II SAB/Kr 156/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na bezczynność Wojewody postanawia: odrzucić skargę W dniu 17 października 2011 r. M.S. wniosła, za pośrednictwem Wojewody skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na "przewlekłość, bezczynność i niezałatwienie sprawy w terminie" ww. organu w sprawie znak: [...] dot. rozpoznania odwołania od decyzji Starosty K. z [...] lipca 2011 r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazała, że trzykrotnie w przedmiotowej sprawie składała skargi na podstawie art. 37 k.p.a., występując do Ministra Infrastruktury pismami z 26 lipca 2007 r., 23 października 2007 i 16 października 2008 r. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżąca, przed wniesieniem skargi, nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 k.p.a. Zarządzeniem Sędziego z 20 grudnia 2011 r. skarżąca została wezwana do nadesłania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, dokumentu potwierdzającego wniesienie po dniu 18 lipca 2011 r. do Ministra Infrastruktury, w trybie art. 37 k.p.a., zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub przewlekłe prowadzenie sprawy w zakresie rozpoznania przez Wojewodę odwołania od decyzji Starosty K. z [...] lipca 2011 r. nr [...] pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone M.S. 9 stycznia 2012 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie wykonała zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Środkiem zaskarżenia przewidzianym w tym przepisie jest również zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. ( por. postanowienie NSA z 6 lipca 2006r., sygn. akt I OSK 480/06). Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z 14 marca 1999 r. sygn. akt III SA 7254/98, LEX nr 43843). Przed wniesieniem skargi skarżąca nie wyczerpała administracyjnego trybu zaskarżenia. Okoliczność, że takie zażalenia składała na wcześniejszym etapie postępowania nie może stanowić o realizacji warunku określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a., skoro przedmiotem skargi jest bezczynność organu w rozpatrzeniu odwołania od wydanej w dniu 18 lipca 2011 r. decyzji Starosty K. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wymóg art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został w niniejszej sprawie spełniony, bo w dacie wniesienia skargi jakiekolwiek postępowanie zażaleniowe nie zostało wszczęte. Skarga wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym jest zatem niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.