II SAB/Kr 151/17

Kraków, dnia 24 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] – ziemskiego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] maja 2017 r. uzupełniony w dniu 12 maja 2017 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu P. P. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...](sto) zł. Sygn. akt II SAB/Kr [...] Uzasadnienie P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie datowaną na dzień 12 czerwca 2017 r. skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] – ziemskiego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 maja 2017 r. uzupełniony w dniu 12 maja 2017 r.. Skarżący wniósł o: zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...]-ziemskiego w K. do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; orzeczenie o zwrocie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że dnia 12 maja 2017 r. skierował do PINB wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci: Zawiadomienia z dnia 03.03.2017 r. dot. wszczęcia postępowania oraz terminu oględzin w sprawie znak: [...], Protokołu oględzin z dnia 21.03.2017 r. w sprawie znak: [...], Zawiadomienia wydanego przed wydaniem decyzji na podstawie art. 10 K.p.a. w sprawie znak: [...] Tego samego dnia, tj. 12 maja 2017 r., skarżący skierował do PINB uzupełnienie wskazanego wyżej wniosku wnosząc także o udostępnienie: Załącznika do protokołu z dnia 21.03.2017 r.. PINB wystąpieniem z dnia 15 maja 2017 r. znak: [...], określonym przez organ jako "pismo" w związku z treścią art. 9 K.p.a. wyjaśnił, iż "(...) żądana przez Pana informacja nie jest informacją publiczną." Dalej skarżący wskazał, że 22 maja 2017 r. skierował do PINB wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym jednoznacznie wskazał, iż wniosek z dnia 12.05.2017 r. i jego uzupełnienie stanowią wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci wskazanych w nich dokumentów urzędowych. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, iż zgodnie z zapisami u.d.i.p. dokumentem urzędowym będą wszystkie dokumenty zawierające treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwaloną i podpisaną w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego w zakresie jego kompetencji, skierowaną do innego podmiotu lub złożoną do akt sprawy. W szczególności informację publiczną stanowi treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informacja publiczna dotyczy więc sfery faktów. Dokumenty tworzone przez organy władzy publicznej podczas procesu legislacyjnego stanowią, zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacje o sprawach publicznych, a stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. c i d u.d.i.p., będąc rodzajem informacji dotyczącej sposobu stanowienia aktów publicznoprawnych i sposobu przyjmowania i załatwiania spraw, podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach w niej określonych. Z uwagi na brak odpowiedzi na powyższe wezwanie ponownie dnia 2 czerwca 2017 r. skarżący wezwał organ do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. PINB wystąpieniem z dnia 6 czerwca 2017 r. znak: [...], w odpowiedzi na wezwanie skarżącego z dnia 22 maja 2017 r. oraz 2 czerwca 2017 r, poinformował, iż nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w piśmie z dnia 15 maja 2017 r. znak: [...] i udostępnienia wnioskowanej informacji. W związku z powyższym - zdaniem skarżącego - do dnia wniesienia skargi PINB pozostaje w bezczynności. Zdaniem skarżącego organ ten podjął jedynie działanie pozorne - sporządzając pisma z dnia 15 maja 2017 r. oraz z 6 czerwca 2017 r. znak: [...], które mają na celu wywołać wrażenie, iż organ nie pozostaje w bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący podkreślił, iż pomimo wezwania z dnia 22 maja 2017 r. organ nie odniósł się merytorycznie do podniesionych w tym wezwaniu argumentów i w dalszym ciągu nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, ani nie wydał stosownego aktu zgodnie z zapisami u.d.i.p.. Wskazane działanie organu uniemożliwienia dostęp do w/w informacji publicznej, co czyni skargę konieczną i uzasadnioną. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] – ziemskiego w K. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podniósł, że w dniu 15 maja 2017 r. pismem znak. [...] organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na w/w wniosek wskazując, że żądanie udostępnienia informacji publicznej poprzez przekazanie określonych we wniosku dokumentów stanowi tak naprawdę żądanie udostępnienia całości akt sprawy. Poinformowano ponadto, iż w ocenie PINB w K. dla powiatu krakowskiego ziemskiego żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Podkreślono, że w sytuacji gdy wniosek dotyczy informacji, która nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ zobowiązany jest do poinformowania o tym strony i przedstawienia swojego stanowiska na piśmie w terminie 14 dni od daty wpływu wniosku, co zostało uczynione, zatem organ nie pozostaje w bezczynności. Ponadto podkreślono, że organ, załatwiając wcześniejszy wniosek skarżącego z dnia 26 kwietnia 2017 r., udostępnił skarżącemu zanonimizowaną kopię decyzji kończącej postępowanie, nie uchylał się zatem od obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podniesiono, że wniosek z dnia 12 maja 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej wynika z uprzedniego wniosku ojca skarżącego T. P. (wysłanego także przez ePUAP) o wydanie metryki sprawy, w której wskazano zawartość akt sprawy. W ocenie organu dostęp do akt sprawy uregulowany jest w kodeksie postępowania administracyjnego, a wnioski skarżącego, polegające na żądaniu wszystkich dokumentów składających się na akta sprawy, w oparciu o wcześniej uzyskaną metrykę sprawy, prowadzą do obejścia tego uregulowania. Dostęp do akt sprawy przysługuje bowiem tylko stronom postępowania administracyjnego. Zdaniem organu działania skarżącego mają na celu obejście przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a także uzyskanie informacji niezgodnie z celem ustawy o dostępie do informacji publicznej, co stanowi jej nadużycie. Organ podniósł, że - jak trafnie wskazano w orzecznictwie sądowym - art. 3 ust. 2 u.d.i.p. określający przedmiotowy zakres dostępu do informacji publicznej jako jedno z uprawnień wskazuje prawo wglądu do dokumentów urzędowych, a nie prawo wglądu do akt sprawy jako zbioru. Organ przywołał stanowisko NSA z wyroku z dnia 19.02.2014 r. sygn. akt II OSK [...]. Organ wniósł zatem o oddalenie skargi na bezczynność, gdyż czynność, do której zobowiązany był organ, została dokonana. Organ podniósł także, iż żądanie stwierdzenia rażącego naruszenia prawa oraz zasądzenia sumy pieniężnej nie znajduje uzasadnienia w przedstawionych sądowi aktach sprawy. Nie można bowiem w tej sprawie stwierdzić, że naruszono prawo i to w sposób oczywisty. Organ wskazał, że nie kwestionuje w żaden sposób konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, każdorazowo udziela skarżącemu informacji, która znajduje się w jego posiadaniu, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Odpowiedzi na kolejne wnioski są udzielane w ustawowych terminach, a organ, zgodnie z art. 6 K.p.a., musi działać na podstawie i w granicach prawa. W tej sytuacji należy uznać, że PINB udzielił odpowiedzi na wniosek z dnia 12 maja 2017 r., a zatem nie można organowi postawić zarzutu pozostawania w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W świetle obowiązujących przepisów, w szczególności zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd administracyjny w zakresie swojej kognicji orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie przez nich postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, kontrolując postępowanie tych organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. do kognicji sądu administracyjnego należą sprawy bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 1 P.p.s.a. ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Na wstępie należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie skarżący jednoznacznie i stanowczo określił przedmiot swoich żądań w sprawie jako żądanie udostępnienia informacji publicznej i wskazywał jako podstawę prawną swoich żądań ustawę o dostępie do informacji publicznej (wniosek skarżącego z dnia 12 maja 2017r.). W niniejszej sprawie, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na uwadze przepisy ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednol. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764), dalej "u.d.i.p.", która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania oraz ponownego wykorzystania (art. 1 - 2a u.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p., zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a.. Skarga na bezczynność może doprowadzić do zobowiązania organu przez sąd, aby organ wydał akt lub dokonał czynności; sąd zatem bada, czy taki obowiązek spoczywa na organie (art. 149 P.p.s.a.). U.d.i.p. w art. 1 ust. 1 stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Za taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA [...]; wyrok NSA z dnia 20 października 2002 r., sygn. akt II SA [...] oraz wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 2036-2037/02 za: M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, T. 2002, s. 28). Z powyższego wynika, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej. Niewątpliwie jest to definicja szeroka. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku w zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Natomiast jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2). Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z regulacją przyjętą w u.d.i.p., następuje w formie czynności materialno-technicznej w razie udzielenia informacji publicznej, natomiast w razie odmowy udzielenia informacji publicznej – w formie decyzji. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., a podmioty zobowiązane do jej udzielenia w art. 4 u.d.i.p.. W niniejszej sprawie skarżący wnioskiem z 12 maja 2017 r., uzupełnionym tego samego dnia, zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] – ziemskiego w K. o udostępnienie informacji publicznej w postaci: zawiadomienia z dnia 03.03.2017 r. dot. wszczęcia postępowania oraz terminu oględzin w sprawie znak: [...]; protokołu oględzin z dnia 21.03.2017 r. w sprawie znak: [...]; zawiadomienia wydanego przed wydaniem decyzji na podstawie art. 10 K.p.a. w sprawie znak: [...]; załącznika do protokołu z dnia 21.03.2017r., tj. wydruku z geoportalu z naniesioną lokalizacją zbiornika. Przechodząc do rozważenia okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego – ziemskiego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlegała odrzuceniu z tego powodu, że informacje, których udostępnienia domagał się skarżący, nie mają charakteru informacji publicznej. Żądane przez skarżącego ww. informacje nie należą do informacji podlegających przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. Są one związane z prowadzonym przez organ administracji publicznej postępowaniem administracyjnym, znak: [...], w sprawie przydomowej oczyszczalni ścieków (zanonimizowana kopia decyzji nr [...] znajduje się w aktach niniejszej sprawy), w którym, jak wynika z akt, skarżącego nie uznano za stronę. Tylko strona danego postępowania administracyjnego może żądać informacji, które zawarte są w aktach tego postępowania, bowiem służą jej określone uprawnienia wynikające z przepisów m.in. Kodeksu postępowania administracyjnego. Uprawnienie strony postępowania administracyjnego do żądania z akt postępowania odpisu dokumentów wynika z art. 73 K.p.a.. Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność organu, który - w myśl art. 4 u.d.i.p. - jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a wniosek, co do którego organ pozostaje w bezczynności, dotyczy udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 u.d.i.p.. W przypadku, jeśli którakolwiek z wymienionych powyżej przesłanek nie jest spełniona, ustawa o dostępie do informacji publicznej nie znajduje zastosowania, a co za tym idzie, skarga do sądu na bezczynność jest w takiej sytuacji niedopuszczalna. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę, gdy wniesienie skargi jest niedopuszczalne z przyczyn innych, niż wskazane w pkt 1-5 cytowanego przepisu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Należy w tym miejscu wskazać, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., a podmioty zobowiązane do jej udzielenia w art. 4 u.d.i.p.. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Niewątpliwe w niniejszej sprawie jest, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. jest obowiązany do udostępniania informacji publicznych na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.. W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia w trybie przepisów u.d.i.p. informacji (będącej - zdaniem skarżącego - informacją publiczną) i żądanie złożył do właściwego organu. Istotą sporu jest zatem kwestia, czy żądana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną. W myśl art. 6 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: 1) polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o: a) zamierzeniach działań władzy ustawodawczej oraz wykonawczej, b) projektowaniu aktów normatywnych, c) programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań, 2) podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) statusie prawnym lub formie prawnej, b) organizacji, c) przedmiocie działalności i kompetencjach, d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, f) majątku, którym dysponują, 3) zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, b) trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej, c) sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, d) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, e) stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, f) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, g) naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych, 4) danych publicznych, w tym: a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: – treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, – dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, b) stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, c) treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, d) informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych, 5) majątku publicznym, w tym o: a) majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych, b) innych prawach majątkowych przysługujących państwu i jego długach, c) majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych, d) majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a)-c), oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach, e) dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty, o których mowa w lit. a)-c), mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych, oraz dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat, f) długu publicznym, g) pomocy publicznej, h) ciężarach publicznych. Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest natomiast treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Analiza treści powyższych przepisów i ich wykładnia nie prowadzi do wniosku, by dane żądane w pismach skarżącego z dnia 12 maja 2017 r. miały charakter informacji publicznej. Informacje, o jakie zwrócił się skarżący dotyczą w istocie przebiegu postępowania administracyjnego - konkretnych czynności, jakie zostały podjęte przez organ w postępowaniu, w którym skarżący nie jest stroną. Informacją publiczną jest natomiast decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] – ziemskiego w K. kończąca postępowanie administracyjne w sprawie znak: [...] i ta decyzja nr [...] z dnia 14 kwietnia 2017r., po jej zanonimizowaniu, została skarżącemu udostępniona w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (co wynika z akt administracyjnych). Sąd przy tym wskazuje, że nie każdy dokument, wytworzony przez organ władzy publicznej, zawiera informację publiczną podlegającą udostępnieniu w tym trybie. Reasumując, skoro żądana przez skarżącego informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, to u.d.i.p. nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania, a co za tym idzie, skarga na bezczynność organu w przedmiocie nieudostępnienia informacji, która nie jest informacją publiczną, podlega - jako niedopuszczalna - odrzuceniu. Kwestia udostępnienia lub nieudostępnienia informacji, która nie jest informacją publiczną nie podlega bowiem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ponadto ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zapewnia publicznego dostępu do wszelkiej informacji. Pomimo szerokiego rozumienia pojęcia informacji publicznej należy jednak podkreślić, że u.d.i.p. nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania w celu wystąpienia z wnioskiem o udzielenie "każdej" informacji. Oznacza to, że zakres przedmiotowy u.d.i.p. wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Należy także zaznaczyć, że rozstrzygnięcie zapadłe w niniejszej sprawie w żadnym stopniu nie blokuje skarżącemu możliwości złożenia do PINB ponownego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przy czym należy zwrócić uwagę, by wnioskowana informacja była informacją publiczną. W świetle powyższych rozważań Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.