II SAB/Kr 160/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie postępowania o nabycie z mocy prawa wieczystego użytkowania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego A. F. Postanowieniem z 22 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A. F. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie postępowania o nabycie z mocy prawa wieczystego użytkowania. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 28 listopada 2013 r. W dniu 10 grudnia 2013 r. do sądu wpłynęła sporządzona osobiście przez A. F. skarga kasacyjna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej ppsa (Dz. U. 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza osoba posiadająca kwalifikacje określone w art. 175 § 2 ppsa, jak również w art. 175 § 3 ppsa w odniesieniu do określonej kategorii spraw. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. W przeciwieństwie bowiem do wymogów formalnych przewidzianych dla pisma procesowego, którego braki mogą zostać usunięte w trybie art. 49 ppsa, sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę do tego nieuprawnioną należy do braków nieusuwalnych. W konsekwencji, podlega ona odrzuceniu bez wzywania strony o jej uzupełnienie. Skarżący nie jest osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej i mimo to wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji postanowienia.