II SAB/Kr 140/11

Kraków, dnia 25 stycznia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. postanawia: odrzucić skargę. W przedmiotowej sprawie skarżąca J.B. złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. , zarzucając brak wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o ustalenie legalności wybudowania budynku garażowe - gospodarczego na działce nr [...] w R. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga jest przedwczesna, bowiem skarżąca nie wykorzystała wszystkich środków zaskarżenia warunkujących dopuszczalność skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżąca nie złożyła zażalenia do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności czyli Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , a dopiero po spełnieniu tego warunku dopuszczalne jest złożenie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Powyższego wymogu nie spełnia przedstawione przez skarżącą wezwanie do zaprzestania naruszenia prawa z dnia 4 sierpnia 2011 r. złożone do skarżonego organu, tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nie złożenie zażalenia w powyższym trybie przed wniesieniem skargi do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji.