II SAB/Kr 123/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-09-27
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Rynczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środka zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli strona nie wyczerpała środka zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 52 § 2 p.p.s.a. Niewniesienie takiego zażalenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący A. S. złożył skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., zarzucając nierozpoznanie sprawy w ustawowym terminie. Organ wniósł o odrzucenie skargi jako przedwczesnej, wskazując na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Kraków, dnia 27 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia: odrzucić skargę.
W przedmiotowej sprawie skarżący A. S. złożył skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., zarzucając nierozpoznanie sprawy w ustawowym terminie.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga jest przedwczesna, bowiem skarżący nie wykorzystał wszystkich środków zaskarżenia warunkujących dopuszczalność skargi na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności.
Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżący nie złożył zażalenia do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności czyli Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a dopiero po spełnieniu tego warunku dopuszczalne jest złożenie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego.
Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nie złożenie zażalenia w powyższym trybie przed wniesieniem skargi do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło