II SAB/Kr 21/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. W. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] skarżący S. W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną H. W. oraz synem Z. ur. [...] sierpnia 1987 r. Ich miesięczny dochód wynosi 1.558 zł i stanowi go renta skarżącego w wysokości 720 zł oraz emerytura jego żony w wysokości 838 zł. Syn wnioskodawcy nie osiąga żadnych dochodów. W skład majątku S. W. wchodzi dom o powierzchni 80 m². Skarżący nie dysponuje oszczędnościami, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż na dochód jego rodziny składa się jego renta i emerytura żony. Syn jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku. Wydatki ponoszone przez rodzinę przedstawiają się następująco: zakup 3 ton węgla po 700 zł, energia elektryczna 98 zł miesięcznie, butla gazowa do kuchenki 65 zł, leki 139 zł. Suma wydatków wynosi 492 zł. Pozostały dochód przeznaczany jest na zakup podstawowych artykułów żywnościowych i środków higieny osobistej. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający i skuteczny, że nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu. Jedynym źródłem dochodu S. W. jest świadczenie rentowe w wysokości 720 zł. Małżonka skarżącego pobiera emeryturę w wysokości 838 zł. Łączny miesięczny dochód rodziny wynosi zatem 1.558 zł. Biorąc pod uwagę, że uzyskiwane dochody przypadają na trzyosobową rodzinę (na utrzymaniu małżonków W. pozostaje bowiem bezrobotny syn Z.), uzyskiwane dochody nie są wysokie i wystarczają jedynie na skromne utrzymanie członków rodziny. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów sądowych. W takiej sytuacji pokrycie kosztów sądowych, nawet w wysokości 100 zł, mogłoby się wiązać z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu rodziny. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że skarżący spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.