec braku odpowiedzi Rektora na wniosek skarżącej, pismem z dnia 16.12.2014 r. (wysłanym w formie elektronicznej) ponowiono żądanie udostępnienia interesujących Fundację informacji. Pozostało to jednak bez reakcji organu (Rektora [...]). Fundacja, wskazując na art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podała, że uczelnie wyższe są zobowiązane do udzielania informacji publicznej, gdyż otrzymują pomoc władz publicznych na realizację swoich zadań. Skarga zawiera stwierdzenie, że "działanie Uczelni, którego dotyczył wniosek o udostępnienie informacji publicznej to sprawy związane z ustalaniem, przyznawaniem i wypłacaniem pomocy materialnej z funduszu pomocy materialnej uczelni. Fundusz ten jest tworzony z dotacji z budżetu państwa (art. 103 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym)". Strona skarżąca wskazała na orzecznictwo sądowoadministracyjne, z którego wynika, że uczelnie wyższe są zobowiązane do udostępniania informacji publicznych. W odpowiedzi na skargę, Rektor [...] podał, że w oparciu o przepis art. 54 par. 3 p.p.s.a. w całości uwzględnił skargę, zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Potwierdzać to ma pismo Rektora z dnia 22.06.2015 r. Z pisma tego wynika, że uczelnia nie ustaliła wzoru umowy określającej warunki odpłatności za studia doktoranckie. W zakresie pozostałych pytań Fundacji podano, że [...] w K. nie prowadzi studiów doktoranckich niestacjonarnych oraz nie pobiera opłat za powtarzanie przedmiotów na studiach doktoranckich stacjonarnych (te są bezpłatne). Kalkulacja kosztów nie została zatem sporządzona. W związku z powyższym, Rektor Akademii [...] w K. złożył wniosek o umorzenie postępowania sądowego. Jako przyczynę zwłoki w załatwieniu sprawy podał remont głównego budynku uczelni, okres urlopowy oraz koniczność zaangażowania pracowników przy rozpoczęciu roku akademickiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem kontrolowanej sprawy jest bezczynność Rektora Akademii [...] w K., dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej, żądanej w piśmie z dnia 21.08.2014 r., której zakres został powyżej szczegółowo opisany. Z treści załączonego do akt sprawy pisma Rektora [...] w K. z dnia 22.06.2015 r. wynika, że strona przeciwna uwzględniła skargę w całości i udzieliła skarżącej Fundacji "[...]" w W. odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 21.08.2014 r. Merytoryczna treść i zakres uzyskanej przez Fundację informacji, nie były kwestionowane w toku postępowania sądowego. Uznać zatem należało, że informacja przekazana w piśmie Rektora z dnia 22.06.2015 r. stanowi pełne wykonanie żądania (wniosku) o udostępnienie informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze sąd przyjął, że na chwilę orzekania w tej sprawie, nie występuje już stan bezczynności Rektora Akademii [...] w K., bowiem załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nastąpiło wskazanym powyżej pismem tegoż podmiotu z dnia 22.06.2015 r. Postępowanie sądowe stało się zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest przyczyną umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe także z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony. Nie ulega przy tym wątpliwości, że Rektor Akademii [...] w K. załatwił wniosek o udzielenie żądanej informacji publicznej z dnia 21.08.2014 r. już po wniesieniu przez Fundację "[...]" w W. do sądu skargi bezczynność. Jak wynika bowiem z akt sprawy, skarga została złożona za pośrednictwem organu w dniu 3.06.2015 r., natomiast interesującej stronę skarżącą informacji udzielono dopiero pismem z dnia 22.06.2015 r. Trzeba jednak zauważyć, że udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika bowiem z art. 149 § l zd. 2 p.p.s.a. Oceniając powyższy aspekt sprawy sąd uznał, iż bezczynność Rektora [...] w K. miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt I wyroku). Należy bowiem podkreślić, że z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia wówczas, gdy bez żadnej wątpliwości można stwierdzić, że w sposób oczywisty naruszono prawo. Naruszenie to musi być także "istotne", a więc nie do pogodzenia z regułami demokratycznego państwa prawa. Z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2014 r., poz. 782) wynika, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Tymczasem w ocenianym przypadku, między wpływem wniosku do organu, a udzieleniem informacji publicznej – upłynęło wielokrotnie więcej czasu. W kontekście powyższego, na podkreślenie zasługuje także okoliczność, iż inicjatywą do udostępnienia skarżącej Fundacji informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 21.08.2014 r. – było dopiero złożenie do sądu skargi na bezczynność organu. Wcześniej bowiem, organ ten, mimo monitu (e-mail z dnia 16.12.2014 r.) nie reagował na żądanie udostępnienia informacji, której dotyczy niniejsze postępowanie. W ocenie sądu, wskazane okoliczności świadczą o rażącym naruszeniu prawa, o czym sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 149 par. 1 zd. 2. p.p.s.a. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz strony skarżącej orzeczono w punkcie III wyroku na podstawie art. 201 par. l p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że organ - po wniesieniu skargi – załatwił wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest postawą do zwrotu kosztów sądowych właśnie na podstawie art. 201 § l p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło