II SAB/Kr 135/10

Kraków, dnia 17 grudnia 2010 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpatrzeniu zażalenia postanawia : I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej S. K. kwotę 100,00zł. ( stu złotych) Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi S. K. z dania 31 sierpnia 2010 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Przesyłkę zwierającą skargę nadano w urzędzie pocztowym również 31 sierpnia 2010r., zaś została ona doręczona Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] 2 września 2010r. Zarzucają w skardze bezczynność organu administracji publicznej S. K. domagała się zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do rozpoznania w terminie zakreślonym przez Sąd wniesionego przez nią zażalenia z dnia 26 kwietnia 2010 r. na postanowienie Burmistrza Miasta R. z dnia 15 kwietnia 2010 r. o przekazaniu przez ten organ Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w N. do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia przez M. M. i J. M. stosunków wodnych na działce nr "1", obr. [...] w R.. W uzasadnieniu skargi wskazywała, że powyższe zażalenie przekazane organowi drugiej instancji wraz z pismem przewodnim Burmistrza Miasta R. z dnia 4 maja 2010r. zostało doręczone Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] 7 maja 2010 r. i zarejestrowane pod sygnaturą SKO [...]. Powyższe zażalenie nie zostało jednak rozpatrzone w terminie miesięcznym, o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. Składając w piśmie z dnia 17 września 2010r. odpowiedź na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wnosiło o umorzenie postępowania. Uzasadniając ten wniosek wskazywało, że w dacie przekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie zarzucana w niej bezczynność nie istniała albowiem w dniu 14 września 2010 r. wydano w przedmiotowej sprawie postanowienie o uchyleniu zaskarżonego postanowienie w całości. W piśmie procesowym z dnia 3 listopada 2010r. S. K. przyznała, że już po wniesieniu skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu 6 października 2010r. usunęło we własnym zakresie istniejącą uprzednio bezczynność przez wydanie postanowienie opisanego w odpowiedzi na skargę, które doręczono skarżącej w powyższej dacie. Wnosząc również o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarżąca domagała się zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a w związku z art. 54§ 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Kontrola ta w myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 8 p.p.s.a. obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organów w podjęciu postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich ( art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52§ 2 p.p.s.a.) . Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 p.p.s.a.). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania ( art. 52 § 4 p.p.s.a.). Jednym z wyjątków od obowiązku wdrożenia trybu przesądowego jest zaskarżenie bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego w wydaniu aktu administracyjnego . W takiej bowiem sytuacji z uwagi na brak organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. nie ma zastosowania art. 37 k.p.a., przy czym w ustawach nie przewidziani innego środka zaskarżenia, o którym mowa art. 52§ 2 p.p.s.a. Wymogi określone dalej w z art. 52 § 3 - 4 p.p.s.a nie dotyczą zaś bezczynności, lecz wyłącznie skarg na już wydane akty ( por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2006r., sygn. akt I OSK 480/06, zam. zb. LEX nr 188512). Podstawy odrzucenia skargi zostały określone w art. 58 §1 i 4 p.p.s.a., natomiast przesłanki umorzenia postępowania sąodwoadministracyjnego w 130 § 1 p.p.s.a. i art. 161 § 1 p.p.s.a. Postanowienia o odrzuceniu skargi albo o umorzeniu postępowania mogą zapadać na posiedzeniu niejawnym ( art. 58 §3 p.p.s.a., art. 131 p.p.s.a. i art. 161 § 2 p.p.s.a.). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuję się trafnie, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Uwzględnienie skargi na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 - przy jej zasadności, prowadzi w myśl art. 149 p.p.s.a . do zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub w innych przypadkach do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Skarga na bezczynność organów administracji publicznej podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. w przypadku jej bezzasadności, tj. w sytuacji gdy pomimo niewydania w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjęcia przez organ stosownej czynności nie zachodzą przesłanki do uznania takiego stanu rzeczy za bezczynność organu. Ponadto, jeżeli w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność zostanie stwierdzony fakt wydania przez organ administracji publicznej decyzji lub innego aktu - choćby z przekroczeniem terminów ustawowych – oznacza to, że organ nie pozostaje w bezczynności. Nadto, jak słusznie wskazuje się w wyroku NSA w Warszawie z dnia 5 lutego 2002r. sygn. akt I SA 2459/00 ( LEX nr 81763 ), z zasady związania organu administracji publicznej własną decyzja wynika, że decyzja taka nie może być zmieniona lub uchylona przez organ, który ją wydał, chyba że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Organ ten nie może również w jakikolwiek inny sposób uchylić się od tego związania. Z chwilą podpisania decyzji mamy do czynienia z wydaniem decyzji w sensie procesowym. Oznacza to, że decyzja istnieje, natomiast dzień jej wydania jest miarodajny dla oceny jej podstawy prawnej i faktycznej. Zasada związania decyzją rozciąga się zatem także na okres między wydaniem decyzji, a jej doręczeniem, bowiem również w tym czasie organ administracji publicznej nie może jej zmienić. W sytuacji wydania decyzji nie istnieje zatem przedmiot postępowania administracyjnego wywołanego wniesieniem skargi, którym jest bezczynność organu. Merytoryczne orzekanie w tym przypadku jest bezprzedmiotowe, zaś postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc te ogólne uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy stwierdzić, że brak jest w sprawie niniejszej zarówno podstaw do odrzucenia skargi, jaki wydania rozstrzygnięć na podstawie art. 149 p.p.s.a albo art. 151 p.p.s.a. Merytoryczne rozpoznanie skargi jest bowiem bezprzedmiotowe z uwagi na wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowienia z dnia 14 września 2010r., znak SKO [...], którym po rozpoznaniu zażalenia S. K. na postanowienie Burmistrza Miasta R. z dnia 15 kwietnia 2010 r. znak [...] uchylono zaskarżone postanowienie w całości. Powyższe nie jest przez strony kwestionowane. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego jest podstawą do jego umorzenia, o czym orzeczono w pkt I. sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zarówno wydanie przez organ drugiej instancji postanowienia z dnia 14 września 2010r., znak SKO [...], jak i jego doręczenie skarżącej miało miejsce już po wniesieniu skargi , którą złożono w dniu 31 sierpnia 2010r. W odpowiedzi na skargę nie kwestionowano twierdzeń S. K. dotyczących bezczynności Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w rozpatrzeniu zażalenia oraz nie podano przyczyn uzasadniających uznanie, że nie doszło do naruszenia zasad określonych w art. 12 §1 i 2 k.p.a. oraz w art. 35 § 1 -3 k.p.a. W szczególności nie powołano okoliczności istotnych w świetle brzmienia art. 35 § 5 k.p.a. , jak również nie złożono wniosków w sprawie kosztów postępowania administracyjnego odmiennych od zawartych w skardze. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 201 § 1 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a.