II SAB/Kr 128/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. N. w przedmiocie uzupełnienia o rozstrzygnięcie co do zwrotu kosztów postępowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 128/10 umarzającego postępowanie sądowe i zwracającego skarżącej kwotę 100 złotych stanowiącą wpis od skargi postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia W skardze złożonej przez Z. N. domagano się, poza żądaniem uznania bezczynności organu administracji, zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 128/10 umorzył postępowanie sądowe i zwrócił skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. Z akt sprawy wynika, że skarżąca ani nie składała odrębnego wykazu poniesionych kosztów sądowych, ani też nie stawiała się w Sądzie w związku z zawiadomieniem o terminie rozprawy lub terminie posiedzenia niejawnego. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 128/10 zostało skarżącej doręczone 13 listopada 2010 r. W dniu 15 listopada 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia poprzez wprowadzenie do orzeczenia zgodnie z art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego należnych skarżącej od organu w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – usunięcia stanu bezczynności przed datą rozpoznania skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", zwrot kosztów przysługuje skarżącej od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Przyczyną określoną w ww. artykule jest uwzględnienie przez organ, którego bezczynność zaskarżono skargą – owej skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. O tym, jakie koszty przysługują stronie skarżącej rozstrzygają przepisy P.p.s.a. Nie ulega również wątpliwości, że w sprawę wszczętą skargą skarżącej z dnia 9 września 2010 r. skarżąca osobiście ją prowadziła i nie korzystała z pełnomocnika. Zgodnie z art. 205 § 1 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 P.p.s.a.), a opłatami sądowymi jest wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Z kolei do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie oraz koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach (art. 213 P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 128/10 zwrócił skarżącej kwotę uiszczonego przez nią wpisu sądowego wymaganego od skargi. Jest to więc rozstrzygnięcie o kosztach postępowania poniesionych przez stronę skarżącą. Sąd nie zasądza abstrakcyjnych kosztów postępowania, jak również kosztów nie poniesionych przez stronę. Z powołanego art. 205 § 1 P.p.s.a. wprost wynika, że do kosztów postępowania zalicza się poniesione przez stronę koszty sadowe (w tej sprawie kwota wpisu), poniesione opłaty kancelaryjne (w tej sprawie skarżąca takich opłat nie ponosiła), koszty przejazdów do Sądu skarżącej (w tej sprawie skarżąca nie stawiła się w Sądzie ani na zawiadomienie Sądu ani na wezwanie) oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w Sądzie (ponieważ skarżąca nie stawiła się w Sądzie, również do zwrotu kosztów nie zalicza się utraconego zarobku). Skarżąca również nie wskazała enumeratywnie innych kosztów poniesionych w sprawie. Tym samym Sąd zasądził możliwe do zwrotu poniesione przez skarżącą koszty postępowania w sprawie. Innych kosztów postępowania, których strona nie poniosła – Sąd nie mógł zasądzać. W orzeczeniu kończącym postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym nie zamieszcza się rozstrzygnięcia o odmowie przyznania kosztów postępowania, jeżeli koszty te nie należą się stronie. Mając powyższe na uwadze, orzeczono na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 201 § 1 i art. 205 § 1 P.p.s.a. o odmowie uwzględnienia wniosku skarżącej co do uzupełnienia wydanego postanowienia o zasądzenie dodatkowych kosztów postępowania z powodu braku ich poniesienia.