II SAB/Kr 178/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi X.Y. na bezczynność Wójta Gminy Igołomia-Wawrzeńczyce w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie żądania zobowiązania Wójta Gminy Igołomia-Wawrzeńczyce do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 6 czerwca 2025 r.; II. stwierdza, że Wójt Gminy Igołomia-Wawrzeńczyce dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy Igołomia-Wawrzeńczyce na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SAB/Kr 178/25 UZASADNIENIE 6 czerwca 2025 r. skarżący wniósł do Wójta Gminy Igołomia-Wawrzeńczyce o udostępnienie informacji dot. wszystkich wniosków Urzędu Gminy o dofinansowanie (granty, konkursy ofert, programy itd.) w okresie od 2 maja 2024 r. do 4 czerwca 2025 r., w szczególności wszystkich wniosków odnośnie kanalizacji, "projektów miękkich", inwestycji, wniosków o remonty, itd., oraz żeby w odpowiedzi uwzględnić parametry takie jak.: - Nazwa zadania/projektu - Nazwa programu/naboru do którego aplikowano - Do kogo aplikowano (nazwa organizatora programu/naboru) - Datę naboru (od kiedy do kiedy można było aplikować) - Datę złożenia wniosku - Kwotę całego zadania - Kwotę dofinansowania o jaką aplikowano - Jeśli wniosek został zaakceptowany, to jakie dofinansowanie uzyskano - Jeśli wniosek nie został zaakceptowany to proszono o uzasadnienie odrzucenia wniosku 13 sierpnia 2025 r. skarżący wniósł w skardze do tut. Sądu o zobowiązanie do załatwienia wniosku w terminie 14 dni i stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, zarzucając przy tym naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 13 ust. 1 i 2 udip. Podniósł, że mimo swojego pisma z 27 czerwca 2025 r. nie otrzymał ani informacji publicznej, ani decyzji odmownej (z załączników do skargi wynika, że 6 czerwca 2025 r. złożył jeszcze drugi wniosek, który zakwalifikowano jako tzw. informację przetworzoną). 26 sierpnia 2025 r. o godz. 23:02 (e-mail) i 27 sierpnia 2025 r. (przesyłka polecona) podmiot obowiązany udostępnił w uzupełnieniu odpowiedzi przekazanej 2 lipca 2025 zestawienie wniosków o dofinansowanie od 2 maja 2024 do "dnia dzisiejszego" (a.a. – załącznik nr 2). W odpowiedzi na skargę podmiot obowiązany wniósł o umorzenie postępowania sądowego lub stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz odstąpienie od obciążania kosztami postępowania. Podniósł, że pismem z 20 czerwca 2025 r. wezwał do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 udip), a następnie zaczął przygotowywać decyzję odmowną, ponieważ wnioskodawca w piśmie z 27 czerwca 2025 r. ograniczył się do powołania się na mandat radnego (art. 24 ust. 2 usg). Z uwagi na braki kadrowe decyzja nie powstała przed wniesieniem skargi, jednak 2 lipca 2025 r. skarżący otrzymał tabelę (nazwa zadania, organizator naboru, kwota zadania, kwota dofinansowania) – pozostałe dane mógł pozyskać, bo były na stronie internetowej gminy, w mediach społecznościowych i w gazecie gminnej. Po otrzymaniu skargi dla pełnego zabezpieczenia praw radnego i uniknięcia sporu sądowego podmiot obowiązany przystąpił do opracowania i udostępnienia informacji według żądania, co nastąpiło jeszcze przed przekazaniem akt do sądu. Opóźnienie wynikało z trudności kadrowych, kumulacji wniosków i sezonu urlopowego (w 2025 r. odeszło 6 z 33 pracowników, a zarejestrowano 81 wniosków, w tym 5 od skarżącego). O realnym pozbawieniu skarżącego dostępu do informacji publicznej nie może być mowy, skoro dane dotyczące pozyskanych i planowanych środków były na bieżąco udostępniane radnym nie tylko w odpowiedzi na wnioski indywidualne, ale również w czasie spotkań z wójtem czy w toku posiedzeń komisji rady gminy. Podmiot obowiązany podkreślił, że instrumentem kontroli działalności organu wykonawczego jest komisja rewizyjna rady gminy, w ramach której zgodnie z planem pracy znanym wójtowi, powinny być prowadzone kontrole gospodarowania środkami publicznymi. Pozwala to na przygotowanie materiałów w sposób uporządkowany i zgodny z zasadą racjonalnego gospodarowania zasobami urzędu. Tymczasem wnioski składane indywidualnie przez radnych poza trybem komisji prowadzą do powielania działań i mogą być traktowane jako nadmierne obciążenie aparatu urzędniczego. Analiza sposobu i intensywności występowania skarżącego i innych radnych z licznymi wnioskami może wskazywać, że działania te nie zawsze służą rzeczywistej kontroli społecznej, lecz mogą pozostawać w związku z powodowanym politycznie konfliktem między grupą radnych a wójtem. Ewentualna bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (odpływ 30% pracowników od maja 2024 r., wielokrotny wzrost liczby wniosków radnych, skomplikowana procedura wymagająca analizy szczególnego interesu publicznego, aktywność po otrzymaniu skargi). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodne z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dokonując kontroli legalności wskazanego postępowania w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie wyżej wymienionych ustaw sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, jakkolwiek nie w całości. Przede wszystkim wskazać trzeba, że skarżący złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej w dniu 6.06.2025r. Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Nie jest spornym w sprawie, że wniosek dotyczył bez wątpienia informacji publicznej i został złożony do organu dysponującego tą informacją, zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 t.j., dalej "u.d.i.p.") Informacją publiczną jest natomiast każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Wobec otwartego katalogu danych stanowiących informację publiczną, skonkretyzowanego przez ustawodawcę w art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, wedle którego przez informację publiczną należy rozumieć każdą wiadomość dotyczącą sfery faktów i danych, wytworzoną lub odnoszącą się do władz publicznych oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także do innych podmiotów, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyroki NSA z dnia 25 marca 2003 r. o sygn. akt II SA 4059/02 oraz z dnia 12 grudnia 2012 r. o sygn. akt I OSK 2149/12). Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych, w tym m.in. treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit.a u.d.i.p.). Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że żądane informacje, dotyczące wszystkich wniosków UG o dofinansowanie (granty, konkursy ofert, programy itd.) w okresie od 2 maja 2024 r. do 4 czerwca 2025 r., w szczególności wszystkich wniosków odnośnie kanalizacji, "projektów miękkich", inwestycji, wniosków o remonty – są informacją publiczną, jako że chodzi o wydatkowanie środków publicznych. . Odpowiedź na wniosek z dnia 6.06.2025r. zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. , powinna zostać udzielona najpóźniej w terminie 14 dni. Tymczasem organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że w dniu 20.06.2025r. a więc w 14 dniu, wezwał skarżącego do wykazania interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Jest to prawdą, tyle tylko, że wezwanie dotyczyło innego wniosku skarżącego z tej samej daty, gdzie wnioskował on o udzielenie informacji publicznej – poprzez "udostępnienie wniosku wraz z wszystkimi załącznikami do projektu p.n. Budowa sceny plenerowej wraz z zadaszeniem i widownią oraz pozostałą niezbędną infrastrukturą na dz. [...] w W. ". Wobec tego należy uznać, że w odniesieniu do wniosku będącego przedmiotem sprawy, organ w terminie nie udzielił odpowiedzi, nie poinformował także o przedłużeniu terminu, gdyż wezwanie do wykazania interesu publicznego dotyczyło innego wniosku. W tej sytuacji organ pozostawał w bezczynności do dnia 26-27 sierpnia 2025r., kiedy to udzielono odpowiedzi, przedstawiając skarżącemu stosowną tabelę. Podkreślenia wymaga, że w piśmie po zapoznaniu się z aktami skarżący nie kwestionował zakresu udzielonej odpowiedzi. Wypowiadał się tam jedynie na temat protokołów z posiedzeń Rady, które nie są przedmiotem postępowania. Wedle twierdzeń organu, częściowo odpowiedzi udzielono skarżącemu wcześniej, w dniu 2.07.2025r., kiedy to przesłano mu tabelę, która miała zawierać niektóre wnioski z okresu, o który wnosił skarżący. Uczyniono to w innym celu – mianowicie, jak twierdzi skarżący, przy okazji przygotowania posiedzenia Rady i odpowiedź ta nie zawierała informacji o wszystkich złożonych wnioskach, w szczególności odrzuconych. Tabela ta jest zawarta w załączniku nr 5 akt administracyjnych. Nie ma przy tym znaczenia, że przesłanie tej tabeli skarżącemu nie było ściśle odpowiedzią na jego wniosek, dlatego że uzyskanie wiedzy "przy okazji" ma jak najbardziej walor uzyskania informacji publicznej ( w znaczeniu, że jest przesłana informacja w celu innym niż ściśle jej uzyskanie, ale przy tej okazji podmiot żądający uzyskuje wiedzę). Jednak tylko poprzez wskazanie na daty można wyodrębnić te zadania, które zyskały dofinansowanie za 2025r. i trudno powiedzieć, jaką część wszystkich żądanych informacji co do wniosków one stanowią. Stąd też za prawidłową, wyczerpującą odpowiedź należy uznać tę, która została udzielona w dniach 26/27 sierpnia 2025r. Skarga została wniesiona w dniu 13.08.2025r, zaś odpowiedź na wniosek została udzielona w dniu 26/27 sierpnia 2025r. a więc po złożeniu skargi. Zatem skarga utraciła walor zasadności w zakresie żądania zobowiązania do rozpatrzenia wniosku i w tym zakresie postępowanie sądowe należało umorzyć w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jako bezprzedmiotowe. Ponieważ, jak to już wskazano, miedzy 6.06.2025r., a 26/27 sierpnia 2025r. organ pozostawał w bezczynności, orzeczono o tym w punkcie II-gim wyroku. Jednocześnie należało stwierdzić, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt III wyroku). Trzeba przypomnieć, że rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, a także w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Dla dokonanej przez Sąd oceny charakteru bezczynności organu znaczenie miał fakt sporządzenia i udzielenia odpowiedzi w nieodległym terminie. Ponadto Sąd przyjął, że niezgodny z prawem sposób rozpoznania wniosku wynikał nie tyle z intencjonalnego lekceważenia skarżącego, ile z faktu ilości wniosków składanych do organu przez radnych w sprawie informacji publicznej, przy jednoczesnych, wykazanych przez organ w odpowiedzi na skargę brakach kadrowych i problemów z ich terminową realizacją. Z wymienionych przyczyn orzeczono jak na wstępie. O kosztach orzeczono na zas. art. 200 p.p.s.a.