II SAB/Kr 2/11

Kraków, dnia 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.Z. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w K. postanawia: odrzucić skargę. W niniejszej sprawie R.Z. złożył skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w K. polegającą w ocenie skarżącego na niewyjaśnieniu podstawy prawnej oraz faktycznej udzielenia Polskiej Agencji Prasowej przez rzecznika prasowego Sądu Okręgowego informacji o wytoczeniu powództwa o ochronę dóbr osobistych, o co skarżący wnosił w piśmie z dnia 27 września 201Or. W uzasadnieniu skargi wskazano na przebieg postępowania, w tym odmowne odpowiedzi udzielane przez skarżony organ oraz zażalenie na bezczynność wniesione przez skarżącego pismem z dnia 16 listopada 201Or, w którym podniósł on zarzut naruszenia art. 238 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Prezesa Sądu Okręgowego w K. wniósł o jej odrzucenie, ponieważ w jego ocenie przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W uzasadnieniu skarżony organ wskazał, że przedmiot skargi nie jest objęty dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 53 póz. 1270 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.), a ponadto skarżący kwestionuje w niej sposób załatwienia skargi z dnia 27 września 2010, dotyczącej działania Rzecznika Prasowego Sądu Okręgowego w K. Powołana skarga stanowi skargę powszechną w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc związana jest z krytyka nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 k.p.a.) i została załatwiona w trybie właściwym dla tego środka prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z pkt 8 w/w przepisu wynika, że bezczynność organów może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z treści pisma skarżącego z dnia 27 września 201Or. wynika, iż wnosi on o wyjaśnienie podstawy prawnej oraz faktycznej udzielenia Polskiej Agencji Prasowej przez rzecznika prasowego Sądu Okręgowego informacji o wytoczeniu powództwa o ochronę dóbr osobistych. Ponadto z treści pisma z dnia 16 listopada 201Or., określonego jako zażalenie na bezczynność, wynika zarzut naruszenia przez organ art. 238 § 1 k.p.a., a zatem dotyczy działu VIII k.p.a. (skargi i wnioski). Powołana skarga spełnia zatem przesłanki określone w art. 227 k.p.a., gdyż dotyczy zaniedbania lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenia praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłego lub biurokratycznego załatwiania spraw. Skoro skarżący kwestionuje w niniejszej sprawie sposób załatwienia przez organ skargi z dnia 27 września 2010r., dotyczącej działania Rzecznika Prasowego Sądu Okręgowego w K. , to nie przysługuje mu skarga do sądu administracyjnego. Kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje bowiem rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a. (skargi i wnioski), ponieważ nie mieszczą się one w katalogu wymienionym w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Podnoszona w skardze bezczynność w zakresie sposobu załatwienia sprawy w trybie skarg i wniosków nie została również objęta możliwością zaskarżenia do sądu administracyjnego, ponieważ nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.