II SAB/Kr 145/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Renata Czeluśniak Protokolant: specjalista Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2015 r. sprawy ze skargi Fundacji "[...]" w W. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w K. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej Fundacji "[...]" w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Fundacja "[...]" z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę rektor Uniwersytetu [...] w K. wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że żądana informacja publiczna została udostępniona stronie skarżącej pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. Uczelnia udostępniła wszystkie informacje, które były w jej posiadaniu. Pismem procesowym z dnia 24 września 2015 r. Fundacja "[...]" cofnęła skargę w niniejszej sprawie. Podniesiono, że pełnomocnik skarżącego zapoznał się z odpowiedziami uczelni i w tej sytuacji kontynuowanie postępowania jest bezcelowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej powoływana jako P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą określone w powołanym wyżej przepisie przyczyny świadczące o niedopuszczalności cofnięcia, stąd uznać należało, że dokonane przez stronę skarżącą cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się z tej przyczyny bezprzedmiotowe. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.