II SAB/Kr 169/11

sygn. akt II SAB/Kr 169/11 Kraków, dnia 13 lutego 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: skargę odrzucić. Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220§1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co prowadzi do odrzucenia skargi. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi U.K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania. W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 grudnia 2011 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 grudnia 2011 r. Do dnia 18 stycznia 2012r. żądana kwota nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Na marginesie wyjaśnić należy, że Sądowi wiadomo o fakcie wydania decyzji administracyjnej w sprawie, której dotyczyła skarga na bezczynność (decyzja Wojewody z dnia [...] stycznia 2012r., znak [...]). Jednak fakt wydania decyzji, tj. ustanie bezczynności, nie mogło spowodować skutku w postaci umorzenia postępowania sądowego. Umorzeniu może podlegać wyłącznie takie postępowanie, które zostało skutecznie wszczęte, a zatem zainicjowało je wniesienie skargi nie dotkniętej brakami formalnymi i fiskalnymi, bądź braki takie, po wezwaniu, zostały przez wnoszącego skargę usunięte. W niniejszej sprawie skarga była dotknięta takimi brakami, a skarżąca, pomimo wezwania, ich nie usunęła. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, za podstawę przyjmując art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.