II SAB/Kr 123/10

PostanowienieWSA w Krakowie2010-09-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Rynczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środka zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli strona nie wyczerpała środka zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 52 § 2 p.p.s.a. Niewniesienie takiego zażalenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący A. S. złożył skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., zarzucając nierozpoznanie sprawy w ustawowym terminie. Organ wniósł o odrzucenie skargi jako przedwczesnej, wskazując na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 27 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia: odrzucić skargę. W przedmiotowej sprawie skarżący A. S. złożył skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., zarzucając nierozpoznanie sprawy w ustawowym terminie. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga jest przedwczesna, bowiem skarżący nie wykorzystał wszystkich środków zaskarżenia warunkujących dopuszczalność skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący nie złożył zażalenia do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności czyli Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a dopiero po spełnieniu tego warunku dopuszczalne jest złożenie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nie złożenie zażalenia w powyższym trybie przed wniesieniem skargi do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło