II SAB/Kr 129/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędzia WSA Magda Froncisz Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 października 2016 r. sprawy ze skargi Z.M. na bezczynność Starosty G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala. Z. M. wnioskiem z dnia 1 marca 2016r. wystąpił do Starostwa Powiatowego o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej realizacji projektu budowalnego - ścieżek rekreacyjnych wzdłuż zbiornika K., na terenie powiatu, poprzez udostępnienie wskazanych dokumentów w formie skanów na wskazany we wniosku adres mailowy. W kolejnym piśmie z dnia 29 marca 2016r. Z. M. zwrócił się do Starostwa Powiatowego o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej realizacji ww. poprzez udostępnienie wyszczególnionych dokumentów w formie skanów oraz pdf na adres mailowy. Następnie Z. M. wystosował do ww. organu administracyjnego kolejne pismo z dnia 5 kwietnia 2016 r., w którym ponownie powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zmienił zakres dokumentów, o które pierwotnie się zwracał. Na powyższe pismo organ administracyjny odpowiedział pismem, wysłanym pocztą elektroniczną w dniu 7 marca 2016r. oraz pismem z dnia 6 kwietnia 2016r., w których pozytywnie ustosunkowano się do zawnioskowanych przez wnioskodawcę żądań. Z. M. w skierowanym do organu administracyjnego pismem z dnia 6 kwietnia 2016. (wysłanym pocztą elektroniczną) zwarł wskazówki dotyczące realizacji jego wniosku. Żądana dokumentacja została przesłana wnioskodawcy w dniu 6 kwietnia 2016r. na nośnikach CD pocztą tradycyjną. Z. M. w piśmie z dnia 10 maja 2016r. wezwał Starostę do zaprzestania naruszenia prawa. Wskazał, że nie otrzymał całości żądanej dokumentacji znajdującej się w dyspozycji Starosty. W piśmie z dnia 16 maja 2016r. wnioskodawca podniósł, że dostał tylko część żądanej dokumentacji (w tym cześć, którą przygotowywał dla A. C.). Wskazał także, że najbardziej zależy mu, aby A. C. zapłacił mu za pracę. Odpowiadając na powyższe pismo, organ administracyjny wskazał, że w sprawie udostępnienia dokumentacji dot. zbiornika K., zgodnie ze wskazówkami wnioskodawcy (po drobiazgowych uzgodnieniach) przygotowano i wysłano żądane materiały, co zostało potwierdzone przez wnioskodawcę. Zwrócono się do także wnioskodawcy, aby określił precyzyjnie zakres swojego żądania oraz sposób dostarczenia dokumentacji (mailowo czy tradycyjnie). W piśmie z dnia 29 czerwca 2016r. Z. M. wniósł skargę na bezczynność Starostwa Powiatowego, zarzucając naruszenie art. 2 oraz art.14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. (o dostępie do informacji publicznej), przez nieudostępnienie informacji publicznej we wnioskowanym zakresie oraz rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu, żądając: 1. zobowiązania Starostwa Powiatowego do udostępnienia informacji publicznej o udostępnienie której wystąpił skarżący, w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 2. orzeczenie kary dla organu zgodnie z art. 23 Ustawy o dostępie do informacji publicznej, 3. zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że w odpowiedzi na złożone wnioski otrzymał on jedynie niewielką część dokumentacji o jaką wystąpił, a którą dysponuje organ administracyjny. W odpowiedzi na skargę Starosta podniósł, że nie można utrzymać tezy o naruszeniu prawa wobec faktu, że organ administracyjny każdorazowo szczegółowo uzgadniał zakres i tryb przekazania wnioskowanych dokumentów, materiały te przekazywano zgodnie z życzeniem wnioskodawcy. Ponadto zwrócono uwagę na fakt, że - jak stwierdził to sam skarżący - dostęp do wnioskowanych materiałów ma dla skarżącego znaczenie drugorzędne a służyć ma jedynie wywarciu przez Starostę nacisku na kontrahenta, z którym skarżący jest w sporze. W związku z tym wniesiono o oddalanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., póz. 718 - dalej powoływana jako P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. W przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności wówczas, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W sprawie niniejszej nie jest kwestionowane, że przedmiotowe żądanie udzielenia informacji skierowane zostało do podmiotu zobowiązanego. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest bezczynność Starosty w zakresie wniosków o udostępnienie informacji publicznej z dnia 29 marca 2016r. oraz 5 kwietnia 2016 r. We wnioskach tych skarżący żądał udostępnienia dokumentacji związanej ze sporządzeniem projektu budowlano-wykonawczego ścieżek rekreacyjnych wzdłuż zbiornika K. W związku z tak określonym przedmiotem sprawy na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zdań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. Uwzględniając normy konstytucyjne oraz fakt, że katalog z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. ma charakter otwarty należy stwierdzić, że informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do podmiotu wykonującego zadania publiczne. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot. Przymiot taki będą posiadać także te dokumenty, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Bez znaczenia jest również w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu organu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez dany podmiot i odnosiły się do niego bezpośrednio. Innymi słowy, dokumenty takie muszą wiązać się ze sferą faktów zaistniałych po stronie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 2043/05, Lex Omega nr 196314). Informację publiczną stanowią wszelkie dokumenty pozostające w związku z majątkiem jednostki samorządu terytorialnego. W przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości, że żądana przez skarżącego dokumentacja stanowiła informację publiczną. Dalej wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust.1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Z analizy akt sprawy wynika również, że organ ustosunkował się do wniosków skarżącego niezwłocznie, przesyłając mu kolejno żądane materiały, w tym także utrwalone na płycie CD. Nadto z korespondencji elektronicznej między stronami wynika, że skarżący wielokrotnie "uszczegóławiał" zakres swojego żądania, a organ administracyjny każdorazowo, niemal natychmiastowo starał się sprostać wskazówkom i kolejnym życzeniom wnioskodawcy (vide: korespondencja między stronami). Ustosunkowując się do zarządzenia Sędziego z dnia 15 września 2016r., organ administracyjny w piśmie z dnia 23 września 2016r. (oraz zawartym do niego załączniku k. [...] i n. a.s.) wyjaśnił, że oświadczenia wszystkich projektantów oraz sprawdzających, którymi dysponował (dostarczonych przez firmę [...]), zostały przekazane Z. M. na płytach CD w dniu 6 kwietnia 2016 r. pocztą tradycyjną, natomiast informacja nt. rysunków projektu, na których znajdują się odręczne podpisy Z. M., zgodnie z jego życzeniem została wysłana w formie każdej ze stron projektu pocztą elektroniczną dnia 11 kwietnia 2016 r. Jednocześnie organ administracyjny oświadczył, że przekazana skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na płytach CD treść, stanowiła pełną i wartościową kopię dokumentacji elektronicznej przekazanej przez firmę A. i na dzień przekazania materiałów, organ administracyjny nie był w posiadaniu żadnych innych dokumentów lub części w wersji elektronicznej związanych ze sporządzeniem projektu budowlano-wykonawczego ścieżek ekreacyjnych wzdłuż zbiornika K. Dokumentacja dopiero później została poszerzona o uzyskane uzgodnienia i opinie. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu nie do podważenia pozostaje okoliczność, iż Starosta w dacie złożenia przez skarżącego skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie pozostawał bezczynny w rozpoznaniu i załatwieniu w jakikolwiek sposób złożonych przez niego wniosków o udostępnienie informacji publicznej - w rozumieniu cytowanych przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem w świetle ustalonych powyżej faktów nie budzi wątpliwości Sądu, że na dzień udzielania skarżącemu informacji, organ nie dysponował żadnymi innymi elementami tejże, które mógłby i miałby obowiązek wówczas udostępnić. Zakres posiadanej przez organ dokumentacji, która mogłaby być przedmiotem zainteresowania skarżącego, został poszerzony dopiero później. Skarżący, o ile jest dalej zainteresowany uzyskaniem określonej informacji publicznej (dokładnie i precyzyjnie wskazanej), może wystąpić do organu z nowym wnioskiem o jej udzielenie. Zaznaczyć również należy, że na tym etapie postępowania Sąd orzekający w sprawie bada jedynie, czy zachowanie organu nosi cechy bezczynności. Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.