II SAB/Kr 134/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Waldemar Michaldo Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. W. K. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wojewodę [...] do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku M. W. K. z dnia 28 marca 2014 r.; II. stwierdza, że bezczynność Wojewody [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego M. W. K. kwotę 121,50 zł (sto dwadzieścia jeden złotych pięćdziesiąt groszy), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący M. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody w sprawie prawidłowego rozpatrzenia wniosków zawartych w punktach oznaczonych nr 1) dwóch pism z dnia 28 marca 2014 r. złożonych w trybie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Zarzucił także przewlekłość organu w tym postępowaniu. Skarżący domagał się: 1) stwierdzenia, iż informacje i ich zakres podane we wniosku stanowią informację publiczną nieprzetworzoną, 2) stwierdzenia bezczynności organu i nakazania mu zgodnego z prawem rozpatrzenia wniosku poprzez przesłanie w terminie 3 dni pełnej informacji o jakiej mowa we wniosku, 3) zasądzenia od organu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi M. K. wskazał, że w dniu 28 marca 2014 r. złożył za pośrednictwem platformy ePUAP wnioski w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pomimo upływu 1 miesiąca od złożenia wniosków nie otrzymał pełnej wnioskowanej informacji publicznej, ani też odpowiedniego aktu administracyjnego w sprawie żądanej informacji publicznej. Skarżący podał, iż w dniu 25 kwietnia 2014 r. wniósł o usunięcie naruszenia prawa polegającego na zaniechaniu przesłania mu pełnej wnioskowanej informacji publicznej. Mimo tego wezwania, stan bezczynności nie został usunięty. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że wnioskiem z dnia 28 marca 2014 r. M. W. K. wystąpił do Urzędu Wojewódzkiego w K. o udzielenie informacji publicznej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm.). Żądanie to dotyczyło doręczenia decyzji Wojewody za okres od dnia 1.01.2014 r. do dnia udzielenia wnioskowanej informacji, a wydanych w sprawach ustalenia odszkodowania za nieruchomości położone w granicach administracyjnych K., których własność przeszła na rzecz Skarbu Państwa z mocy prawa oraz kopii operatów szacunkowych sporządzonych na potrzeby wydania tych decyzji. Organ podał, że pismem z 8 kwietnia 2014 r. przesłał M. K. wnioskowane skany zanonimizowanych decyzji (2-e decyzje). Decyzją zaś z dnia 8 kwietnia 2014 r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił udzielenia informacji publicznej w postaci udostępnienia skanów operatu szacunkowego wyceny nieruchomości z przyczyn podanych w uzasadnieniu tej decyzji. Zgodnie z urzędowymi poświadczeniami doręczenia, przedmiotowe pisma, w tym decyzja, zostały przesłane wnioskodawcy 8 i 9 kwietnia 2014 r. poprzez platformę ePUAP. Zdaniem Wojewody zachowane zostały terminy do załatwienia wniosku skarżącego, określone w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Powyższe świadczy o niezasadności zarzutu dotyczącego bezczynności organu. Następnie Wojewoda [...] wskazał, że z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany jest udzielić informacji publicznej, a jej nie udziela i nie wydaje stosownej decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji. Skoro organ uczynił zadość żądaniu przesłania kopii decyzji oraz wydał decyzję odmowną w zakresie operatu szacunkowego, to nie może być mowy o bezczynności. Jako nieuzasadniony Wojewoda ocenił zarzut odnoszący się do przekazania skarżącemu "niepełnej informacji" (decyzji zanonimizowanej). Organ wskazał, że konieczność zanonimizowania decyzji wynika z art. 5 ust. 2 ustawy. o dostępie do informacji publicznej, albowiem ochronie podlegają dane osobowe adresata decyzji, wysokość przyznanego odszkodowania i dane dotyczące działek, których dotyczy decyzja, nawet w sytuacji gdy skarżącemu były znane dane decyzji. Na zakończenie Wojewoda wyjaśnił, że organ odpowiedział na pismo skarżącego z dnia 25 kwietnia 2014 r. wnoszące o udostępnienia pełnej informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz usunięcie naruszenia prawa polegającego na bezczynności Wojewody [...] - odpowiedź na to pismo została wysłana w dniu 30 kwietnia 2014 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 maja 2014 r. rozłączono z niniejszej sprawy skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewodą [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Okolicznością bezsporną w tej sprawie było, iż zawarte w piśmie M. W. K. z dnia 28.03.2014 r. żądanie udostępnienia przez Wojewodę [...] wydanych przez ten organ decyzji administracyjnych, dotyczących ustalenia odszkodowania za nieruchomości, które przeszły na własność Skarbu Państwa – odnosi się do informacji, będącej informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2014 r., poz. 782; dalej ustawa powoływana jako u.d.i.p.). Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 tej ustawy, informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 pkt lit. a tiret pierwsze, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych stanowiących akty administracyjne i inne rozstrzygnięcia. Nadto, niesporna w niniejszej sprawie była okoliczność, iż Wojewoda [...] tj. podmiot do którego M. W. K. zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej – jest organem władzy publicznej, a więc jest podmiotem, na którym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, spoczywa obowiązek udostępniania takiej informacji. Jak wynika natomiast z akt sprawy, organ realizując wymieniony wyżej wniosek M. W. K., udostępnił dwie własne decyzje administracyjne, które wydane zostały w przedmiocie i okresie wskazanym w żądaniu z dnia 28.03.2014 r. Dokumenty te jednak, poddane zostały anonimizacji. Proces ten polegał na usunięciu danych osobowych adresata decyzji, wysokości przyznanego odszkodowania i podmiotu mającego je wypłacić oraz oznaczenia geodezyjnego działek i ich położenia. Nadto, usunięto datę i numer tych decyzji, oraz powołanych w niej orzeczeń organów administracji publicznej, a także imię i nazwisko wnioskodawcy, imię i nazwisko rzeczoznawcy majątkowego sporządzającego operat szacunkowy oraz wartości przyjęte przez biegłego do dokonania wyceny. Z odpowiedzi na skargę wynika przy tym, że konieczność zanonimizowania przekazanych skarżącemu kopii decyzji administracyjnych, zdaniem Wojewody jest uzasadniona treścią art. 5 ust. 2 u.d.i.p. albowiem ochronie podlegają "dane osobowe adresata decyzji, wysokość przyznanego odszkodowania oraz dane dotyczące decyzji". Podobne stanowisko prezentował organ w kierowanym do M. W. K. piśmie z dnia 30.04.2014 r. (k. 38). W związku z powyższym, w kontrolowanym przypadku ocenie podlegało to, czy można postawić Wojewodzie zarzut pozostawania w bezczynności, skoro udostępnił skarżącemu kopie decyzji administracyjnych, w których zaczerniona jednak została treść odnosząca się do wskazanych wyżej danych (informacji). Zdaniem sądu, w przedstawionych powyżej okolicznościach sprawy uznać należało, iż organ nie rozpoznał żądania M. W. K. z dnia 28.03.2014 r. Jak wskazano, sporne decyzji przekazane zostały wnioskodawcy w niepełnym (zanonimizowanym) brzmieniu. Znaczna zaś część istotnych treści tych decyzji, nie została skarżącemu w związku z tym udostępniona. Oceniając zaś skalę dokonanej anonimizacji treści tych decyzji przyjąć trzeba, że przekazane skarżącemu dokumenty utraciły jakiekolwiek walory poznawcze. Ich lektura prowadzi bowiem do wniosku, że nie zawierają one istotnych postanowień odnoszących się do materii, w której zostały wydane. Podzielić przy tym należy pogląd wyrażony przez WSA w Warszawie w wyroku z dnia 4.03.2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 702/13 a uznający, iż zaczernienie (anonimizacja) istotnych elementów decyzji jest równoznaczne z odmową udostępnienia takiej informacji publicznej. Odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna natomiast znaleźć odzwierciedlenie w stosownej decyzji, wydanej w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tylko bowiem wydanie decyzji pozwoli stronie i ewentualnie Sądowi na poznanie motywów jakimi kierował się organ, odmawiając ujawnienia pewnych treści. Skoro więc organ nie wydał decyzji, a udostępnił jedynie fragmenty żądanych informacji, to uznać należało, że pozostaje w bezczynność w rozpoznaniu wniosku M. W. K. z dnia 28.03.2014 r. Wobec powyższego – uznając skargę za uzasadnioną – w pkt I wyroku zobowiązano Wojewodę do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w sprawie dotyczącej wniosku M. K. z dnia 28.03.2014 r. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 149 par. 1. zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (...), zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu (...) lub dokonania czynności. Stosownie do art. 149 par. 1 zd. 2 sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie sądu, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż bezczynność Wojewody miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zauważyć bowiem należy, iż kopie żądanych przez M. W. K. decyzji, zostały skarżącemu jednak udostępnione. Czynność ta miała zaś miejsce w dniu 8.04.2014 r. Przy uwzględnieniu, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu w dniu 28.03.2014 r., stwierdzić trzeba, iż reakcja Wojewody na złożony wniosek nastąpiła w ustawowym terminie, wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Sama natomiast bezczynność była wynikiem odmiennej, niż przyjął to sąd orzekający w tej sprawie, interpretacji przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powyższe, nie świadczy zaś o rażącym naruszeniu prawa. Z tego względu orzeczono jak w pkt II wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 par. 1 i par. 3 oraz art. 85 ust. 1, art. 91 i art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2014 r., poz. 1025).