II SAB/Kr 154/13
WyrokWSA w Krakowie2013-10-04
Skład orzekający: Kazimierz Bandarzewski, Jacek Bursa, Mirosław Bator
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spółka akcyjna, która nie jest władzą publiczną, ale wykonuje zadania publiczne, jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej na wniosek?Ratio decidendi
Spółka akcyjna, wykonująca zadania publiczne, jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej, nawet jeśli nie jest władzą publiczną. W przypadku bezczynności w rozpatrzeniu wniosku, sąd zobowiązuje spółkę do podjęcia czynności lub wydania aktu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący M.W. złożył skargę na bezczynność A. S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych. Spółka odmówiła udostępnienia informacji, argumentując, że nie jest organem władzy publicznej i nie posiada dominującej pozycji Skarbu Państwa. Sąd rozpatrywał, czy spółka jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej oraz czy żądane dokumenty stanowią informację publiczną.Rozstrzygnięcie
Sąd zobowiązał A. S.A. w K. do podjęcia w terminie 14 dni czynności lub wydania aktu administracyjnego w sprawie wniosku skarżącego, stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oraz zasądził od spółki na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2013 r. sprawy ze skargi M.W. na bezczynność [...] S.A. w K. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje [...] S.A. w K. do podjęcia w terminie 14-stu dni czynności lub wydania aktu administracyjnego w sprawie z wniosku skarżącego z dnia 12 lutego 2013 r., znak: [...] ; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od [...] S.A. w K. na rzecz skarżącego M.W. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia 10 czerwca 2013 r. skargę na bezczynność przedsiębiorstwa A. S.A. w K. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 12 lutego 2013 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy, wniósł M.W. . Skarżący domagał się stwierdzenia bezczynności wyżej wymienionej spółki oraz zobowiązania jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu autor skargi wskazał, że w dniu 12 lutego 2013 r. wystosowano do A. S.A. w K. Oddział w G. wezwanie do podjęcia negocjacji zawierającej prośbę o udostępnienie kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych. W odpowiedzi spółka wystosowała pismo z dnia 6 marca 2013 r. w którym poinformowała, że nie znajduje podstaw do spełnienia żądań i odmówiła udostępnienia powyższych informacji. Należy zauważyć, że odmowa ta sprzeczna jest z regulacją art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, że zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej, oprócz władz publicznych, są również inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Nie budzi natomiast wątpliwości fakt, że żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych dotyczy "sprawy publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy.
W odpowiedzi na skargę A. S.A. Oddział w G. , reprezentowana przez radcę prawnego wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów procesowych według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że spółka nie jest organem władzy publicznej, ani innym podmiotem o którym mowa w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślono też, że spółka nie jest osobą prawną w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W spółce tej bowiem, 99,7 % akcji posiada A, SA w K. . Z kolei ta ostatnia jest spółką publiczną, w której struktura akcjonariatu według stanu na dzień 31 grudnia 2012 r. kształtowała się w taki sposób, że Skarb Państwa posiadał 30,06% w kapitale spółki. Zatem w świetle powyższej argumentacji uznać należy, że Skarb Państwa nie posiada w A. S.A. pozycji dominującej w rozumieniu definicji z ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Uznanie, że spółka jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej prowadziłoby w istocie do konsekwencji procesowych w postaci wydawania przez spółkę prawa handlowego decyzji w postępowaniu administracyjnym. Zbadanie bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej poprzedzone musi być oceną czy żądanie domagającego się udzielenia informacji podmiotu mieści się w jej obszarze. Tymczasem spełnienie żądania skarżącego nie jest możliwe ze względu na jego szerokie oraz mało precyzyjne sformułowanie. Natomiast odnosząc się do samego charakteru wnioskowanych dokumentów stwierdzić należy, że nie mieszczą się one w kategorii informacji publicznej. Z ostrożności procesowej spółka wskazała, że nawet gdyby przyjąć, iż zawnioskowana przez skarżącego dokumentacja stanowi informację publiczną, to w niniejszej sprawie obowiązek jej udostępnienia jest wyłączony ze względu na treść art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. Żądanie skarżącego w takim wypadku dotyczyłoby bowiem informacji przetworzonej. Reasumując spółka stwierdziła, że żądanie strony nie stanowi żądania udzielenia informacji publicznej i dlatego też nie ma podstaw do wydawania decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem informacja jakiej zażądała strona skarżąca stanowi informację publiczną, a podmiot do którego się zwrócono się o udostępnienie tej informacji czyli A. S.A. w K. Oddział w G. jest podmiotem obowiązanym do udzielenia takiej informacji w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej.
Treść żądania zawartego w piśmie z dnia 12 lutego 2013 r. dotyczyła udostępnienia kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji, stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych Rozważenia zatem w kontrolowanej sprawie wymagało, czy dokumenty żądane przez skarżącego od A. S.A. w K. Oddział w G. - stanowią informację publiczną oraz, czy wskazana spółka akcyjna - jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia. Problem ten był już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i został przesądzony w wyroku tego Sądu dnia 30 sierpnia 2013r., sygn. akt II SA/Kr 115/13. Stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyżej wymienionego wyroku pozostaje nadal aktualne i w całości zyskuje aprobatę składu orzekającego w przedmiotowej sprawie.
Odnosząc się do przedstawionych zagadnień należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 sierpnia 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako u.d.i.p.) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie. Udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, którymi w szczególności są akty administracyjne oraz inne rozstrzygnięcia (art. 6 ust. l pkt 4 lit. a ustawy). W świetle powołanego przepisu nie ulega zatem wątpliwości, że wnioskowane przez skarżącego kopie decyzji administracyjnych związanych z procesem inwestycyjnym obejmującym budowę linii energetycznej na jego działce - posiadają status informacji publicznej. Stanowisko to nie budzi także wątpliwości w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt IV SA/Po 545/2007; LexPolonica nr 2054145 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2011 r.; sygn. akt IV SAB/Wr 20/2011; LexPolonica nr 3937797).
Odnosząc się natomiast do kwestii, czy A. S.A. w K. Oddział w G. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". W orzecznictwie sądowowadministracyjnym podkreśla się, że wymienione w tym przepisie pojęcie "zadania publiczne" jest szersze od zakresu pojęcia "zadania władzy publicznej". Pierwsze z tych pojęć abstrahuje bowiem od elementu podmiotowego, co implikuje wniosek, że zadania publiczne mogą być wykonywane także przez podmioty niemające statusu władzy publicznej. Zadania publiczne są przy tym realizowane powszechnie i są użytecznie dla ogółu, służąc zarazem osiąganiu celów wskazanych w Konstytucji RP i ustawach (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r.; sygn. akt I OSK 851/2010; LexPolonica nr dok.: 2552873). Mając powyższe na uwadze, ocenić zatem należało, czy przedsiębiorstwo, któremu w kontrolowanej sprawie zarzucono bezczynność (przedsiębiorstwo energetyczne) realizuje (wykonuje) także określone zadania publiczne, w rozumieniu powyżej przedstawionym. W powołanym orzeczeniu NSA zauważono, że — zarówno dystrybucja energii elektrycznej jak również inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistnianie dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP - są nadaniami publicznymi", o których mówi powołany wyżej przepis. Ta zaś okoliczność, nakłada na przedsiębiorstwo energetyczne obowiązek udzielenia informacji dotyczącej sfery związanej z wykonywaniem przez to przedsiębiorstwo zadań publicznych. Zaprezentowany pogląd, sąd w składzie orzekającym w pełni podziela.
W tej sytuacji należało więc uznać, że A. S.A. w K. Oddział w G. był podmiotem, zobowiązanym - co do zasady - do udzielenia informacji, stanowiącej informację publiczną, objętej wnioskiem M.W. . Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, będące w posiadaniu takich informacji. W sprawie spółka nie kwestionowała okoliczności, iż wnioskowaną informację "posiada". Bezsporne jest przy tym w sprawie, że do dnia wydania wyroku A. S.A. nie zakończyła postępowania zainicjowanego wyżej wymienionym wnioskiem skarżącego w formie przewidzianej przepisami u.d.i.p. (por. art. 10, art. 16, art. 17 tej wymienionej). Zatem spółka powinna albo udzielić żądanej informacji albo wydać decyzję o odmowie jej udzielenia. Należy zatem stwierdzić, że A. SA, dopuścił się i nadal pozostaje w bezczynności w kwestii rozpatrzenia wniosku skarżącego.
Sąd nie podzielił, zawartych w odpowiedzi na skargę argumentów strony przeciwnej. Przede wszystkim należy stwierdzić, w kontekście wyżej przedstawionych wywodów, iż okoliczność, że Skarb Państwa nie ma pozycji dominującej w spółce A. S.A. - nie wpływa na konieczność rozpoznania wniosku skarżącego dotyczącego udzielenia mu informacji publicznej. Obowiązane bowiem do udzielenia informacji publicznej są także inne, niż władze publiczne, podmioty, które wykonują zadania publiczne. Jak już wskazano, nie ulega wątpliwości, że spółka takie zadania realizuje.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zobowiązał A. S.A. w K. Oddział w G. do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 12 lutego 2013 r. (punkt l sentencji wyroku). W pkt II sentencji, Sąd, na podstawie art. art. 149 § 1 stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O kosztach zaś orzeczono na zasadzie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło