II SAB/Kr 132/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędzia WSA Jacek Bursa Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2013 r. sprawy ze skargi J.S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wymierzenia grzywny I. wymierza Wojewodzie grzywnę w kwocie 300 zł (trzysta złotych); II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej J.S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjnego wyrokiem z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 1435/12, oddalił skargę kasacyjną Wojewody [....] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 167/11 ze skargi J.S. , którym Sąd zobowiązał Wojewodę [....] do wydania aktu administracyjnego w terminie jednego miesiąca w sprawie z wniosku Gminy Z. z dnia 13 stycznia 2005 r. o wydanie decyzji o nabyciu z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę oraz stwierdził, że bezczynność Wojewody [....] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 23 kwietnia 2013 r. J.S. wezwała Wojewodę [....] do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt II SAB/Kr 167/11. W dniu [....] 2013 r. J.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody [....] w przedmiocie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt II SAB/Kr 167/11. Skarżąca wniosła o wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem nałożonych na niego obowiązków wyrokiem Sądu na podstawie art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie. Podał, że akta sprawy zostały zwrócone do organu w dniu 23 kwietnia 2013 r. Wojewoda podniósł, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz konieczność wypełnienia zaleceń organu odwoławczego, potwierdzonych również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotyczących ustalenia stanu faktycznego na 31 grudnia 1998 r. i zbadania, czy przedmiotowe działki położone były w granicach pasa drogowego drogi gminnej i czy droga zlokalizowana na działce nr [....] jest drogą o nazwie [....] , Wojewoda [....] podejmując czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, dokonał wyczerpującej analizy i weryfikacji całości zebranego materiału dowodowego oraz podjął czynności zmierzające do uzyskania możliwie pełnego materiału dowodowego w zakresie geodezyjnym i kartograficznym (badanie materiałów geodezyjnych i kartograficznych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, badanie dokumentów wieczystoksięgowych oraz analiza geodezyjna dokonana w oparciu o zebrany materiał dowodowy). Następnie zgodnie z art. 36 § 2 K.p.a. w dniu 23 maja 2013 r. poinformował strony niniejszego postępowania o tym, że nie jest możliwe wydanie orzeczenia w terminie wyznaczonym w ww. wyroku z uwagi na konieczność zapoznania stron z całokształtem materiału dowodowego w trybie art. 10 § 1 K.p.a. i wyznaczając nowy termin załatwienia sprawy na 23 czerwca 2013 r. Jednocześnie poinformowano, że poczynione zostaną wszelkie możliwe kroki w celu załatwienia przedmiotowej sprawy, w miarę możliwości przed upływem wyżej wyznaczonego terminu. Decyzją z dnia 21 czerwca 2013 r. nr [....] Wojewoda [....] orzekł o stwierdzeniu nabycia z mocy prawa przez Gminę Z. prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [....] oraz nr [....] w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, a następnie decyzją z dnia 21 czerwca 2013 r. orzekł o stwierdzeniu nabycia z mocy prawa przez Gminę Z. prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [....] w trybie art. 73 ust. 1 ww. ustawy. W stosunku do działki nr [....] postępowanie zostało zawieszone postanowieniem Wojewody [....] z 20 czerwca 2013 r. nr [....] z uwagi na śmierć strony postępowania oraz konieczność przeprowadzenia postępowania spadkowego w celu ustalenia kręgu osób biorących udział w postępowaniu jako strony w myśl art. 28 K.p.a. Dopiero po ustaleniu wszystkich stron postępowania, Wojewoda [....] będzie mógł orzec w kwestii stwierdzenia nabycia przez Gminę Z. z mocy prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [....] położonej w obr. W. , Gmina Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga skarżącej zawiera żądanie wymierzenia organowi grzywny w związku z bezczynnością w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 167/11. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Takie wezwanie zostało w tej sprawie przez skarżącą wniesione do Wojewody [....]. W doktrynie podnosi się, że skarga wnoszona na podstawie art. 154 P.p.s.a. może zawierać także jedynie żądanie wymierzenia grzywny organowi, a istotą takiej skargi jest wymierzenie sankcji za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego (B. Dauter, Komentarz do art. 154 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2013). Jak wynika z akt sprawy, Wojewoda [....] otrzymał akta sprawy w dniu 23 kwietnia 2013 r. (akta administracyjne, karta nr 421). Mimo związania wyrokiem Sądu administracyjnego nakazującego wydania aktu administracyjnego w terminie jednego miesiąca w sprawie z wniosku Gminy Z. z dnia 13 stycznia 2005 r. – termin ten nie został w sprawie dochowany. Sąd rozpoznając skargę w tej sprawie nie może oceniać trafności lub celowości wyznaczenia organowi administracyjnemu terminu wydania aktu administracyjnego. Należy jednak wskazać, że termin jednego miesiąca został w tej sprawie wyraźnie określony jako termin wydania aktu administracyjnego i Wojewoda powinien tak skoncentrować czynności w sprawie, aby termin ten dochować, a więc dołożyć wszelkich możliwych starań, aby dotrzymać ten termin. Sprawa więc winna być załatwiana w pierwszej kolejności, skoro do jej załatwienia organ administracyjny został zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. Jak natomiast wynika z akt sprawy dopiero 9 maja 2013 r., czyli po upływie 15 dni od otrzymania akt, Wojewoda [....] zwrócił się do kierownika ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej w T. o wydanie wypisów z rejestru gruntów obejmujących wymienione w tym piśmie działki oraz kopii arkusza 12 obręb W. w Gminie Z. i kopii części mapy ewidencyjnej obejmującej działkę nr [....] obręb W. Gmina Z. (akta administracyjne, karta nr 471). W dniach 14 i 16 maja 2013 r. część wnioskowanej dokumentacja została przygotowana Wojewodzie. 10 maja 2013 r. Wojewoda zwrócił się o przekazanie uchwały nr VI/16/88 Wojewódzkiej Rady Narodowej w T. w sprawie zaliczenia dróg publicznych w wojewódzkie [....] (akta administracyjne, karta nr 487) i odpowiedź na to pismo, skierowane do innej jednostki organizacyjnej tego samego [....] Urzędu Wojewódzkiego (Wydziału Organizacji i Kontroli) otrzymano dopiero 14 czerwca 2013 r. Pismem z dnia 23 maja 2013 r. Wojewoda zawiadomił strony, że następuje przedłużenie o kolejny miesiąc postępowania w sprawie z powodu konieczności zapoznania stron z całokształtem materiału dowodowego (akta administracyjne, karta nr 488). Część dokumentacji (wyciąg ze spisu parcelowego operat.....) została przygotowana 6 czerwca 2013 r. 6 czerwca 2013 r. miało miejsce badanie wypisów hipotecznych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w T. . Dopiero 7 czerwca Wojewoda zwraca się o przekazanie odpisu aktu zgonu A.O. (akta administracyjne, karta nr 503). Wydanie aktów administracyjnych z wniosku Gminy Z. z dnia 13 stycznia 2005 r. nastąpiło dopiero 20 i 21 czerwca 2013 r. Mając na uwadze tak prowadzone postępowanie przez Wojewodę [....] należy stwierdzić, że nie poczyniono koniecznej w tej sprawie koncentracji postępowania dowodowego tak, aby wykonywać obowiązek nałożony wyrokiem Sądu. Można było postępowanie to prowadzić sprawniej, a w szczególności nie musiało upłynąć ponad 15 dni od daty otrzymania akt do daty podjęcia pierwszych czynności. Zbyt długo prowadzone były czynności w tej sprawie przez inne jednostki organizacyjnej tego samego Urzędu Wojewódzkiego. Wojewoda jako zwierzchnik zespolonej administracji rządowej, winien czuwać nad sprawnym przebiegiem wymiany dokumentacji między poszczególnymi wydziałami Urzędu. Przedłużanie postępowania w tej sprawie o kolejny miesiąc tylko dlatego, żeby zapoznać strony ze zgromadzonym materiałem dowodowym i w ten sposób dochować wymagań art. 10 § 1 K.p.a., także nie było uzasadnionym. Nie chodzi o samo pominięcie wymogu wynikającego z art. 10 § 1 K.p.a., ale o celowość wyznaczania terminu jednego miesiąca na zapoznanie się z tym trybie. Nie ma w aktach sprawy odrębnego zawiadomienia o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym. Skoro należy traktować pismo z dnia [....] 2013 r. jako zawiadomienie o możliwości zapoznania się stron ze zgromadzonym materiałem dowodowym, to można było wyznaczyć krótszy okres niż jeden miesiąc na to zapoznanie się. Mając na uwadze przedstawiony tok postępowania, koncentrację podejmowanych czynności i szybkość działań w tej sprawie, Sąd uznał, że organ administracji nie dołożył wszystkich niezbędnych starań celem wykonania wyroku z dnia 29 lutego 2012 r. Można było czynności te bardziej skoncentrować i zakończyć postępowanie także w okresie jednego miesiąca od daty otrzymania akt administracyjnych. Tym samym wymierzenie grzywny było zasadne. Sąd jednak uznał, że na wysokość tej grzywny mają wpływ okoliczności tej sprawy, które jednak wskazują na podejmowanie czynności zmierzających do niezwłocznego wykonania wyroku. Stąd kwota 300 złotych grzywny została uznana przez Sąd za adekwatną. Rozpoznając skargę w tej sprawie Sąd nie mógł odnieść się do merytorycznych rozstrzygnięć zawartych w indywidualnych aktach administracyjnych Wojewody z dnia 20 i 21 czerwca 2013 r. Akty te mogły bowiem zostać zaskarżone w odrębnych trybach, a po wydaniu orzeczeń administracyjnych przez organy II. instancji – także być przedmiotem odrębnych skarg do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji wyroku O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 2010 § 1 P.p.s.a.