II SAB/Kr 161/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Krakowie na bezczynność Wójta Gminy Kocmyrzów-Luborzyca postanawia: skargę odrzucić. , II SAB/Kr 161/10 Uzasadnienie postanowienia z dnia 28 lutego 2011 roku W dniu 17 listopada 2011 roku Prokurator Okręgowy wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy Kocmyrzów – Luborzyca, polegająca na niezałatwieniu sprawy w terminie ustawowo przewidzianym, wnosząc o zobowiązanie Wójta Gminy Kocmyrzów – Luborzyca do rozpatrzenia sprzeciwu w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 9 października 2010 roku Prokurator Okręgowy wniósł sprzeciw od ostatecznej decyzji Wójta Gminy Kocmyrzów – Luborzyca z dnia 7 sierpnia 2009 roku określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji obsługi środków transportu na działce nr 300/6 w Luborzycy. Zgodnie z art. 185 § 1 k.p.a. sprzeciw prokuratora powinien być rozpatrzony i załatwiony w terminie 30 dni od daty jego wniesienia. Pomimo upływu tego terminu organ do dnia sporządzenia niniejszego pisma procesowego nie wszczął w sprawie postępowania z urzędu, a jedynie pismem z 11 października 2010 roku poinformował prokuratora, że "wznowienie postępowania nie jest możliwe ze względu na przekazanie całości dokumentacji w/w sprawy do SKO w Krakowie..." W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Kocmyrzów – Luborzyca wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 1440 zł. W uzasadnieniu przedstawił szczegółowo okoliczności faktyczne przedmiotowego postępowania administracyjnego, podnosząc że skarga jest bezzasadna albowiem organowi nie można zarzucić bezczynności w rozpoznaniu sprzeciwu. Na rozprawie w dniu 28 lutego 2011 roku strony podtrzymały swoje stanowiska, przy czym Prokurator Okręgowy ponadto wyjaśnił, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego, nie wnosił w trybie art. 37 k.p.a. zażalenia do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Sprzeciw jest nadzwyczajnym środkiem prawnym przysługującym jedynie prokuratorowi i tylko od decyzji ostatecznej. Regulacje co do jego wniesienia i konsekwencji jakie się z tym wiążą zawarte są w art. 184 – 189 k.p.a. W myśl art. 185 § 1 k.p.a. sprzeciw prokuratora powinien być rozpatrzony i załatwiony w terminie trzydziestu dni od daty jego wniesienia. § 2 powyższego przepisu stanowi natomiast, że w razie niezałatwienia sprzeciwu w terminie określonym w § 1 mają odpowiednie zastosowanie przepisy art. 36-38. Zgodnie natomiast z art.. 37 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a organ ten, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. "Złożenie zażalenia w tym trybie stanowi natomiast przesłankę skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Niezależnie bowiem od prawnego charakteru zażalenia i podejmowanego w wyniku jego rozpatrzenia rozstrzygnięcia organu wyższego stopnia, jest to niewątpliwie środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., gdyż po wniesieniu zażalenia strona wyczerpała przewidziany w tym przepisie środek zaskarżenia, a mianowicie właśnie "zażalenie". Stanowisko przeciwne pozbawia art. 37 jakiegokolwiek znaczenia normatywnego. Nie ma bowiem żadnego powodu, aby każde przekroczenie ustawowych terminów załatwiania spraw administracyjnych miało być przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, mimo że kodeks przewiduje w tym zakresie administracyjny tryb kontrolny" (Komentarz bieżący do art.37 kodeksu postępowania administracyjnego LEX/el. 2010, Jaśkowska Małgorzata, Wróbel Andrzej). Dodać ponadto należy, że choć art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, to przepis ten ma charakter ogólny. Ustanawia on z jednej strony generalny obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, a z drugiej wyjątek od tej zasady - dla skarg wnoszonych przez prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka. Podkreślić jednak jeszcze raz należy, że jest to przepis o charakterze ogólnym. W sytuacji jeśli przepis szczególny w odniesieniu do pewnego rodzaju skarg wnoszonych przez prokuratora, ustanawia obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego – tak jak to czyni art. 185 § 2 k.p.a. – to mimo treści art. 52 § 1 p.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi wnoszonej przez prokuratora jest wyczerpanie środków zaskarżenia, w tym wypadku zażalenia o jakim stanowi art. 37 § 1 k.p.a. Analogiczny pogląd zawarty został w komentarzu Małgorzaty Jaśkowskiej i Andrzeja Wróbla do art.185 kodeksu postępowania administracyjnego (LEX, 2009, wyd. III.) w myśl którego, "w razie niezałatwienia sprzeciwu w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia sprzeciwu właściwemu organowi, organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić o tym prokuratora i strony postępowania, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36). Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 185 § 1 prokuratorowi i stronie służy zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1, a po wyczerpaniu tego środka prawnego, skarga do sądu administracyjnego." Kończąc rozważania prawne dodać ponadto można, że również w wyroku NSA z dnia 4 maja 2004 r., OSK 55/04 (ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 1) wyrażony został pogląd, z którego wynika, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia który nie dotyczy prokuratora nie ma charakteru bezwzględnego. Mając zatem na uwadze powyższe należy wskazać, że ponieważ w przedmiotowej sprawie przed wniesieniem skargi na bezczynność Wójta Gminy Kocmyrzów – Luborzyca, Prokurator Okręgowy nie wniósł na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenia na bezczynność organu, a zatem nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie mu służyły, jego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Co do kosztów postępowania o jakie wniósł organ należy wskazać, że w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, brak podstaw prawnych do ich zasądzenia na rzecz organu.