II SAB/Kr 217/20

Kraków, dnia 5 lutego 2021r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. i S. P. na bezczynność Wójta Gminy postanawia: odrzucić skargi D. P. i S. P.. D. P. i S. P. pismem z dnia 30 listopada 2020r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę bezczynność Wójta Gminy, co do rozparzenia ich wniosku z dnia 10 września 2020r. (data nadania 15.09.2020r.) o wszczęcie postępowania administracyjnego co do przywrócenia stanu zgodnego z prawem sprzed daty wybudowania drugiego boiska do gry w piłkę nożną z oświetleniem na zasadzie samowoli budowlanej; zaniechania użytkowania ww. boiska w pasie działki nr [...] położonym przy granicy z drogą gminną nr [...] w T. przez wszystkie drużyny piłkarskie użytkujące boisko oraz osoby trzecie; wybudowania ekranu akustycznego o odpowiedniej wysokości (4-5 metrów); oraz utworzenia naturalnej bariery akustycznej w miejscu po wycince. W obszernym uzasadnieniu tego wniosku skarżący wskazali na art. 28 K.p.a. w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podkreślając, iż użytkowanie w/w boiska powoduje uciążliwości związane z hałasem w bezpośrednim sąsiedztwie ich działki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu tego, iż żądanie we wniosku ma charakter cywilnoprawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargi należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W niniejszej sprawie żądania, o którym mowa we wniosku dotyczą sposobu korzystania z boiska sportowego i odnoszą się, jak wyraźnie skarżący podnosili w szeregu pism składanych w sprawie, do użytkowanie boiska powodującego rozstrój nerwowy skarżących, naruszających wolność rozumianą jako stan wolny od obaw, strachu i lęku, a także uniemożliwianie korzystania z ich nieruchomości bez użycia instalacji w celu zaspokojenia potrzeb osobistych oraz gospodarstwa domowego, w tym wypoczynku w spokoju, bez stresu. Z uwagi na to przedmiot żądania z w/w wniosku nie pozwala zakwalifikować go jako sprawy administracyjnej, bowiem zgłoszone żądanie ma charakter cywilno-prawny odnoszący się do ponadnormatywnego oddziaływania na nieruchomość skarżących w formie immisji (hałas) bądź naruszenia ich dóbr osobistych (zdrowie, prawo do wypoczynku) albo innych roszczeń cywilnych. Powyższy przedmiot żądania oznacza zatem, iż skarżony organ nie ma podstaw prawnych do wszczęcia postępowania administracyjnego i zakończenia go w drodze decyzji administracyjnej w świetle art. 1 kpa. Skarżący nie wykazali przy tym na żadne inne konkretne przepisy prawa administracyjnego ani okoliczności, które mogłyby oznaczać, że sporny obiekt boiska i jego sposób użytkowania wpływa na nieruchomość będącą własnością skarżących, w taki sposób, iż wymaga to rozpatrzenia sprawy w trybie administracyjnym tj. odnoszącym się do norm prawnych nakazujących lub zakazujących określone działania, co wymagałoby wszczęcia postępowania administracyjnego. Podobnie rzecz ma się z powołaniem na zasadę samowoli budowlanej, bez uprawdopodobnienia tego żadnymi dowodami z podaniem konkretnych przepisów prawa. Sprawa objęta skargą nie mieści się więc w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.