II SAB/Kr 124/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędziowie WSA Jacek Bursa WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. G. na bezczynność Burmistrza Miasta Kalwarii Zebrzydowskiej w przedmiocie dostępu do informacji publicznej I. stwierdza, że Burmistrz Miasta Kalwaria Zebrzydowska dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku Z. G. o udzielenie informacji publicznej z dnia 10 marca 2025 r., II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta Kalwarii Zebrzydowskiej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zobowiązuje Burmistrza Miasta Kalwarii Zebrzydowskiej do wydania aktu lub dokonania czynności na skutek wniosku Z. G. o udzielenie informacji publicznej z dnia 10 marca 2025 r., IV. zasądza od Burmistrza Miasta Kalwarii Zebrzydowskiej na rzecz Skarżącej Z. G. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga Z. G. na bezczynność Burmistrza Miasta Kalwaria Zebrzydowska w zakresie niepełnego udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 10 marca 2025 r. We wniosku tym sformułowała 10 pytań. "1. Jakie tytuły (magistra .inżyniera, licencjata i inne) posiada burmistrz, na podstawie jakich tytułów prac przystąpił do obrony tych tytułów i kto był ich promotorem? 2. Jakie wykształcenie ma burmistrz T. S. (jakie szkoły, ponadpodstawowe skończył w którym roku , gdzie - jakie szkoły wyższe ukończył, jaki wydział, jaki kierunek, jaka specjalność w którym roku uzyskał jaki tytuł, czy były to studia I lub II stopnia, czy jednolite. W którym roku rozpoczął studia? W którym roku ukończył studia, z jakim wynikiem? Czy do ukończenia studiów wyższych T. S. podnosił swoje kwalifikacje/wykształcenie i na jakiej uczelni, w jakiej instytucji, w którym roku, czy ma dokument potwierdzający, jeśli tak to jaki? Proszę o dołączenie wszystkich dokumentów potwierdzających tę okoliczność. Proszę również o potwierdzenie przez burmistrza wiarygodności tych dokumentów. 3. Ile lat T. S. pełnił funkcje kierownicze zanim został mianowany kierownikiem referatu Gospodarki Komunalnej w tut. urzędzie i gdzie pełnił te funkcje? 4. Jeżeli T. S. w okresie pracy w Urzędzie Miasta nie podnosił kwalifikacji ani na wniosek pracodawcy ani we własnym zakresie, to na jakiej podstawie prawnej otrzymał awans na kierownika referatu Gospodarki Komunalnej? 5. Jakie kryteria musi spełnić szeregowy pracownik referatu Gospodarki Komunalnej aby awansować na kierownika referatu? Czy jest to staż, szkolenia, potrzeba chwili? 6. Jakie doświadczenie w karierze zawodowej w tym pracy samorządowej (dodatek stażowy) posiada pan T. S. ? 7. Za jakie zadanie czy specjalne prace przyznano dodatek specjalny? Proszę podać procentowo od zasadniczego i kwotowo wyliczony dodatek? 8. Ile z tych lat stażowego przepracował w Urzędzie Miasta w Kalwarii Zebrzydowskiej. 9. Ile z tych lat stażowego przepracował jako kierownik referatu Gospodarki Komunalnej? 10. W jakim trybie, kiedy i na jakie stanowisko T. S. został zatrudniony w Urzędzie Miasta? Czy był to konkurs, powołanie, rozmowa kwalifikacyjna czy inne forma zatrudnienia?" W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazuje, że w odpowiedzi z dnia 11 kwietnia 2025 r. organ podał jedynie poziom wykształcenia, odmawiając wskazania nazw placówek edukacyjnych, uzasadniając to brakiem związku z informacją publiczną. Tego samego dnia, tj. 11 kwietnia 2025 r., wysłano wezwanie do uzupełnienia odpowiedzi na adres e-mail urzędnika działającego z upoważnienia burmistrza. Do dnia dzisiejszego nie otrzymano odpowiedzi. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacja o wykształceniu osoby pełniącej funkcję publiczną, w tym nazwy szkół/uczelni, podlega udostępnieniu. W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że udzielił odpowiedzi Skarżącej na jej wniosek, zaś w zakresie, w jakim tego nie uczynił nie mamy do czynienia z informacja publiczną. Podkreślono, że dyplom o ukończeniu studiów, zaświadczenia o promocji, podnoszeniu kwalifikacji nie stanowią takiej informacji. A skoro tak to nie można skutecznie podnosić zarzutu bezczynności w zakresie informacji, które nie maja statusu informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego artykułu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie Skarżąca domagała się informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – u.d.i.p.), informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Natomiast podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Należy w tym miejscu wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych, a jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., na wniosek. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź też postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują. Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne, przyjąć trzeba, że o bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można mówić wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, a organ nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Przy czym dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Wniesienie skargi jest zatem uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że poza sporem jest, iż Burmistrz Kalwarii Zebrzydowskiej jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. W ocenie Sądu organ dopuścił się bezczynności w rozpoznawanej sprawie. Zaakcentować należy, że odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej należy udzielić w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku organowi (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Termin ten może ulec przedłużeniu wyłącznie po uprzednim powiadomieniu o powodach opóźnienia oraz nowym terminie udostępnienia informacji. W niniejszej sprawie organ wystosował do Skarżącej pismo po upływie miesiąca od dnia złożenia wniosku. Co więcej odpowiedź organu była lakoniczna i zdawkowa, pomijając w istocie odpowiedź na zadane pytania, nie zawierała wskazania powodów, z jakich uznano, że pozostałe informacje (nie wyszczególniono jakie) nie stanowią informacji publicznej. W rezultacie udzielona odpowiedź pozornie była tylko odpowiedzią na wniosek. W niektórych przypadkach nie udzielono odpowiedzi na zadane pytanie wymijajaco. Tytułem przykładu na pytanie nr 5 "Jakie kryteria musi spełnić szeregowy pracownik referatu Gospodarki Komunalnej aby awansować na kierownika referatu? Czy jest to staż, szkolenia, potrzeba chwili?" organ odpowiedział "Decyzję o awansie wewnętrznym podjął jego pracodawca". Z kolei na pytanie "Za jakie zadanie czy specjalne prace przyznano dodatek specjalny? Proszę podać procentowo od wynagrodzenia zasadniczego i kwotowo wyliczony dodatek? Udzielono odpowiedzi "Zgodnie z przepisami osobie piastującej funkcję wójta (burmistrza, prezydenta miasta) przysługuje wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek specjalny. Wysokość składników wynagrodzenia ustala Rada Miejska w drodze Uchwały". Odpowiedzi nieprecyzyjne, wymijające i niepełne czynią dostęp do informacji publicznej iluzorycznym. Organ powinien w sposób wyczerpujący i wyraźny odpowiedzieć na zadane pytanie, zaś jeśli w jego ocenie w jakimś zakresie informacja nie jest informacją publiczną, powinien wyjaśnić Stronie z jakiego powodu. Odnosząc się do kwestii wskazania nazw szkół, które ukończył funkcjonariusz publiczny w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie stanowią one informacje publiczną. W orzecznictwie wskazuje się, że "kwestia dotycząca wykształcenia osób pełniących funkcje publiczne stanowi informację publiczną. Posiadane wykształcenie w sposób oczywisty wpływa na poziom kompetencji danej osoby i jej kwalifikacji do wykonywania powierzonych jej zadań. Rodzaj lub typ wykształcenia nie pozostaje bez wpływu na jakość wykonywanej funkcji publicznej. Jest to wiedza na temat kompetencji danej osoby pełniącej funkcje publiczne i - co się z tym wiąże - jej predyspozycji i potencjału intelektualnego do wykonywania określonej funkcji publicznej".(zob. wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 4105/18). Natomiast oceny, tytuły prac magisterskich, osoby promotora nie stanowią w ocenie Sądu informacji publicznej i tu rację ma organ, że będąc dokumentami prywatnymi nie podlegają udostępnieniu. Mając powyższe na uwadze Sąd w pkt I i III wyroku stwierdził bezczynność i zobowiązał organ do udostępnienia w sposób prawidłowy informacji publicznej z wniosku z dnia 10 marca 2025 r. mając na uwadze powyższe wskazania Sądu (konieczność precyzyjnej odpowiedzi na zadane pytania, uzasadnienie braku odpowiedzi, motywy, dla których nie uznano jakiejś informacji za informacje publiczną). Jednocześnie Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt II wyroku). Zwłoka organu w prawidłowym załatwieniu sprawy, w ocenie sądu nie wynikała z lekceważenia obowiązków nałożonych na organ przepisami u.d.i.p. i dążenia do ograniczenia prawa strony do dostępu do informacji. W pkt IV na podstawie art. 200 i art. 205 §1 p.p.s.a. zasądzono na rzecz Z. G. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.