II SAB/Kr 21/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. i S. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie przeprowadzenia dowodu postanawia: odrzucić skargę D. P. i S. P. wnieśli w piśmie z dnia 24 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. "w sprawie wykonania obowiązku wykonania czynności wynikającej z przepisu art. 78 kpa". Skarżący żądali zobowiązania organu do przeprowadzenia dowodu z wniosku z dnia 11 grudnia 2014 r. "tj. w przedmiocie precyzyjnego ustalenia daty wybudowania altany ogrodowej, jako okoliczności o kluczowym znaczeniu dla sprawy" oraz orzeczenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak wynika z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach: 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z § 3 wskazanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Skarga wniesiona przez D. P. i S. P. nie mieści się w ww. katalogu spraw poddanych kognicji sądów administracyjnych. Żądanie przeprowadzenia w toku postępowania administracyjnego dowodu nie obliguje organu do wydania orzeczenia, które mieściłoby się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a, a w konsekwencji do złożenia skargi na bezczynność organu w tym przedmiocie. Zgodnie z art. 78 § 1 kpa żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. W § 2 wskazano, że organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania, które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy. Z powyższego wynika, że strona może wystąpić z żądaniem przeprowadzenia dowodu na każdym etapie postępowania wyjaśniającego. Jednak ocena spełnienia tych przesłanek należy do organu administracyjnego, który dokonuje oceny jego przydatności do ustalenia stanu faktycznego. Odmawiając przeprowadzenia dowodu zgłoszonego przez stronę, organ musi jednak należycie wyjaśnić motywy zajętego stanowiska, a w szczególności powinien przedstawić argumenty, którymi kierował się, zajmując takie stanowisko. Zasadność odmowy podlegać będzie badaniu przez organ II instancji w razie podniesienia takiego zarzutu przez stronę w odwołaniu. Na marginesie należy wskazać, że pismo z dnia 11 grudnia 2014 r., na które powołują się skarżący nie zawiera w istocie żadnego wniosku dowodowego, a jedynie żądanie dokonania ustalenia przez organ okoliczności faktycznej mającej znaczenia dla rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji.