II SAB/Kr 123/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-06-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Bursa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia poprzez złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia poprzez złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 52 § 2 p.p.s.a. Niezłożenie takiego zażalenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. złożył skargę na bezczynność Starosty N. Starosta N. wniósł o odrzucenie skargi z powodu niewyczerpania trybu zaskarżenia. Strona skarżąca nie złożyła zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przed wniesieniem skargi do sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 28 czerwca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. na bezczynność Starosty N. postanawia: odrzucić skargę. W niniejszej Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. złożył w dniu 11 czerwca 2013r. skargę na bezczynność Starosty N. W odpowiedzi na skargę Starosta N. wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania trybu zaskarżenia. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, a także z treści skargi, w której opisano przebieg postępowania w sprawie oraz z odpowiedzi na skargę przedstawionej przez Starostę N. , w niniejszej sprawie strona skarżąca nie złożyła zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, a dopiero po spełnieniu tego warunku dopuszczalne jest złożenie skargi do sądu administracyjnego. Nie można przy tym uznać, aby skarżący wypełnił powyższy wymóg, wezwaniem z dnia 15 kwietnia 2013r. o usunięcie naruszenia prawa w trybie art. 52 p.p.s.a. Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niezłożenie zażalenia w powyżej przedstawionym trybie przed wniesieniem skargi do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło