II SAB/Kr 19/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Magda Froncisz Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M.B. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). M.B. pismem z dnia 7 stycznia 2015r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie nieudostępnienia w terminie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 30 października 2014r. w określonym terminie w zakresie pkt I ppkt e, g, h, i, j, k i l tego wniosku. Skarżący wniósł o zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ppkt "e" wniosku o udzielenie informacji publicznej dotyczył określenia przyczyn, ze względu na które Wójt Gminy P. prowadząc ponownie postępowanie w I instancji nie wykonał nakazanego postanowieniami: SKO w N. z dnia 2.11.2012r. i SKO w T. z dnia 13.08.2013r. weryfikacji ("zbadania") wariantu społecznego przebiegu przedsięwzięcia budowy zachodniej obwodnicy N. "wzdłuż wałów przeciwpowodziowych rzeki D". Ppkt "g" dotyczył oświadczenia czy Wójt akceptuje stanowisko, że w świetle choćby ustaleń oraz Raportu opracowanego przez firmę A. M.D. racjonalna i bardziej ekonomiczna jest realizacja przedsięwzięcia "wzdłuż" wałów. Ppkt "h" dotyczył wyjaśnienia, z jakich powodów Gmina P. w dalszym ciągu współuczestniczy w realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa zachodniej obwodnicy N. - połączenie m. B. z drogą krajową nr [...]", chociaż Wójt Gminy C. wszczął już i prowadzi stosowne postępowanie mające za przedmiot: "Budowa drogi gminnej o podwyższonym standardzie N. (ul. [...] )", będące w rzeczywistości realizacją właśnie przedsięwzięcia pn. "Budowa zachodniej obwodnicy [...] - połączenie m. B. z drogą krajową nr [...]" w wariancie społecznym "wzdłuż" wałów przeciwpowodziowych rzeki D Ppkt "i" dotyczył podania przez Wójta Gminy P. informacji, czy akceptuje stanowisko, że pomysł budowy tzw. "obwodnicy zachodniej [...] od miejscowości B. do miejscowości B. " stał się w istocie, ze względów stricte politycznych, wariantem zastępczym, służącym do zrealizowania tego przedsięwzięcia z pominięciem Miasta N. nie akceptującego rzekomo dotychczas budowy tzw. obwodnicy zachodniej miasta N. wzdłuż wałów przeciwpowodziowych. Ppkt "j" dotyczył pytania czy Gmina P. w dalszym ciągu będzie współuczestniczyła w realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa zachodniej obwodnicy N. - połączenie m. B. z drogą krajową nr [...]['" (wedle wybranego przez Powiat N. wariantu nr II) w sytuacji opisanej we wniosku. Ppkt "k" dotyczył określenia przyczyn, ze względu na które Wójt Gminy P. , przeprowadził ponownie postępowanie w I instancji, chociaż po kasatoryjnej decyzji SKO w N. z dnia 30.04.2012r. a ściślej w dniu 30.05.2012r., czyli w toku postępowania wziął udział w spotkaniu opisanym we wniosku. Ppkt "l" zawierał pytanie dotyczące wskazania roli w jakiej Wójt Gminy P. uczestniczył w spotkaniu w dniu 30.05.2012r. W uzasadnieniu skargi podano, iż o ile pismami z dnia 13.11.2014r. i 1.12.2014r. udzielono wnioskodawcy odpowiedzi, to są one niepełne i pozorne, a także wymijające. Nadto, iż o ile żądane informacje publiczne nie zostały utrwalone za pomocą dokumentów, tworzą one sferę faktów i ocen znanych organowi do którego zwrócił się wnioskodawca. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że rozpoznając żądanie wniosku organ udzielił skarżącemu odpowiedzi, szczegółowo wskazując na daty pisma w jakich te odpowiedzi zawarł, jak również powtarzając treść udzielonych odpowiedzi. Nadto w związku z wątpliwościami jakie wyraził wnioskodawca organ wskazał na swoje dodatkowym odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. Natomiast w przypadku nieuwzględnienia skargi, Sąd, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddala skargę. Skarga podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, gdyż żądane przez skarżącego informacje (zaskarżenie do sądu bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej) nie mają charakteru informacji publicznej określonej ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że pojęcie informacji publicznej oraz przykładowy ich katalog zostały zawarte w art. 1 ust. 1 i art. 6 w/w ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż przy wykładni tych przepisów należy kierować się art. 61 Konstytucji RP (tak: wyrok NSA w Warszawie z dnia 23 marca 2003 r., II SA 4059/2002, Lex 78063). Uwzględniając ten aspekt należy stwierdzić, iż informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna odnosi się jednak do konkretnych faktów, a nie domniemań tych faktów lub motywów zachowania. Bliższa analiza art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazuje wprost, iż wnioskiem w świetle tej ustawy może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. W konkluzji stwierdzić należy, iż informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkiem ich kwestionowania, czy też określania ex post przyczyn, motywacji, wewnętrznych przekonań, czy dążeń lub poglądów (prawnych, politycznych, społecznych lub ekonomicznych) (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2007 r., II SA/WA 1595/2006, Lex 302463). Stąd Naczelny Sąd Administracyjny już w wyroku z dnia 27 września 2002 r., II SAB 180/02 podkreślał, iż "nie mają charakteru informacji publicznej wnioski w sprawie indywidualnej, jak żądanie wyjaśnienia treści aktów, czy polemika z dokonanymi ustaleniami". W punkcie 4 art. 6 ust. 1 omawianego aktu prawnego, ustawodawca doprecyzowuje, że "dane publiczne", to między innymi treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efekty kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających; stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu kodeksu karnego; treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej; informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść stanowisk, wystąpień, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Istotną cechą tychże jest charakter umożliwiający dokumentowanie zajętych stanowisk przy wykonywaniu zadań publicznych. Wobec treści tego przepisu uznać należy, iż wyżej opisane żądania skarżącego nie mieszczą się w katalogu z art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Żądanie podania przyczyn, ze względu na które skarżony organ miałby się nie zastosować do wskazań organu II instancji lub prowadzić takie postępowanie wbrew stanowisku wyrażonym na jakimś spotkaniu, stanowi w ocenie Sądu, środek kwestionowania przez skarżącego zaistniałych faktów w postaci konkretnej decyzji organu I instancji wyrażającej się lub mogącej się wyrażać w jego rozstrzygnięciu administracyjnym. Stąd nie mieści się w katalogu informacji publicznej. Podobnie rzecz ma się co do wyrażenia przez skarżony organ oceny czy akceptuje stanowisko w jakimś dokumencie, w kontrolowanej sprawie dotyczy to w/w Raportu firmy [...]. Żądanie wyjaśniania powodów lub motywów dlaczego gmina współuczestniczy w realizacji jakiegoś przedsięwzięcia i czy z tychże względów dalej będzie uczestniczyła, o ile nie dotyczy żądania konkretnego dokumentu, w którym takie stanowisko byłoby już wcześniej wyrażone, ma jedynie charakter polemiczny. Również taką cechę ma pytanie o wyrażenie akceptacji przez skarżony organ stanowiska przedstawionego w pytaniu skarżącego o budowie tzw. "obwodnicy zachodniej N. od miejscowości B. do miejscowości B" z tezą o względach stricte politycznych, czy roli w jakiej Wójt Gminy P. uczestniczył w spotkaniu w dniu 30.05.2012r. Czym innym jest udostępnienie treści konkretnych dokumentów zawierających stanowisko organu co do zaistniałych faktów lub planowanych zamierzeń, w tym o zamierzeniach działań, a czym innym polemiczna dyskusja z wnioskującym i żądanie wyjaśnienia lub interpretowania przyczyn, motywacji, wewnętrznych przekonań, dążeń lub poglądów na sferę prawa, polityki społecznej lub ekonomicznej. Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekając zwrot wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.