II SAB/Kr 228/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta P. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 września 2017 r. A. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wskazując, że zaskarża "bezczynność Urzędu Gminy i Miasta P. w sprawie postępowania administracyjnego zakończonego prawomocną decyzją NR [...] z dnia 27 kwietnia 2017 r. (sygnatura sprawy [...]) wydaną przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdzającej nabycie przez Gminę P. z mocy prawa nieodpłatnie nieruchomości objętych księgą wieczystą nr [...] w części dotyczącej działki nr [...], zarzucając naruszenie art. 6, 7, 8, 9 Kpa a w szczególności art 75. § 1. poprzez zatajenie istotnych dla spawy dowodów co spowodowało, że decyzja NR [...] z dnia 27 kwietnia 2017 roku została poprzedzona niewłaściwie przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym". Skarżąca wniosła o "zobowiązanie organu I instancji do wniesienia wniosku do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o wznowienie postępowania administracyjnego zgodnie z art. 145 Kpa w terminie 14 dni od daty doręczenia przez sąd akt organowi". Z uzasadnienia skargi, załączników do niej oraz "wyjaśnienia" z dnia 5 listopada 2017 r. wynika, że skarżąca – choć posługuje się określeniem "Urząd Gminy i Miasta P." – w istocie zarzuca bezczynność Burmistrzowi Gminy i Miasta P., reprezentującemu Gminę P. jako stronę postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 kwietnia 2017 r. (jest to decyzja stwierdzająca nieważność wcześniejszej decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] z dnia 31 sierpnia 2001 r.). Bezczynność ta, w ocenie skarżącej, polega na zatajaniu istotnych dowodów i skutkuje niewłaściwe przeprowadzonym postępowaniem oraz wadliwością wspomnianej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W ocenie skarżącej, "organ nie wypełnił żadnego z obowiązków, które ciążą na nim jako stronie postępowania administracyjnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 poz. 1369, dalej "p.p.s.a.") określa art. 3 tej ustawy. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu, "kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw". Paragraf 2a powołanego przepisu stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Z kolei zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zaskarżalna do sądu administracyjnego "bezczynność" została zatem zdefiniowana w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Jest ona zrelatywizowana do aktów i czynności, a których mowa pkt 1-4 odnośnego przepisu, oraz aktów i czynności, które są wskazane w samym pkt 9. Bezczynność, aby mogła być przedmiotem skargi, musi zatem polegać na tym, że organ nie wydaje albo nie podejmuje: decyzji; postanowienia określonej kategorii; innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (aktu lub czynności o znamionach z art. 3 § 2 pkt 4 lub 9). W wszystkich tych przypadkach chodzi o działanie (brak działania) podmiotu administrującego, nie zaś podmiotu administrowanego. "Bezczynność" Burmistrza Gminy i Miasta P., reprezentującego Gminę P. jako stronę administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego, prowadzonego organ administracji publicznej (Wojewodę [...]o tudzież Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji), mająca polegać, w ocenie skarżącej, na nieskładaniu ("zatajaniu") dowodów czy też nieskładaniu wniosku o wznowienie postępowania – nie spełnia wskazanych wyżej kryteriów bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego. Skarga jest tedy niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5a tego przepisu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.