II SAB/Kr 150/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2012 r. sprawy ze skargi B. S., T. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżących B. S. i T. S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu. B. S. i T. S. (zwani dalej skarżącymi) wnieśli pismem z dnia 9 lipca 2012r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] oraz Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. W swojej skardze skarżący zarzucili bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., która miała polegać na nieprzekazaniu, po wydaniu decyzji przez ten organ, akt sprawy do organu I instancji. Ten zakres skargi został również potwierdzony przez skarżącego na rozprawie w dniu 27.11.2012r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przekazanie akt administracyjnych po rozpatrzeniu sprawy i wydaniu decyzji przez organ administracyjny (a w niniejszym przypadku, gdzie orzekał organ odwoławczy – organ II instancji - także po upływie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego) innemu organowi według właściwości jest czynnością materialno-techniczną. Tym samym przekazanie akt sprawy organowi I instancji nie wymaga wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), nie określają ustawowego terminu zwrotu akt do organu I instancji po zakończenia postępowania administracyjnego. Z punktu widzenia ekonomiki procesowej, zasadnym jest jednakże odsyłanie akt do organu niższego stopnia niezwłocznie po upływie terminu ewentualnego zaskarżenia decyzji ostatecznej do sądu administracyjnego. Zgodzić się należy z poglądem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawartym w piśmie z 10.09.2012r., iż przesłanie akt organowi I instancji przez WINB po ponad 3 miesiącach – jak miało miejsce w przedmiotowej sprawie świadczy o opieszałości organu i nie znajduje żadnego usprawiedliwienia. Jednak podnieść należy, że sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. bezczynność organu administracji może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012r. poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; Skarga na bezczynność może więc dotyczyć niepodjęcia przez organ administracji tylko takich czynności, które same w sobie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie - jak już wcześniej wskazano chodzi o czynność materialno-techniczną - taka sytuacja nie zachodzi. Zwrot akt nie ma bowiem cech czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. W konsekwencji bezczynność (przewlekłość) w przekazaniu akt organowi I instancji przez WINB w K. nie może być również przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Na koniec dodać należy, iż celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynności organu administracji publicznej, może być wyłącznie uzyskanie wyroku nakazującego wydanie określonego aktu (decyzji, postanowienia, interpretacji podatkowej itd.) w zakreślonym przez sąd terminie. Sąd administracyjny nie może nakazać przesłania akt, tym bardziej, że czynność ta została już wykonana. Ponieważ wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie mieściła się w kognicji sądu administracyjnego, podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który nakazuje odrzucić skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie skarżącym kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu.