II SAB/Kr 196/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie WSA Piotr Fronc (spr.) WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tarnowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tarnowie do rozpoznania wniosku E. G. z dnia 12 sierpnia 2024r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie obejmującym udzielenie odpowiedzi na zdanie pierwsze pytania nr 10 oraz pytanie nr 12 wniosku - poprzez wydanie aktu lub dokonanie czynności w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie określonym jak w pkt I wyroku miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; III. w pozostałym zakresie oddala skargę; IV. zasądza od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tarnowie na rzecz E. G. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 14 sierpnia 2024 r. do Państwowego Inspektora Sanitarnego w Tarnowie wpłynął wniosek E. G. z dnia 12 sierpnia 2024r. o udostępnienie informacji publicznej, w którym zażądano odpowiedzi na następujące pytania: 1. Ile w każdym z ostatnich 5 pełnych lat i roku obecnym tutejszy Organ wystosował do organu egzekucyjnego wniosków o wszczęcie postępowań w zakresie przymuszania rodziców do wykonania szczepień ochronnych u dzieci? 2. Ile wszczętych na wniosek tut. Organu postępowań egzekucyjnych w okresie wskazanym w punkcie 1 toczy się nadal, ile zostało zawieszonych, a ile zostało umorzonych? 3. Ile z zakończonych w okresie wskazanym w punkcie 1 postępowań zakończyło się na skutek rozpoczęcia lub kontynuowania przez rodziców obowiązku szczepień, a ile w związku z zaistnieniem długotrwałych przeciwwskazań do szczepień lub wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego? 4. Ile upomnień tutejszy Organ w okresie wskazanym w punkcie 1 przesłał do rodziców, którzy nie wykonali wszystkich szczepień ochronnych? 5. Jaka była skuteczność wysłanych upomnień? Ile rodziców po otrzymaniu upomnień rozpoczęto lub zaczęło kontynuować wykonywanie szczepień ochronnych? 6. Czy we wskazanym w punkcie 1 okresie zdarzały się sytuacje, że wszczynano postępowanie egzekucyjne, a dziecko miało zaświadczenie odraczające szczepienia ochronne? Ile takich sytuacji było w każdym z ostatnich 5 lat i w roku obecnym? 7. Ile tutejszy organ w okresie wskazanym w punkcie 1 złożył do organu egzekucyjnego wniosków o umorzenie, lub zawieszenie postępowań egzekucyjnych i jakie były podstawy złożenia tych wniosków? 8. Czy tutejszy Organ zgłosił kiedykolwiek wniosek o wszczęcie postępowania przymuszającego do zaszczepienia dziecka, u którego wystąpił NOP? Czy przed wszczęciem postępowania tutejszy Organ weryfikuje rejestr NOP i bierze informacje tam zawarte pod uwagę przed decyzją o złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego? 9. Jakie okoliczności wpływają na decyzję tut. Organu o wystosowaniu lub nie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego? 10. Ile osób pracuje w komórce tut. Organu zajmującej się szczepieniami ochronnymi? Czy oprócz inicjowania postępowań egzekucyjnych podejmowane są inne działania w zakresie szczepień np. działalność edukacyjna i jakie to są działania? 11. Czy tutejszy Organ pełni kontrolę nad zgłaszaniem przez lekarzy NOP-ów? 12. W jaki sposób Organ może dowiedzieć się o wykroczeniu lekarza polegającym na niezgłoszeniu NOP? Ile takich przypadków miało miejsce w ostatnich 5 latach? Czy NOP mimo zgłoszenia go przez właściwego lekarza finalnie zostaje zaliczony do rejestru NOP-ów? 13.Czy Organ zgłasza działania lekarzy stanowiące uchybienie przepisów prawa do właściwej Izby Lekarskiej? 14. Ile Organ dokonał zgłoszeń uchybień prawa do izb Lekarskich w ciągu ostatnich 5 lat? 15. Czy w związku z przeprowadzonym badaniem kwalifikacyjnym lekarz jest obowiązany wydać jakiś dokument? 16. Ile tutejszy Organ w ciągu ostatnich 5 lat odnotował niepożądanych odczynów poszczepiennych z podziałem na poszczególne szczepionki? 17. Ile ze zgłoszeń zostało przez pracownika PPiS zmienionych w zakresie kwalifikacji NOP-u i z jakiej przyczyny? 18. Czy w związku z postępowaniami egzekucyjnymi dot. obowiązku szczepień pracownicy tut. Organu konsultują kwestie problematyczne z prawnikiem? Ile takich sytuacji miało miejsce w okresie wskazanym w punkcie ! i jakie były powody zasięgnięcia pomocy u prawnika? 19. Co możemy zrobić, jeśli stawimy się na badaniu kwalifikacyjnym, a lekarz nie będzie chciał wydać zaświadczenia o braku możliwości szczepień ani nie zaszczepi dziecka? Jakie kroki powinniśmy podjąć? 20. Skąd tutejszy Organ pozyskuje informacje o braku realizacji przez rodziców szczepień obowiązkowych? Proszę wskazać jakie instytucje przekazały informacje o braku realizacji obowiązku szczepień w bieżącym roku? W odpowiedzi na powyższy wniosek Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny w Tarnowie pismem z dnia 22 sierpnia 2024r. udzielił wnioskodawczyni następujących informacji: Ad. 1 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Tarnowie w ostatnich pięciu pełnych latach i roku obecnym ( od 01.01.2019r. do 30.06.2024r.) nie wystosował żadnego wniosku do organu egzekucyjnego o wszczęcie postępowania w zakresie przymuszenia rodziców do wykonania szczepień ochronnych u dzieci. Ad. 2 i Ad. 3 Z uwagi iż nie został złożony wniosek do organu egzekucyjnego, tym samym żadne postępowanie nie zostało wszczęte, zawieszone, zakończone. Ad.4 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Tarnowie w ostatnich pięciu pełnych latach i roku obecnym wydał 89 upomnień, które wysłał do rodziców uchylających się od obowiązku wykonywania szczepień ochronnych u swoich dzieci. Ad. 5 Każda sprawa prowadzonych postępowań jest indywidualna, specyficzna i nie jest informacją publiczną. Ad 6 i Ad. 7 W związku z tym, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Tarnowie w ostatnich pięciu pełnych latach i roku obecnym nie wystosował do organu egzekucyjnego wniosków o wszczęcie postępowań - informacja jest bezprzedmiotowa. Ad. 8 i Ad. 9 Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2023r. póz. 2077), określa wykaz obowiązkowych szczepień ochronnych, wskazując w jakich sytuacjach i kto podlega szczepieniom przeciw konkretnej chorobie a w przypadku dzieci w jakim okresie ich życia podlegają szczepieniu. Inicjatorem postępowania w sprawie konsekwencji związanych z niezgadzaniem się rodzica na szczepienie dziecka jest świadczeniodawca, który przechowuje tzw. kartę uodpornienia, czyli podmiot sprawujący profilaktyczną opiekę nad dzieckiem. Zgodnie z §17 rozporządzenia w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych jest on zobowiązany do zawiadomienia o fakcie uchylania się od obowiązku szczepień właściwego Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (PPIS), w związku z art. 17 ust. 9 b ustawy z dnia 5 grudnia 2008r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (tekst jedn. Dz. U. z 2024r. póz. 924) Ad. 10 Państwowa Inspekcja Sanitarna prowadzi działania edukacyjne dla uczniów, rodziców oraz nauczycieli, między innymi w zakresie szczepień ochronnych. Wszystkie informacje o działaniach edukacyjnych można znaleźć na stronach internetowych Głównego Inspektora Sanitarnego, Wojewódzkich Stacji Sanitarno - Epidemiologicznych, Powiatowych Stacji Sanitarno - Epidemiologicznych. Ad. 11 i Ad. 12 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Tarnowie pełni kontrolę nad zgłoszeniami przez lekarzy NOP-ów, prowadząc odpowiednie rejestry. Ad. 13 i Ad. 14 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Tarnowie nie zgłaszał w ostatnich pięciu latach uchybień prawa do właściwych Izb Lekarskich, ponieważ nie było takich naruszeń Ad. 15 Załącznik nr 2 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2023r. póz. 2077) stanowi wzór "ZAŚWIADCZENIA O PRZEPROWADZONYM LEKARSKIM BADANIU KWALIFIKACYJNYM" Ad. 16 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Tarnowie w ostatnich pięciu latach odnotował 53 Niepożądane Odczyny Poszczepienne po wykonaniu obowiązkowych szczepień ochronnych, w tym po szczepieniu przeciwko: błonicy, tężcowi, krztuścowi, pneumokokom -28, gruźlicy - 8, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - 9, odrze, śwince, różyczce - 8. Ad. 17 Żadne zgłoszenie przez lekarza Niepożądanego Odczynu Poszczepiennego nie zostało zmienione przez pracownika PIS w Tarnowie. Ad. 18 Nie prowadzono postępowań egzekucyjnych. Ad. 19 Tematyka pytania wykracza poza zakres kompetencji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. W skardze z dnia 10 września 2024 r. E. G. zarzuciła Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Nowym Sączu naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 i art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem, wnosząc o: 1) zobowiązanie do udzielenia informacji publicznej z wniosku z dnia 12 sierpnia 2024 r., 2) orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) wymierzenie na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. grzywny w maksymalnej wysokości, 4) zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie skarżącej pismo, które otrzymała w reakcji na jej wniosek z dnia 12 sierpnia 2024r. stanowi odpowiedź w nikłym stopniu. Według skarżącej organ nie udzielił odpowiedzi na pytania nr 2,3,6,10,12 i 20 zawarte we wniosku, a na pozostałe pytania udzielił odpowiedzi niewyczerpujących i ogólnych, co uzasadnia złożoną skargę na bezczynność. W odpowiedzi na skargę PPIS wniósł o jej oddalenie skargi. PPIS podniósł, iż żądanych we wniosku z dnia 12 sierpnia 2024r. informacji udzielił zachowując ustawowy czternastodniowy termin wskazany w u.d.i.p., co czyni skargę na bezczynność bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, albowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Nadto zgodnie z § 2, Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może również orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.) Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 - dalej jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej inicjuje postępowanie, w ramach którego organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności ocenić charakter żądanej informacji pod kątem uznania jej za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a następnie, w razie uznania żądanej informacji za publiczną, informację tę udostępnić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. - z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2) lub w tym terminie wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia, bądź też - w razie uznania, że żądana informacja nie spełnia kryteriów informacji publicznej lub że jest ona dostępna w innym trybie (art. 1 ust. 2), powiadomić wnioskodawcę, że w przypadku jego żądania przepisy u.d.i.p. nie znajdują zastosowania. Niewątpliwie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny jest organem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej – co było w sprawie okolicznością bezsporną. W pkt. I wyroku Sąd zobowiązał organ do udzielenia odpowiedzi na następujące pytania : zdanie pierwsze pytania nr 10, pytanie nr 12 zawarte we wniosku skarżącej z dnia 12 sierpnia 2024 r. Pytanie nr 10 brzmiało następująco:. "10. Ile osób pracuje w komórce tut. Organu zajmującej się szczepieniami ochronnymi? Czy oprócz inicjowania postępowań egzekucyjnych podejmowane są inne działania w zakresie szczepień np. działalność edukacyjna i jakie to są działania? Zaś odpowiedź na to pytanie ze strony organu brzmiała: "Ad. 10 Państwowa Inspekcja Sanitarna prowadzi działania edukacyjne dla uczniów, rodziców oraz nauczycieli, między innymi w zakresie szczepień ochronnych. Wszystkie informacje o działaniach edukacyjnych można znaleźć na stronach internetowych Głównego Inspektora Sanitarnego, Wojewódzkich Stacji Sanitarno - Epidemiologicznych, Powiatowych Stacji Sanitarno - Epidemiologicznych?" Zatem w sposób jednoznaczny wynika z porównania w/w pytania i odpowiedzi, iż organ nie zawarł odpowiedzi na pytanie zawarte w zdaniu pierwszym pytania nr 10, tj. w zakresie wskazania ilości osób pracujących w komórce organu zajmujących się szczepieniami ochronnymi. Na to pytanie nie zawarto również odpowiedzi w pozostałej części pisma organu z dnia 22 sierpnia 2024r. stanowiącego odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej. Pytanie nr 12 brzmiało: "12. W jaki sposób Organ może dowiedzieć się o wykroczeniu lekarza polegającym na niezgłoszeniu NOP? Ile takich przypadków miało miejsce w ostatnich 5 latach? Czy NOP mimo zgłoszenia go przez właściwego lekarza finalnie zostaje zaliczony do rejestru NOP-ów? Organ w swoim piśmie na w/w pytanie wniosku odpowiedział udzielając łącznej informacji pod pozycją Ad.11 i 12 o następującej treści: "Ad. 11 i Ad. 12 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Tarnowie pełni kontrolę nad zgłoszeniami przez lekarzy NOP-ów, prowadząc odpowiednie rejestry". O ile udzielona odpowiedź odpowiada na pytanie 11 wniosku, to w relacji do pytania 12 nawiązuje do jego jedynie bardzo ogólnie i w istocie nie stanowi odpowiedzi na to pytanie. Wobec faktu mieszczenia się powyższych pytań w zakresie przedmiotowym informacji publicznej , oraz istnienia po stronie organu obowiązku ich udzielenia ( strona podmiotowa) - stwierdzić należy, iż w powyższym zakresie organ pozostaje w bezczynności w udzieleniu odpowiedzi na wniosek z dnia 12 sierpnia 2024r., co czyni w tym zakresie skargę zasadną, a co znalazło odzwierciedlenie w pkt I wyroku, w którym Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do udzielenia odpowiedzi w powyższym zakresie w terminie 14 dni. Stwierdzona bezczynność jednak nie ma charakteru rażącej. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Zauważyć należy, iż organ na rozbudowany i złożony wniosek z dnia 12 sierpnia 2024r. o udzielenie informacji publicznej odpowiedział sprawnie, w ustawowym terminie a brak odpowiedzi w niewielkim zakresie wniosku nie wynikał z ignorancji lub złej woli organu, lecz najprawdopodobniej z przeoczenia. Dlatego też Sąd nie znalazł podstaw do uznania rażącego naruszenia prawa w przedmiotowej sprawie ze strony organu ( pkt II wyroku). Powyższe zdecydowało również o braku podstaw i potrzeby do wymierzenia organowi grzywny. Po pierwsze stwierdzony stan bezczynności w załatwieniu przedmiotowego wniosku skarżącej nie miał charakteru rażącego naruszenia prawa. Zachowanie organu w kontrolowanej sprawie nie nosiło cechy lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego mocą ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z powyższych również względów Sąd nie znalazł podstaw do nałożenia na podmiot zobowiązany grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. Jakkowiek organ pozostaje w bezczynności , to podkreślić należy, iż odnosi się to jedynie co do niewielkiej części wniosku z dnia 12 sierpnia 2024r. (o czym była już mowa wyżej). Nadto bezczynność ta - jak już też zostało powiedziane - wynika nie z całkowitego zignorowania złożonego wniosku o udzielenie informacji publicznej, lecz najprawdopodobniej z przeoczenia lub pośpiechu. Podkreślić w tym miejscu należy, iż organ nie zignorował wniosku z 12 sierpnia 2023r., lecz już w piśmie z dnia 22 sierpnia 2022r. w odpowiedzi na ten wniosek przedstawił informacje i swoje stanowisko w sprawie. W tej sytuacji Sąd nie znalazł podstaw by wzmacniać nałożeniem grzywny restrykcyjny i prewencyjny skutek wyroku Sądu w niniejszej sprawie. Wobec powyższego skarga w tym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu. Jak wynika z treści skargi - według skarżącej organ nie udzielił odpowiedzi na pytania nr 2,3,6,10,12 i 20. Z pośród wymienionych wyżej pytań jedynie na pytanie nr 12 i pierwszą część pytania nr 10 organ nie odpowiedział – o czym była już mowa we wcześniejszej części uzasadnienia. W zakresie pytania nr 10 to brakuje jedynie odpowiedzi na pierwsze zdanie tego pytania ( o czym była również mowa wyżej). Na pozostałą część pytania dziesiątego (zdanie drugie) organ zawarł wyczerpującą odpowiedź w swoim piśmie pod pozycją nr 10. Na pytanie 2,3 i 6 organ odpowiedział w swoim piśmie krótko i konkretnie, a pytania te jako pochodne pytania nr 1, na które organ również odpowiedział nie wymagały szerszego rozwinięcia. Odpowiedź na pytanie 20 wniosku zawarta jest pod pozycją 8 i 9 odpowiedzi organu z dnia 22 sierpnia 2024r. Słusznie również organ wskazał, że pytanie nr 19 jest w istocie pytaniem o poradę a nie o fakt, mogący być przedmiotem informacji publicznej - a zatem w tym zakresie organ nie miał obowiązku i jak sam podaje kompetencji do udzielania na to pytanie kompetencji. Co zaś tyczy się pozostałych zarzutów złożonej skargi na bezczynność, stwierdzić należy, iż są one bezzasadne. Na wszystkie pozostałe pytania niewymienione w powyższych rozważaniach, zawarte w treści wniosku z dnia 12 sierpnia 2024r. skarżąca otrzymała odpowiedź. Subiektywne przekonanie skarżącej o niepełności odpowiedzi, lub brak akceptacji skarżącej z udzielonych odpowiedzi nie ma wpływu na ocenę działania organu. Dlatego też w zakresie nie uwzględnionym w pkt I wyroku skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 149 § 1 oraz 1a p.p.s.a. orzekł jak w pkt I i II wyroku. W pozostałym zakresie skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił (pkt III) wyroku. O kosztach orzeczono w pkt. IV wyroku na zasadzie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji skarżącemu przysługuje od organu, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W przedmiotowej sprawie jest to kwota 100 zł uiszczona przez skarżącą tytułem wpisu.