II SAB/Kr 124/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.B. , A.B. i M.B. na bezczynność Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. postanawia: odrzucić skargę W dniu 13 września 2010 r. (data stempla pocztowego) T.B., , A.B. oraz M.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Lekarz Weterynarii wniósł o jej odrzucenie, zarzucając skarżącym niewyczerpanie toku instancji t.j. nie złożenia zażalenia w trybie art. 37§1 kpa. Zarządzeniem z dnia [...] października 2010 r. tut. Sąd wezwał skarżących do wykazania, że złożyli do Głównego Lekarza Weterynarii w W. zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w terminie. W odpowiedzi na powyższe skarżący nadesłali kserokopię zażalenia do Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 18 października 2010 r. oraz kserokopię potwierdzenia nadania zażalenia, z której wynika, że zażalenie wysłano w dniu 18 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący winni byli złożyć zażalenie do Głównego Lekarza Weterynarii, który w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego jest organem wyższego stopnia w stosunku do Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii (art. 15 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, Dz. U. z 2010 nr 112, poz. 744 ze zm.). Nie czyni natomiast zadość temu obowiązkowi wysłanie zażalenia po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi toku instancji prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa jako niedopuszczalnej. Dlatego też, na podstawie powyższego przepis, należało orzec jak w sentencji.