II SAB/Kr 128/10

PostanowienieWSA w Krakowie2010-10-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ ten wydał decyzję kończącą postępowanie przed dniem orzekania sądu, mimo że skarżący zarzucał organowi bezczynność i błędną interpretację charakteru informacji publicznej?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest zobowiązany uwzględnić stan rzeczy z chwili orzekania. Jeśli organ administracji publicznej wydał decyzję kończącą postępowanie przed dniem rozpoznania skargi na bezczynność, sąd powinien umorzyć postępowanie sądowe, ponieważ stan bezczynności organu nie istnieje w momencie orzekania. Nie ma przy tym znaczenia, czy skarżący zgadza się z interpretacją organu lub czy bezczynność była zawiniona.
Stan faktyczny
Skarżąca Z.N. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Skarżąca zarzuciła organowi nierozpoznanie wniosku w ustawowym terminie 14 dni oraz błędną interpretację informacji jako przetworzonej. W trakcie postępowania sądowego organ wydał decyzję odmawiającą udzielenia informacji, co uzasadnił wnioskiem o umorzenie postępowania sądowego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) stanowiącą wpis od skargi. Z.N. pismem z dnia 9 września 2010 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wniosek powyższy zawierał żądanie udostępnienia skarżącej kopii wszystkich wydanych przez organ w okresie 1 stycznia 2006 r. do 30 czerwca 2010 r. decyzji o ustalenie warunków zabudowy w wyniku wcześniejszych decyzji Burmistrza Miasta R. Skarżąca nie zgodziła się z interpretacją Kolegium, że żądana przez nią informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej i uznała, że organ nie rozpatrzył jej sprawy w ustawowym terminie 14 dni. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie względnie o umorzenie postępowania sądowego. Organ podniósł, że do okresu załatwiania sprawy, w tym przypadku 14 -dniowego, nie należy wliczać wezwania z dnia 23 sierpnia 2010 r. do wykazania, że uzyskanie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zatem w dniu złożenia przez wnioskodawczynię skargi do sądu administracyjnego organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż oczekiwał na odpowiedź skarżącej. W związku z bezskutecznym upływem terminu zakreślonego stronie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] września 2010 r. decyzję znak: [...] odmawiającą udzielenia Z.N. żądanej informacji publicznej. Ta okoliczność, zdaniem Kolegium, uzasadnia wniosek o umorzenie postępowania sądowego, gdyż sprawa została zakończona decyzją, a w konsekwencji nie można przyjąć bezczynności organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), zwanej daje w skrócie "P.p.s.a.". Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Należy podnieść, iż bezczynność organu administracji ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. W tej sprawie skarżąca zarzuciła Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, że nie wydał decyzji w jej sprawie w ustawowym, 14-dniowym terminie. Nadto, że błędnie przyjął, iż żądana przez nią informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej. Niewątpliwie w dacie wniesienia skargi organ l instancji nie zakończył zainicjowanego przed nim postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej. Jednakże przed dniem rozpoznania skargi wydał decyzję kończącą sprawę, na którą strona może złożyć środek zaskarżenia, jeśli nie zgadza się z interpretacją charakteru informacji przyjętą przez organ. Sąd zobowiązany jest uwzględnić w sprawach skarg na bezczynność organu stan z chwili orzekania. Tym samym skoro w tej sprawie nie można na datę orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdzić stanu bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego to sąd zobowiązany był umorzyć postępowanie sądowe. Taki kierunek wykładni zaprezentowano w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt l OPS 6/08, opub. w ONSAiWSA 2009/4/63. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki sąd Administracyjny orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło