II SAB/Kr 135/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] znak: [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. M. W. K. pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. złożył skargę do WSA w Krakowie na bezczynność Wojewody [...] w sprawie wniosków złożonych w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także na przewlekłość organu w tym zakresie. W piśmie z dnia 2 czerwca 2014r., zatytułowanym "ograniczenie skargi z dnia 28 kwietnia 2014r.", skarżący M. W. K. zawarł sformułowanie "ograniczam skargę do zarzutu bezczynności w udzieleniu informacji." Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2014r., Przewodniczący Wydziału, w związku treścią pism z dnia 2 czerwca 2014r. i 17 czerwca 2014r. wezwał skarżącego, w terminie 7 dni o sprecyzowanie czy oświadczenie o "ograniczeniu skargi do zarzutu bezczynności" należy traktować jako cofnięcie skargi na przewlekłość postępowania, informując jednocześnie, że brak oświadczenia w zakreślonym terminie skutkować będzie uznaniem, że skarżący cofnął skargę. Ponownie, zarządzeniem Sędziego z dnia 17 grudnia 2014r. skarżący został wezwany, jak w piśmie z dnia 30 czerwca 2014r. (k.25 ) do sprecyzowania, czy cofa skargę na przewlekłość Wojewody [...]. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na ww. wezwania Sądu. Uznać zatem należy, że intencją skarżącego zawartą w piśmie z 2.06.2014r. (poprzez ograniczenie skargi tylko do zarzutu bezczynności) było cofnięcie skargi w zakresie badania przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę w postępowaniu o udzielenie informacji publicznej prowadzonego z jego wniosku. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), cofnięcie skargi wiąże sąd, który może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego pomimo cofnięcia skargi. Dlatego też Sąd uznał, że skarżący skutecznie cofnął skargę i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe.