II SAB/Kr 149/03

PostanowienieWSA w Krakowie2004-02-27

Skład orzekający: Sędzia NSA Andrzej Niecikowskl

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w szczególności nie złożył zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. Złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność. W przypadku złożenia zażalenia do niewłaściwego organu, nie można uznać, że środek zaskarżenia został skutecznie wyczerpany.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. Organ wniósł o odrzucenie skargi, zarzucając niewyczerpanie środków zaskarżenia. Skarżący wyjaśnili, że złożyli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Dyrektora Urzędu Miasta, który nie był organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowskl po rozpoznaniu w dniu 27 luty 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. i A. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...] postanawia - odrzucić skargę - W dniu 13.11.2003 r. skarżący A. F. i A. F. złożyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie zarzucając, że skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia określonych w art. 37 § 1 kpa. Z dniem 1.01.2004 r., nastąpiła reorganizacja sądownictwa administracyjnego. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 1 p.o.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Do skargi na bezczynność organu mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące w ogóle warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Jednym z warunków wniesienia skargi do sądu, w myśl wyżej powołanego przepisu, jest " wyczerpanie środków zaskarżania". Takim środkiem odwoławczym jest, zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie ( art. 37 § 1 kpa), które składa się do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z tym, zarządzeniem z dnia 11.02.2004 r., zwrócił się Sąd do skarżących aby w terminie tygodniowym wyjaśnili, czy składali zażalenie o którym wyżej była mowa. W odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 19.02 2004 r., wyjaśnili, że zażalenie na nie załatwienie sprawy składali w dniu 5.08.2002 r., "na ręce ówczesnego Dyrektora Urzędu Miasta". Organem wyższego stopnia w stosunku do Powiatowych Inspektorów Nadzoru Budowlanego jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego a nie Dyrektor Urzędu Miasta. W tym stanie rzeczy nie można uznać aby skarżący wyczerpali środki zaskarżania o których wyżej była mowa, a co jest warunkiem złożenia skargi. W tej więc sytuacji należało uznać, że skarga jest niedopuszczalna, co na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.o.p.s.a. musi prowadzić do jej odrzucenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło