II SAB/Kr 15/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi J.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia: skargę odrzucić. Skarga J. W. (zwanej dalej skarżącą) na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 16.01.2009r. Skarżąca zarzuca wskazanemu organowi niepodjęcie "...działań w postaci nakazania właścicielowi nieruchomości nr 1 przy ul. [...] wykonania ekspertyz dotyczących: 1. stanu naruszenia statyki budynku w związku z samowolnymi robotami budowlanymi ingerującymi w konstrukcję nośną...", a wykonanie której uznał za konieczną do wykonania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz 2. przegród poziomych pomiędzy kondygnacjami budynku wykonanych po zmianie stropu wylewnego na strop z płyt kanałowych z naruszeniem norm obowiązujących w budownictwie. W odpowiedzi na przedmiotową skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż w dniu [...].02.2009r. organ ten przeprowadzi czynności inspekcyjno – kontrolne, które będą stanowić podstawę do podjęcia decyzji. Ostatecznie oględziny stanu technicznego odbyły się w dniu [...].03.2009r. Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Zgodnie z brzmieniem art.52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącym w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Po pierwsze wskazać należy, iż postępowanie w zakresie bezczynności organu w załatwianiu sprawy administracyjnej reguluje art. 37 k.p.a. Brzmienie art. 37 k.p.a. w sposób jednoznaczny wskazuje, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przez art.35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art.36 k.p.a. stronom służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem niezbędną przesłanką do złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest wcześniejsze złożenie w/w zażalenia do organu wyższego stopnia. Stanowisko takie jest ugruntowane także w orzecznictwie sądów administracyjnych. I tak w wyroku z 24.05.2001r., sygn. akt IV SA 572/99 NSA w Warszawie (publ. w ONSA 2002/3/116) stwierdził, iż wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może dopiero wówczas wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Jak wynika z przedstawionych akt sprawy administracyjnej oraz odpowiedzi na skargę, a także złożonych w toku rozprawy wyjaśnień i oświadczeń skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, przysługujących jej w toku postępowania administracyjnego z mocy art.37 k.p.a., przed wniesieniem skargi do Sądu. Wniesione w dniu 27 października 2008r. pismo do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (k. 321 akt administracyjnych) nie może być bowiem uznane za zażalenie w sprawie, której dotyczy przedmiotowe postępowanie. Wynika to z faktu, iż do uznania tego pisma za zażalenie poprzedzające wniesienie skargi w przedmiotowym postępowaniu warunkiem niezbędnym była tożsamość zakresu przedmiotowego tego pisma z przedmiotem skargi. Natomiast wskazane pismo z 27.10.2008 r. obejmowało swym zakresem "sprawę wydania nakazu doprowadzenia do poprawnego stanu technicznego przegród poziomych budynku nr 1 przy ul. [...]" a więc miało całkowicie odmienny przedmiot bezczynności w porównaniu z przedmiotową skargą. Tym samym nie mogło zostać uznane za poprzedzające skargę zażalenie do organu II instancji. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.