II SAB/Kr 125/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. i J. M. z dnia 3 czerwca 2015 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie rozbudowy na działce nr [...] w Z. postanawia: odrzucić skargę. M. M. i J. M. pismem z dnia 3 czerwca 2015 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie rozbudowy na działce nr [...] w Z.. Ich zdaniem WINB jako jednostka nadrzędna nad Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. mimo kilkunastu skarg pozostawał w bezczynności oraz bezzasadnie odwlekał rozpoznanie sprawy i jej merytoryczne rozstrzygnięcie. W ostatnim zdaniu skargi stwierdzono: "Zaistniała więc konieczność złożenia skargi na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. do Sądu Administracyjnego w Krakowie". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że nie toczy się przed nim żadne postępowanie administracyjne dotyczące działki nr [...] w Z.. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] prowadził postępowanie wyjaśniające i stwierdził brak podstaw do wszczynania postępowania administracyjnego; wyjaśnił swoje stanowisko w przesłanej skarżącym odpowiedzi na ich skargę. Następnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił skarżącym, iż przepisy k.p.a. nie przewidują środków zaskarżenia od udzielonej w formie pisma odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 lutego 2015 r. sygn. akt: II SA/Kr 174/15 odrzucił skargę M. i J. M. na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga ta jest niedopuszczalna. Art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 2070 z późn. zm.) stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W przypadku skargi na bezczynność przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie wskazanym w art. 37 k.p.a. Zażalenie to jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Pogląd taki jest również utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Na przykład w postanowieniu z dnia 7 maja 2014 r., sygn. II OSK 1083/14 (LEX nr 1467706) Naczelny Sad Administracyjny wskazał, że złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Skarżący pismem z dnia 10 lipca 2015 r. zostali wezwani o wykazanie dokumentem, że przed wniesieniem skargi wyczerpali tryb z art. 37 k.p.a. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożyli wyjaśnienia odnośnie do przebiegu postępowania podkreślając, że "WINB jako organ nadrzędny jest w pełni odpowiedzialny za PINB" i powołując się na skargi do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, do Wojewody oraz do wyższych organów państwowych. W piśmie wniesiono również, by Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienie własne z dnia 31 marca 2015 r. (prawdopodobnie chodzi o postanowienie wydane w sprawie sygn. II SA/Kr 174/15, którą to sygnaturę skarżący wskazali w innym miejscu pisma). Ten ostatni wniosek pozostaje poza kognicją Sądu w niniejszej sprawie. Skarżący nie dołączyli jednak do akt sprawy zażalenia na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. Wobec powyższego należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z uwagi na niedopuszczalność skargi wskutek niewyczerpania środków zaskarżenia.