II SAB/Kr 13/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Mirosław Bator SWSA Jacek Bursa SWSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 marca 2022 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego sprawy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę w na bezczynność Wojewody, w związku z jako to określiła "brakiem odpowiedzi na jej wniosek ogólny z dnia 19 lipca 2021 r" i domagała się wyznaczenia Wojewodzie terminu załatwienia sprawy, wyjaśnienia przyczyn i ustalenia winnych niezałatwienia spraw w terminie, podjęcie środków zapobiegających oraz stwierdzenia, że bezczynność w sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Na posiedzeniu w dniu 23 marca 2022 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał postanowienie o odrzuceniu skargi. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. bezczynność związana z brakiem wydania decyzji administracyjnej, niektórych postanowień w postępowaniu administracyjnym oraz egzekucyjnym, tzw. czynności materialno - technicznych oraz przewlekłość w odniesieniu do pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego). Zaskarżalna do sądu administracyjnego bezczynność może również dotyczyć innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.). Istotne, że są to akty administracyjne albo czynności o charakterze procesowym, dokonywane w ramach toczącego się postępowania. Wszystkie inne skargi na bezczynność podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne. Skarga wniesiona przez A. B. na bezczynność w związku z brakiem odpowiedzi na jej wniosek ogólny z dnia 19 lipca 2021 r - nie mieści się w tak określonej właściwości sądów administracyjnych, bowiem nie dotyczy bezczynności organu w sprawach wskazanych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Sąd nie ma kompetencji aby taką skargę rozpoznać, w szczególności, aby nakazać Wojewodzie wydanie w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, zobowiązania do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa (art. 149 § 1 p.p.s.a.) Przed Wojewodą prowadzone było postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K. z 9 października 2012 r Nr [...] znak : [...], której skarżąca A. B. nie była stroną postępowania. Postępowanie zakończyło się wydaniem przez Wojewodę decyzji znak : [...] odmawiającej stwierdzenia na wniosek Pana Z. B. nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 9 października 2012 r. Wojewoda przesłał odwołanie Z. B. od decyzji do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Przy piśmie z dnia 6 sierpnia 2021 r przekazany został przez Wojewodę do organu wyższego stopnia (GUNB w W.) również wniosek strony skarżącej z 19 lipca 2021 r - celem dołączenia do przesłanych akt sprawy znak : [...] (k – 5 akt adm.). Intencja wniosku skarżącej była jednoznaczna –"przesłanie wniosku wraz z aktami sprawy do organu wyższej instancji celem podjęcia działań kontrolnych", co zostało prawidłowo dostrzeżone przez Wojewodę i zrealizowane. Pismo z dnia 6 sierpnia 2021 r przesłano do wiadomości A. B.. Jak przyznała skarżąca we wniesionej skardze "... nie miałam podstaw na tamten czas do złożenia ew. uwagi czy też innych podań np. odwołania, w przypadku wydania przez ten Organ rozstrzygnięcia"(k – 3 akt sądowych). Jak wynika z odpowiedzi na skargę – decyzją z dnia 30 września 2021 r znak : [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Oznacza to, że skoro nie pochodzące od strony postępowania, a zawarte w piśmie z dnia 19 lipca 2021 r "zapytanie o etap sprawy" i "przesłanie wniosku wraz z aktami sprawy do Organu wyższej instancji celem podjęcia działań kontrolnych dotyczących ew. prawidłowości wydania takiego rozstrzygnięcia oraz odwołanie" nie następuje w formie aktu bądź czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także, w formie decyzji bądź postanowienia, to nie przysługuje również skarga na bezczynność i przewlekłość organu gminy w tym zakresie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. W ocenie sądu pismo skarżącej z dnia 19 lipca 2021 r miało charakter interwencyjny zmierzający do podjęcia (zainicjowania) czynności kontrolnych przez organ wyższej instancji na podstawie art. 227 działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga, o której mowa w tym przepisie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani sądowoadministracyjnego. Niezadowolona ze sposobu załatwienia jej sprawy strona może złożyć skargę do organu właściwego (organu wyższego stopnia), a postępowanie prowadzone w tym trybie nie kończy się wydaniem aktu zaskarżalnego do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy skarga m.in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego. Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem sądy administracyjne nie posiadają kognicji do oceny sposobu załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ, jak też sposobu procedowania organu, w tym również bezczynności czy niedziałania organów w zakresie załatwienia takiej skargi. Sprawa objęta skargą nie mieści się więc w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.