II SAB/Kr 202/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: Sędzia WSA Aldona Gąsecka – Duda Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: Urszula Czerwińska przy udziale Prokurator Prokuratury Rejonowej - Nowa Huta Małgorzaty Górka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2014 r. sprawy ze skargi M. Z. i A. Z. na przewlekłość postępowania egzekucyjnego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. dla Miasta [...] w sprawie rozbiórki ogrodzenia postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącym M. Z. i A. Z. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu wpisu. Decyzją z dnia 18 czerwca 2010 r. znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. dla Miasta [...] nakazał inwestorowi – W. A. - rozbiórkę obiektu budowlanego, tj. ogrodzenia działki nr [...] obr. [...] wraz z zabezpieczeniem skarpy, zlokalizowanego od strony ul. M. (w części ul. P.) w K., wykonanego bez wymaganych uzgodnień oraz zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, poprzez rozebranie nowo wybudowanego ogrodzenia od pkt geodezyjnego [...] do pkt geodezyjnego [...] i przywrócenie wyprofilowania skarpy zgodnie z podziałem działek. Przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego upomnieniem z dnia 6 października 2010 r. znak: [...] wezwał W. A. do wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednocześnie w upomnieniu Powiatowy Inspektor pouczył wyżej wymienionego, że w przypadku niewykonania obowiązku we wskazanym w upomnieniu terminie 7 dni sprawa zostanie skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie egzekucyjne w przedmiotowej sprawie, wystawiając w dniu 3 listopada 2010 r. tytuł wykonawczy nr [...]. W dniu 6 grudnia 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie znak: [...], którym umorzył postępowanie w sprawie wniosku W. A. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 czerwca 2010 r., znak: [...] (...) i postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010 r. znak: [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania W. A. reprezentowanego przez radcę prawnego D. O. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 czerwca 2010 r., znak: [...] (...). Postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. znak: [...] organ egzekucyjny, po rozpatrzeniu zarzutów zobowiązanego, w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, wniesionych pismem z dnia 19 listopada 2010 r, zarzuty oddalił. Po przeprowadzeniu postępowania z zażalenia W. A., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie z dnia 7 kwietnia 2011 r. znak: [...], którym utrzymał w mocy ww. postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Następnie postanowieniem z dnia 6 marca 2012 r. znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na W. A. grzywnę w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania egzekwowanego obowiązku rozbiórki. Po przeprowadzeniu postępowania z zażalenia W. A., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2012 r. znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W dniu 31 maja 2012 r. zobowiązany stawił się w siedzibie organu egzekucyjnego i oświadczył, że przystępuje do wykonania egzekwowanego obowiązku i wniósł o niekierowanie grzywny w celu przymuszenia do Naczelnika Urzędu Skarbowego celem wszczęcia egzekucji. Po rozpatrzeniu podań zobowiązanego zawartych w piśmie z dnia 11 czerwca 2012 r., Powiatowy Inspektor postanowieniami znak: [...] z dnia 13 sierpnia, 14 sierpnia oraz 16 sierpnia 2012 r. odpowiednio: odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego, odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz stwierdził bezskuteczność wniesionych zarzutów. W dniu 7 stycznia 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził czynności kontrolne w terenie w wyniku których ustalił, że egzekwowany obowiązek rozbiórki nie został wykonany. W związku z wezwaniem Powiatowego Inspektora z dnia 2 października 2013 r. znak: [...], zobowiązany stawił się w siedzibie organu powiatowego i zobowiązał się do wykonania ww. obowiązku do 31 grudnia 2013 r. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 r. znak: [...], po rozpatrzeniu skargi A. Z. i M. Z. z dnia 17 sierpnia 2013 r. doprecyzowanej pismem z dnia 14 września 2013 r., na przewlekłość postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 3 listopada 2010 r. nr [...], w celu doprowadzenia do wykonania obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 18 czerwca 2010 r. znak: [...], uznał skargę za zasadną i wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. termin do podjęcia działań zmierzających do zastosowania kolejnego środka egzekucyjnego tj. wykonania zastępczego do dnia 31 stycznia 2014 r. Następnie w dniu 13 stycznia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał kontroli wykonania egzekwowanego obowiązku rozbiórki, w wyniku czego stwierdził, że obowiązek nadal nie został wykonany. W dniu 20 stycznia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając jako wierzyciel wystawił na zobowiązanego i skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] tytuł wykonawczy stosowany w egzekucji należności pieniężnych nr [...], celem ściągnięcia należności określonej w postanowieniu o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia 6 marca 2012 r., znak: [...]. Pismem z dnia 17 maja 2014 r. M. Z. i A. Z. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłość postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie obowiązku wynikającego z decyzji tego organu z dnia 18 czerwca 2010 r. Skarżące wskazały, że pomimo upływu terminu wyznaczonego zobowiązanemu do dnia 31 stycznia 2014 r. do dokonania obowiązku wykonania rozbiórki, obowiązek ten nie został wykonany. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał na przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie. Podniósł, że w dniu 20 stycznia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając jako wierzyciel wystawił na zobowiązanego i skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] tytuł wykonawczy stosowany w egzekucji należności pieniężnych nr [...], celem ściągnięcia należności określonej w postanowieniu o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia 6 marca 2012 r., znak: [...]. Następnie organ przywołał treść art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skarżące wnoszą niniejszą skargę na: "przewlekłość postępowania na podstawie art. 54 upea wszczętego przez PINB, postępowania egzekucyjnego w sprawie obowiązku wynikającego z decyzji PINB nr [...] z dnia 18 czerwca 2010 r.". Stosownie do art. 54 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na przewlekłość postępowania egzekucyjnego skarga przysługuje podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku. Skargę taką wnosi się za pośrednictwem organu egzekucyjnego (art. 54 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Postanowienie w sprawie tej skargi wydaje organ nadzoru. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie (§ 5 tego przepisu), a w dalszej kolejności - stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga do sądu administracyjnego. Zatem skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania egzekucyjnego przysługuje do sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopiero na postanowienie organu nadzoru i to tylko oddalające skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania egzekucyjnego, i dopiero po wyczerpaniu trybu zażaleniowego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt II SAB/Bk 48/13). W przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym takie postanowienie nie zapadło. W związku z powyższym złożenie niniejszej skargi jest pozbawione podstawy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie (podkreślenie składu Sądu), innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". W przedmiotowej sprawie skarżące zarzuciły Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] przewlekłość postępowania egzekucyjnego polegającą na rażącym przekroczeniu terminów wykonania egzekucji i doprowadzenia do zakończenia sprawy, a więc przeprowadzenia kolejnego środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. Jednocześnie wprost wskazali, że zarzucają przewlekłość postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 54 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 z późn. zm.) dalej w skrócie jako "u.p.e.a.". Przy tak sformułowanej skardze w pierwszym rzędzie należało ustalić kwestię związaną z jej dopuszczalnością. Stosownie do powołanego już art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. sąd rozpoznaje skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu. Krąg takich przypadków jest zamknięty i dotyczyć one mogą: 1) decyzji administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.), postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.), innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.), pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.). Z treści skargi wynika, że skarżące M. Z. i A. Z. domagają się podjęcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...], będącego organem egzekucyjnym pierwszej instancji, czynności zmierzających do wykonania decyzji dotyczącej rozbiórki ogrodzenia. Skarga ta dotyczy więc przewlekłości prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji posiada własne rozwiązania prawne regulujące kwestie przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ egzekucyjny. Stosownie do art. 54 § 2 u.p.e.a. wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, przysługuje skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ nadzoru (art. 54 § 5 zdanie pierwsze u.p.e.a.). Tylko na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie (art. 54 § 5 zdanie pierwsze u.p.e.a.) i tylko wtedy dopuszczalnym byłoby stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Art. 54 u.p.e.a. ma charakter przepisu szczególnego do art. 35 K.p.a. i wyłącza jego zastosowanie w sprawach prowadzonych na podstawie przepisów u.p.e.a. W tej zaś sprawie skarżące wniosły skargę z art. 54 § 2 u.p.e.a. do organu nadzoru nad Powiatowym Inspektorem nadzoru Budowlanego dla Miasta i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 r. uznał skargę za zasadną. Skoro tak, to w świetle art. 54 § 5 zdanie drugie u.p.e.a. niedopuszczalnym jest zażalenie na postanowienie o uznaniu skargi za zasadną, a to w konsekwencji prowadzi do niedopuszczalności wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postepowania egzekucyjnego w związku z art. 3 § 2 pkt 3 i 8 P.p.s.a. do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. O zwrocie kwoty uiszczonego wpisu przez skarżące Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.