II SAB/Kr 181/17

II SAB/Kr 181/17 Postanowienie Dnia 8 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi J. H. , B. W., J. J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] w sprawie znak: [...] postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym J. H. i B. W. kwoty po 100 (sto) złotych uiszczone tytułem wpisu sądowego II SAB/Kr 181/17 Uzasadnienie W skardze wniesionej w dniu 4.07.2017 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] podnieśli, że pismem z dnia 30.12.2016 r. złożyli do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], imieniem własnym oraz zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K., zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, wniosku zarządu Wspólnoty z dnia 11.04.2016 r. o wszczęcie postępowania kontrolnego dotyczącego prowadzonej niezgodnie z prawem inwestycji przy ul. T. a. w K.. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że podjęte czynności kontrolne, mimo szeregu monitów , nie przyniosły żadnego rozstrzygnięcia w przedmiocie zapobieżenia naruszeniom i usunięcia ich skutków , co oznacza kontynuację inwestycji w sposób, który powoduje szkody po stronie sąsiedniego budynku przy ul T. jak też stwarza poważne ryzyko dalszych szkód. Nadto [...]INB w [...] wyznaczy ł termin rozpatrzenia zażalenia do dnia 28.02.2017 r. Mimo znacznego upływu czasu, do tej pory skarżący nie otrzymali żadnej informacji na temat wyników postępowania przed PINB w [...], ani działań podjętych wobec inwestora przy ul. T. a w K.. Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując w uzasadnieniu, że po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego, organ nie znalazł podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie nadbudowy budynku nr a , zlokalizowanego przy ul. T. w K.. Skarżącym zaś udzielono wyczerpujących odpowiedzi na składane zarzuty w trybie skargowym, uregulowanym w Dziale VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w formie stosownych zawiadomień, zawierających także uzasadnienie faktyczne i prawne. Organ podkreślił, że jedynie w przypadku stwierdzenia naruszeń prawa, organ nadzoru budowlanego , który prowadził czynności kontrolne, zobowiązany jest wszcząć postępowanie administracyjne, prowadzące do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego. Dopiero wówczas dokumentacja z postepowania kontrolnego winna współtworzyć materiał dowodowy w postepowaniu administracyjnym i być podstawą rozstrzygnięcia (art. 81 ust.4 Prawa budowlanego). Nie można natomiast z przepisów normujących problematykę działań kontrolnych organu nadzoru budowlanego wyprowadzać wniosku o istnieniu podstawy prawnej do podjęcia decyzji tylko dlatego, że do organu zwrócono się z pismem interwencyjnym (skargą), po wpłynięciu którego organ podjął czynności kontrolne. Nabiera to jeszcze szczególnego znaczenia w sytuacji, gdy podjęte przez organ czynności sprawdzające nie wykazują nieprawidłowości i naruszeń prawa, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Organ nadto nadmienił, że wniesione przez skarżących zażalenie INB w [...] uznał za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniesiona skarga dotyczy działania organu w zakresie uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazać w związku z tym należy, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W ocenie Sądu analiza przedstawionych do skargi akt administracyjnych nie pozostawia wątpliwości, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy skargi o jakiej mowa w art. 227 i następne K.p.a. Zważyć bowiem należy, że PINB przeprowadził szereg czynności kontrolnych, dotyczących robót budowlanych wykonywanych w budynku przy ul. T. a, a także w budynkach nr b i c przy ul T. w K.. W aktach sprawy zalega szereg pism (z dnia 26.04.2016 znak: [...], z dnia 26.04.2016 znak: [...], z dnia 22.06.2017 znak: [...]), w tym ostatnie z daty 1.02.2017 r. znak: [...], w którym organ na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 kpa udziela obszernej informacji skarżącej J. H. o podjętych czynnościach i wnioskach pokontrolnych w związku z pismami mieszkańców budynku T. b w K. w sprawie robót budowlanych prowadzonych w budynku przy ul. T. a w K.. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie reprezentowany jest pogląd, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r. III SA/Wa 948/06, postanowienie NSA z 9 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1110/04). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Co więcej sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne K.p.a.), ponieważ sprawy te również nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Skoro wniesiona skarga dotyczy działanie organu w zakresie i w trybie określonym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.