II SAB/Kr 203/18

Kraków, dnia 7 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M.-S. na bezczynność Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej w W postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca E. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej w W. Referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 26 października 2018 r., wezwał skarżącą do uzupełnienia skargi – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez przedstawienie dowodu, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej w W skarżąca wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a., tj. wniosła ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Powyższe wezwanie zostało ekspediowane do skarżącej na podany w skardze adres i po dwukrotnym awizowaniu powróciło do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie przedstawiła ww. dokumentu ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "p.p.s.a."), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze referendarz sądowy wezwał skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżąca wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a., tj. że wniosła ponaglenie. Powyższe wezwanie zostało ekspediowane do skarżącej na podany w skardze adres i po dwukrotnym awizowaniu powróciło do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje pieczątka Urzędu Pocztowego w K., a zatem da się odczytać miejsce pozostawienia pisma do dyspozycji adresata. Podobnie widnieje data zwrotu, data pierwszego i drugiego awiza. Określono również w sposób jednoznaczny miejsce pozostawienia awiza – oddawcza skrzynka pocztowa adresata. Widnieje również pieczątka w zakresie daty zwrotu do nadawcy. Druk zawiera podpis doręczyciela. W trybie art. 73 p.p.s.a. istotne jest, aby na kopercie zawarto informację o jej dwukrotnym awizowaniu, co w kontrolowanej sprawie miało miejsce. Dokument potwierdzenia odbioru stanowi dokument urzędowy, który korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Innymi słowy pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998 r., sygn. III CZ 51/98, opubl. OSNC 1998; wyrok NSA z 12 grudnia 2008 r. sygn. II GSK [...], LEX nr 52569). Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Wobec prawidłowości doręczenia zastępczego należy stwierdzić, że dokument ponaglenia nie został przez skarżącą złożony ani w zakreślonym terminie, ani później, co czyni skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.