II SAB/Kr 143/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji "[...] " z siedzibą w W. na bezczynność Rektora Uniwersytetu Rolniczego [...] w K. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 21 sierpnia 2014 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi Fundacji "[...] " z siedzibą w W. na bezczynność Rektora Uniwersytetu Rolniczego [...] w K. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 21 sierpnia 2014 r. Wniosek ten dotyczył: regulaminu stanowiącego podstawę przyznania świadczeń dla doktorantów z Funduszu Pomocy Materialnej dla Studentów i Doktorantów, zarządzenia rektora w sprawie podziału dotacji na pomoc materialną dla doktorantów, wzoru decyzji z roku akademickiego 2013/2014 r. w przedmiocie przyznania świadczenia, protokołów z posiedzeń organów kolegialnych odpowiedzialnych za przyznawanie stypendium dla doktorantów, dokumentu potwierdzającego porozumienie rektora z właściwym organem samorządu studenckiego i doktoranckiego co do podziału funduszu, kopii wniosków organów samorządu doktoranckiego dotyczących przekazania uprawnień w zakresie przyznawania stypendiów, kopii decyzji o powołaniu komisji stypendialnych i odwoławczej komisji stypendialnej. W piśmie z dnia 24 września 2015 r. strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd administracyjny, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w wypadku skutecznego cofnięcia skargi, sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne. Mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte żadną z wad, które z mocy prawa powodowałyby jej nieważność, a zawarte w piśmie oświadczenie o cofnięciu skargi nie nosi charakteru czynności zmierzającej do obejścia prawa, orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie całej kwoty uiszczonego wpisu orzeczono w punkcie 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.