II SAB/Kr 133/09

WyrokWSA w Krakowie2010-03-02

Skład orzekający: Wojciech Jakimowicz, Anna Szkodzińska, Joanna Tuszyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest zobowiązany do odkodowania i weryfikacji załącznika opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym, jeśli nie opublikował informacji o akceptowanych formatach i procedurach doręczania dokumentów elektronicznych?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie jest zobowiązany do odkodowania załącznika opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym, jeśli nie opublikował informacji o akceptowanych formatach i procedurach doręczania dokumentów elektronicznych, a przepisy prawa nie nakładają takiego obowiązku. W sytuacji, gdy treść e-maila nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, czy stanowi on wniosek o udostępnienie informacji publicznej, organ nie może być uznany za pozostający w bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Krakowie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, wskazując, że mimo złożenia wniosku drogą elektroniczną ponad rok wcześniej, nie otrzymał odpowiedzi. Organ administracji argumentował, że otrzymany e-mail z załącznikiem opatrzonym bezpiecznym podpisem elektronicznym był nieczytelny z powodu braku odpowiedniego sprzętu i oprogramowania, a następnie został przesłany do Komendy Miejskiej Policji, która udzieliła odpowiedzi wskazując na właściwy tryb doręczania dokumentów elektronicznych. Skarżący twierdził, że organ nie podjął odpowiednich działań w celu udostępnienia informacji.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddalono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie NSA Anna Szkodzińska NSA Joanna Tuszyńska / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2010 r. sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji [...] w K. skargę oddala P.B. złożył w dniu 14 grudnia 2009 r. (pismo z dnia 9 grudnia 2009 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność R.H. - Komendanta Komisariatu [...] Policji w Krakowie w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący podał, że wnioskiem z dnia 14 maja 2008 r., złożonym na oficjalny adres internetowy podany w BiP KMP: [...] wystąpił o udostępnienie m.in. informacji na temat upoważnień wydanych przez organ Policji. Pomimo upływu ponad roku od złożenia wniosku nie uzyskał wnioskowanej informacji publicznej ani też określonej prawem odpowiedzi. W dniu 4 grudnia 2009 r. (data wpływu 4 grudnia 2009 r.) skierował do Komendanta [...] Komisariatu Policji w Krakowie pismo o treści: "Na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej wnoszę o usunięcie naruszenia prawa w postaci bezczynności w zakresie podania informacji, o jakich mowa we wniosku z dnia 14 maja 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej". W odpowiedzi na skargę Komendant Komisariatu Policji [...]w Krakowie podał, że w dniu 14 maja 2008 r. na adresy e-mail Komisariatów Policji w Krakowie wpłynęły zakodowane i podpisane podpisem elektronicznym pisma sygnowane przez P.B. W związku z brakiem możliwości odczytania treści, a nawet dokonania kwalifikacji merytorycznej tematyki powyższego pisma przy wykorzystaniu sprzętu i oprogramowania jakim dysponuje Komisariat, zostało ono przesłane do Komendy Miejskiej Policji w Krakowie jako jednostki nadrzędnej, dysponującej Wydziałem Łączności i Informatyki. Komendant Miejski Policji w Krakowie zgodnie ze swoją właściwością rzeczową udzielił skarżącemu w dniu 27 maja 2008 roku odpowiedzi, w której wskazany został odpowiedni tryb doręczania pism w formie dokumentów elektronicznych zgodny z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 września 2005 roku w sprawie warunków organizacyjno - technicznych doręczania dokumentów elektronicznych podmiotom publicznym oraz z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 listopada 2006 roku w sprawie sporządzania i doręczania pism w formie dokumentów elektronicznych. Komendant podkreślił, że informacja o trybie określonym w wyżej wymienionych przepisach umieszczona jest na oficjalnej stronie internetowej Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie. Pomimo przekazania skarżącemu powyższych informacji do chwili obecnej do Komisariatu nie wpłynął przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Podał, że w dniu 4 grudnia 2009 r. na dzienniku podawczym Komisariatu [...] Policji w Krakowie złożone zostało pismo P.B. z dnia 3 grudnia 2009 roku w przedmiocie "usunięcie naruszenia prawa w postaci bezczynności w zakresie podania informacji, o jakich we wniosku z 14 maja 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej". Komendant podał, że w odpowiedzi na powyższe skarżący pismem z dnia 9 grudnia 2009 roku został poinformowany, że w Komisariacie [...] Policji w Krakowie nie odnotowano wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, stanowiącego przedmiot pisma z dnia 3 grudnia 2009 roku. Wraz z odpowiedzią na skargę Komendant Komisariatu Policji [...] w Krakowie przedłożył następujące dokumenty: wydruk potwierdzający otrzymanie na internetową skrzynkę pocztową [...] w dniu 14 maja 2008 r. wiadomości e-mail od P.B. , pismo Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie z dnia 27 maja 2008 r., pismo P.B. z dnia 3 grudnia 2009 r. oraz wydruk strony internetowej Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Z treści skargi wynika, że żądanie udostępnienia informacji publicznej zostało złożone drogą elektroniczną. Podkreślenia jednakże wymaga, że treść e-maila skierowanego przez P.B. do Komendanta Komisariatu [...] Policji w Krakowie w dniu 14 maja 2008 r. była następująca : "Przesyłam w załączeniu pismo podpisane bezpiecznym podpisem elektronicznym" ([...]). Z treści tego pisma nie wynikało zatem, jakiego przedmiotu dotyczył załącznik tego pisma , a w szczególności, czy dotyczył na przykład żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, czy też wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Podstawowym problemem wymagającym rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest to, czy na adresacie e-maila skarżącego z dnia 14 maja 2008 r. - Komendancie Komisariatu [...] Policji w Krakowie , ciążył obowiązek "odkodowania" jego załącznika opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym. Wobec powyższego koniecznym staje się dokonanie analizy obowiązujących w tym zakresie regulacji prawnych. Zgodnie z treścią art.1 pkt 6) ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2005 r. Nr 64 poz.565 ze zm.) ustawa m.in. określa zasady wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów elektronicznych, pomiędzy podmiotami publicznymi a podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi. Na podstawie art.2 ust.1 pkt 1 ustawy o informatyzacji jej przepisy stosuje się m.in. do realizujących zadania publiczne określone przez ustawy organów administracji rządowej. Ponieważ, w myśl art.6 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U.07.43.277 j.t. ze zitl) komendant komisariatu Policji jest organem administracji rządowej, przepisy ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne znajdują zastosowanie do tego organu. Stosownie do treści art.13 ust.1 i 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne podmiot publiczny powinien używać do realizacji zadań publicznych systemów teleinformatycznych spełniających minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych. Nadto, podmiot publiczny realizujący zadania publiczne przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej do przekazywania danych pomiędzy tym podmiotem a podmiotem niebędącym organem administracji rządowej powinien zapewnić, aby system teleinformatyczny służący do wymiany danych pomiędzy tym podmiotem a podmiotami niebędącymi organami administracji rządowej, spełniał minimalne wymagania, o których mowa w art.13 ust. 1 ustawy. Zobowiązany jest również do publikowania w Biuletynie Informacji Publicznej lub udostępnienia w inny sposób: zestawienia stosowanych w oprogramowaniu interfejsowym systemu teleinformatycznego używanego przez ten podmiot do realizacji zadań publicznych struktur dokumentów elektronicznych, formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących. Zgodnie z odesłaniem zawartym w art.3 pkt 3 ustawy pojęcie "system teleinformatyczny" oznacza system teleinformatyczny w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr 144, póz. 1204 oraz z 2004 r. Nr 96, póz. 959 i Nr 173, póz. 1808). Według tego ostatniego przepisu system teleinformatyczny to zespół współpracujących ze sobą urządzeń informatycznych i oprogramowania, zapewniający przetwarzanie i przechowywanie, a także wysyłanie i odbieranie danych poprzez sieci telekomunikacyjne za pomocą właściwego dla danego rodzaju sieci urządzenia końcowego w rozumieniu ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, póz. 852 z późn. zm.). Stosownie do treści art.3 pkt 9) ustawy "minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych" to zespół wymagań organizacyjnych i technicznych, których spełnienie przez system teleinformatyczny używany do realizacji zadań publicznych umożliwia wymianę danych z innymi systemami teleinformatycznymi używanymi do realizacji zadań publicznych oraz zapewnia dostęp do zasobów informacji udostępnianych za pomocą tych systemów. Zgodnie zaś z definicją ustawową określoną w art.3 pkt 10 ustawy "minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej" to zespół cech informacyjnych, w tym identyfikatorów oraz odpowiadających im charakterystyk elementów strukturalnych przekazu informacji, takich jak zawartości pola danych, służących do zapewnienia spójności prowadzenia rejestrów publicznych oraz wymiany informacji w formie elektronicznej z podmiotami publicznymi. Z kolei w myśl art.16 ust.1 ustawy o informatyzacji podmiot publiczny, prowadząc wymianę informacji, jest obowiązany zapewnić możliwość wymiany informacji również w formie elektronicznej przez wymianę dokumentów elektronicznych związanych z załatwianiem spraw należących do jego zakresu działania, przy wykorzystaniu informatycznych nośników danych lub środków komunikacji elektronicznej. Jak wynika z definicji ustawowej informatyczny nośnik danych to materiał lub urządzenie służące do zapisywania, przechowywania i odczytywania danych w postaci cyfrowej lub analogowej (art.3 pkt 1 ustawy). Środkami komunikacji elektronicznej są natomiast (jak wynika z odesłania zawartego w art.3 pkt 4 ustawy do art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną) rozwiązania techniczne, w tym urządzenia teleinformatyczne i współpracujące z nimi narzędzia programowe, umożliwiające indywidualne porozumiewanie się na odległość przy wykorzystaniu transmisji danych między systemami teleinformatycznymi, a w szczególności pocztę elektroniczną. Użycie spójnika "lub" w art. 16 ust. 1 oznacza nakaz wykorzystania co najmniej jednej z dwóch metod przekazu dokumentów elektronicznych: informatycznych nośników danych oraz środków komunikacji elektronicznej. Podjęcie przez podmiot publiczny decyzji o korzystaniu ze środków komunikacji elektronicznej nie jest zatem zdeterminowane obowiązkiem wynikającym z przepisu prawa (poza przypadkami określenia takiego obowiązku w ustawach dotyczących poszczególnych podmiotów publicznych), pozostając w sferze decyzji z zakresu zarządzania. W przepisie art.16 ust.3 ustawy o informatyzacji zawarta została delegacja dla Prezesa Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, warunków organizacyjno-technicznych doręczania dokumentów elektronicznych, w tym formy urzędowego poświadczania odbioru tych dokumentów przez adresatów, przy uwzględnieniu minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej, potrzeby zapewnienia integralności dokumentów elektronicznych oraz usprawnienia i ujednolicenia obiegu dokumentów między podmiotami publicznymi. Treść delegacji nakazuje zatem uwzględnienie w rozporządzeniu minimalnych wymagań dla wymiany informacji w formie elektronicznej oraz kierowania się potrzebą zapewnienia integralności dokumentów elektronicznych. W związku z tym należy podkreślić, że integralność dokumentów elektronicznych zapewnia zastosowanie podpisu elektronicznego (zob. art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, póz. 1450 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2002 r. w sprawie określenia warunków technicznych i organizacyjnych dla kwalifikowanych podmiotów, świadczących usługi certyfikacyjne, polityk certyfikacji dla kwalifikowanych certyfikatów wydawanych przez te podmioty oraz warunków technicznych dla bezpiecznych urządzeń służących do składania i weryfikacji podpisu elektronicznego (Dz. U. Nr 128, póz. 1094). Uznać nadto należy, że użyte w treści upoważnienia z art. 16 ust.3 ustawy sformułowanie: "uwzględniając ... potrzebę zapewnienia integralności dokumentów elektronicznych" nie oznacza jeszcze konieczności określenia przez podmiot publiczny prowadzący wymianę informacji w formie elektronicznej przez wymianę dokumentów elektronicznych wymogu zastosowania przez podmioty uczestniczące w tej wymianie podpisu elektronicznego. Odpowiedzi na pytanie, kiedy użycie podpisu elektronicznego będzie obowiązkiem podmiotu zwracającego się do podmiotu publicznego, poszukiwać należy w przepisach normujących podpis elektroniczny. W związku z tym wskazać należy, że w dniu 15 sierpnia 2006 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o podpisie elektronicznym (ustawa z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych oraz ustawy o podpisie elektronicznym - Dz. U. Nr 145, póz. 1050), która nadała art.58 ust.2 ustawy o podpisie elektronicznym nowe brzmienie: " W terminie do dnia 1 maja 2008 r. organy władzy publicznej umożliwią odbiorcom usług certyfikacyjnych wnoszenie podań i wniosków oraz innych czynności w postaci elektronicznej w przypadkach, gdy przepisy prawa wymagają składania ich w określonej formie lub według określonego wzoru." Ustawa o informatyzacji przepisów takich nie zawiera. W wykonaniu delegacji ustawowej z art. 16 ust.3 ustawy, rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 września 2005 r. określone zostały warunki organizacyjno-techniczne doręczania dokumentów elektronicznych podmiotom publicznym (Dz.U. Nr 200 poz.1651). W myśl § 3 rozporządzenia dokumenty elektroniczne doręcza się do systemu teleinformatycznego używanego przez podmiot publiczny w strukturach fizycznych dokumentów elektronicznych wykorzystujących formaty danych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. .- Obowiązkiem każdego podmiotu publicznego, wynikającym z § 4 ust.1 rozporządzenia, jest określenie zakresów użytkowych dokumentów elektronicznych, które doręcza się temu podmiotowi w związku z załatwianiem spraw należących do jego zakresu działania. W § 2 ust. 5 zdefiniowano zakres użytkowy dokumentu elektronicznego jako "zawartość dokumentu elektronicznego zdefiniowaną przez określenie struktury logicznej dokumentu elektronicznego zgodnie z wymaganiami podmiotu publicznego wynikającymi z rodzaju spraw załatwianych przez ten podmiot". W § 5 ust. 1 rozporządzenia określono dwie metody przyjmowania doręczanych dokumentów elektronicznych: 1) za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej albo 2) na informatycznych nośnikach danych umożliwiających zapisanie urzędowego poświadczenia odbioru. Zgodnie z definicją zawartą w § 2 rozporządzenia "elektroniczna skrzynka podawcza" to dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania informacji w formie elektronicznej do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej. W § 6 ust. 1 rozporządzenia opisano trzyetapową procedurę doręczenia dokumentu elektronicznego za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej. Na pierwszym etapie następuje wprowadzenie odebranego dokumentu elektronicznego do systemu teleinformatycznego podmiotu publicznego będącego adresatem tego dokumentu. Na etapie drugim dochodzi do automatycznego wytworzenia przez system urzędowego poświadczenia odbioru. Etap trzeci polega na odesłaniu nadawcy dokumentu elektronicznego urzędowego poświadczenia odbioru. 'Stosownie zaś do § 5 ust.2 rozporządzenia na podmiot publiczny został nałożony obowiązek poinformowania w sposób powszechnie dostępny, w tym w Biuletynie Informacji Publicznej, o sposobie doręczania dokumentów elektronicznych temu podmiotowi, w tym o udostępnionym adresie elektronicznej skrzynki podawczej oraz akceptowanych strukturach fizycznych dokumentów elektronicznych i zakresach użytkowych dokumentów elektronicznych, określonych zgodnie z § 3 i 4. Podkreślić jednakże należy, że taki sposób komunikacji nie jest dla podmiotu publicznego obowiązkowy, zależy bowiem od podjęcia decyzji o wyborze takiej formy komunikacji (art.16 ust.1 ustawy). Dlatego też obowiązek określony w § 5 ust.2 rozporządzenia dotyczy tylko takich podmiotów, które podjęły decyzję o przyjmowaniu doręczanych dokumentów elektronicznych za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej. Z kolei w przepisie art.18 ustawy zawarta została delegacja dla Rady Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia: 1) minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych, uwzględniających konieczność zapewnienia: a) spójności działania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych poprzez określenie co najmniej specyfikacji formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, które mają być stosowane w oprogramowaniu interfejsowym, przy zachowaniu możliwości nieodpłatnego wykorzystania tych specyfikacji, b) sprawnej i bezpiecznej wymiany informacji w formie elektronicznej między podmiotami publicznymi oraz między podmiotami publicznymi a organami innych państw lub organizacji międzynarodowych; 2) minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej, uwzględniających konieczność zachowania spójności prowadzenia rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej z podmiotami publicznymi. Ze względu na treść § 3 ust.1 rozporządzenia z dnia 29 września 2005 r. w sprawie warunków organizacjo-technicznych doręczania dokumentów elektronicznych podmiotom publicznym (odsyłającego do standardów formatów danych określonych w przepisach wykonawczych do art.18 pkt 1 ustawy), przepisy wykonawcze wydane na podstawie delegacji ustawowej z art.18 ust.1 ustawy znajdują zastosowanie do przesyłania podmiotom publicznym dokumentów elektronicznych przez podmioty nie będące podmiotami publicznymi. Na podstawie art.18 pkt 1 ustawy wydane zostało w dniu 11 października 2005 r. rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych (DZ.U. z 2005 r. Nr 212 poz.1766). Jak wynika z przepisu § 2 tego rozporządzenia, systemy teleinformatyczne używane przez podmioty publiczne do realizacji zadań publicznych powinny zostać wyposażone w składniki sprzętowe i oprogramowanie: a) umożliwiające wymianę danych z innymi systemami teleinformatycznymi używanymi do realizacji zadań publicznych za pomocą protokołów komunikacyjnych i szyfrujących określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, b) zapewniające dostęp do zasobów informacji udostępnianych przez systemy teleinformatyczne używane do realizacji zadań publicznych przy wykorzystaniu formatów danych określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Wśród formatów dotyczących danych tekstowych rozporządzenie wymienia: .txt, .rtf wersja 1.6, .pdf wersja 1.4, .doc Open Document wersja 1.0. Do kodowania i szyfrowania informacji rozporządzenie wymienia następujące formaty danych: Unicode UTF-8 wersja 3.0, XMLsig (podpis elektroniczny dokumentów w formacie XML), XMLenc. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że jak wynika z treści strony BIP Komisariatu Policji [...] w Krakowie (podstrony BIP Komendy Miejskiej Policji w Krakowie), aktualnej w dniu 14 maja 2008 r, zawiera ona jedynie informacje o osobach Komendanta Komisariatu i jego zastępcach, numer telefonu, faxu oraz adresy e-mail Komendanta Komisariatu [...] Policji i 2 Zastępców Komendanta. Na stronie tej nie zamieszczono również informacji o komunikowaniu się z Komendantem Komisariatu [...] Policji za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej. Zamieszczone na stronie informacje nie przewidywały możliwości złożenia wniosku opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym. Na stronie BIP Komendy Miejskiej Policji w Krakowie (aktualnej na dzień 14 maja 2008 r.) udostępniono wzór wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w którym przyjęto jako dopuszczalną formę przekazania informacji - przekazanie informacji m.in. pocztą elektroniczną. We wzorze wniosku zaznaczono miejsce na złożenie podpisu przez wnioskodawcę. Wbrew treści tych informacji skarżący przesłał do organu e-maila zawierającego załącznik podpisany bezpiecznym podpisem elektronicznym. Ponieważ obowiązujące przepisy prawa nie określają wymogu składania pism do organu administracji rządowej - komisariatu policji - w określonej formie lub według określonego wzoru, na organie tym nie ciążył obowiązek zapewnienia odbiorcom usług certyfikacyjnych możliwości wnoszenia pism w postaci elektronicznej, opatrzonych bezpiecznym podpisem elektronicznym. Wobec powyższego skonstatować należy, że na Komendancie Komisariatu [...] Policji nie ciążył obowiązek prawny posiadania urządzenia służącego do weryfikacji podpisu elektronicznego, czyli - jak stanowi przepis art.3 pkt 8 ustawy o podpisie elektronicznym - sprzętu i oprogramowania skonfigurowanego w sposób umożliwiający identyfikację osoby fizycznej, która złożyła podpis elektroniczny. Dlatego też Komendantowi Komisariatu [...] Policji w Krakowie nie można postawić zarzutu, że wbrew obowiązkowi wynikającemu z przepisów prawa nie odczytał treści załącznika e-maila z dnia 14 maja 2008 r. Konsekwencją powyższego jest brak możliwości ustalenia nawet tego, czy załącznik ten mógł stanowić podanie w rozumieniu art.63 § 3a kpa, ewentualnie wniosek o udzielenie informacji publicznej. Dlatego też nie można uznać, że adresat e-maila zobowiązany był, stosownie do treści art. 64 § 2 kpa, do wezwania wnoszącego pismo do usunięcia jego braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że ich nieusunięcie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Z tych samych przyczyn brak jest powodów do uznania, że organ naruszył przepis art. 14 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowiący, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. Odnosząc się do treści odpowiedzi na skargę, stwierdzić należy, że niezasadne jest stanowisko, że "Komendant Miejski Policji w Krakowie zgodnie ze swoją właściwością rzeczową udzielił skarżącemu w dniu 27 maja 2008 roku odpowiedzi" na e-mail z dnia 14 maja 2008 r. Z przepisu art.5 ust.1 w związku z art.6 ust.1 pkt 3) ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz.U.z 2007 r., Nr 43, póz.277 z późn.zm.) wynika bowiem, że komendant komisariatu Policji i komendant powiatowy (miejski) Policji są, w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego, organami administracji rządowej na obszarze województwa. Według zaś przepisu 6 a) ustawy, w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym jest komendant powiatowy (miejski) Policji. Z powyższej regulacji nie wynika jednakże, aby organem właściwym rzeczowo w sprawie z wniosku o udzielenie informacji publicznej skierowanego do komendanta komisariatu, był komendant miejski Policji. Nadto, skoro nieznana była treść załącznika do e-maila, nie wiadomo na jakiej podstawie uznano, że w sprawie właściwym rzeczowo jest Komendant Miejski Policji. Istotne wszakże jest to, że pismem z dnia 27 maja 2008 r. skarżący został przez Komendanta Miejskiego Policji w Krakowie poinformowany o problemach z odczytaniem jego korespondencji przesłanej pocztą elektroniczną. Na marginesie dodać należy, że informacje zamieszczone na stronie Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie dotyczące zasad przesyłania dokumentów elektronicznych za pomocą platformy ePUAP (w tym wymóg podpisania tych dokumentów ważnym, kwalifikowanym podpisem cyfrowym) nie znajdują zastosowania w sprawach dotyczących udzielenia informacji publicznej. Wniosek o udzielenie informacji publicznej może bowiem przybrać każdą formę (ustną, pisemną, elektroniczną - również wtedy, gdy nie zostanie użyty podpis elektroniczny), o ile wynika z niego w sposób jasny, co jest przedmiotem wniosku. Nadto, informacje te dotyczą przesyłania dokumentów elektronicznych do Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie a nie do Komisariatu [...] Policji w Krakowie. Reasumując, stwierdzić należy, że bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej wystąpi wyłącznie wtedy, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który pozostaje w zwłoce. Z przyczyn wskazanych wyżej sytuacja taka w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi. Dlatego też, na podstawie art.151 ppsa, skargę - jako nieuzasadnioną -należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło