II SAB/Kr 187/15

Kraków, dnia 27 października 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. I. i H. I. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postępowania w zakresie rozpoznania zażalenia wniesionego w trybie art. 37 kpa w sprawie znak: [...] postanawia: odrzucić skargę. J. I. i H. I. złożyli skargę w przedmiocie przewlekłego prowadzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postępowania w zakresie rozpoznania zażalenia wniesionego w trybie art. 37 kpa w sprawie znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach z pkt 1-4a, w tym co do wydawania postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Skarga J. I. i H. I. nie jest dopuszczalna, ponieważ nie mieści się ono w żadnej kategorii żadnego postępowania prowadzonego co do postanowień, które, zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami, można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Postępowanie toczące się w trybie art. 37 § 1 kpa nie prowadzi bowiem do wydania postanowienia, które kończy postępowanie, lecz ma ono charakter incydentalny – umożliwia stronie kontrolę przez organ wyższej instancji działania organu niższego rzędu, a negatywna jego ocena pozwala wnieść skargę na bezczynność do sądu administracyjnego. Postanowienie wydane w takim postępowaniu nie rozstrzyga co do istoty sprawy – istotą sprawy toczącej się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w O. było zbadanie kwestii samowoli budowlanej. Kwestionowane zaś postępowanie toczące się w trybie art. 37 § 1 kpa, kończy się też postanowieniem, na które nie służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 kpa zażalenie służy tylko na takie postanowienia, w stosunku do których kpa wyraźnie taką możliwość ustanawia. Należy podkreślić, że przepisy kpa nie przewidują zaskarżenia postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa. Skoro więc skarżona przewlekłość ma dotyczyć postępowania w którym wydaje się postanowienie, na które nie służy zażalenie, nie kończy ono postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.