II SAB/Kr 2/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B., M.B., T.S. i E.S. w przedmiocie bezczynności Wójta Gminy W. postanawia: skargę odrzucić Pismem z dnia 17.12.2004 r. E.S. działając imieniem własnym oraz M.B., M.B. i T.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wójta Gminy w W. (wyjaśnienie E.S. zawarte w piśmie z dnia 1.03.2005 r.). Z załączonych upoważnień wynika, że M.B. i M.B. są wnukami E.S. a T.S. jego żoną. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a.) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Tak więc E.S. jako wstępny M.B. i M.B. nie może być ich pełnomocnikiem. Pomijając powyższą kwestie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 52 § 1 p.o.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Do skargi na bezczynność organu mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące w ogóle warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Jednym z warunków wniesienia skargi do sądu, w myśl wyżej powołanego przepisu, jest "wyczerpanie środków zaskarżania". Takim środkiem odwoławczym jest, zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 kpa), które składa się do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z tego względów zarządzeniem z dnia 21.04.2005 r. Sąd zobowiązał E.S. do podania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy imieniem własnym i swych mocodawców, względnie czy sami jego mocodawcy, składali zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 kpa). W przypadku składania takiego zażalenia, E.S. zobowiązany został do przedłożenia Sądowi dowodu złożenia takiego zażalenia. W wykonaniu powyższego zarządzenia E.S. przedłożył kserograficzną odbitkę pisma z dnia 26.04.2005 r., z prezentatą Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] potwierdzającą złożenie zażalenia na bezczynność organu w dniu 27.04.2005 r. Wyczerpanie środków zaskarżania o którym mowa w art. 52 § 1 p.o.p.s.a., dotyczy czynności sprzed wniesienia skargi na bezczynność. Skoro skarga została zawarta w piśmie z dnia 17.12.2004 r., przeto nie można uznać, że zażalenie z dnia 26.04.2005 r., przesądza o tym, że wyczerpane zostały środki zaskarżenia. W tym stanie rzeczy nie można uznać aby skarżący wyczerpali środki zaskarżania o których wyżej była mowa, a co jest warunkiem złożenia skargi. W tej więc sytuacji należało uznać, że skarga jest niedopuszczalna, co na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.o.p.s.a. musi prowadzić do jej odrzucenia.