II SAB/Kr 23/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja / spr. / Sędziowie WSA Krzysztof Bogusz / del. / AWSA Inga Gołowska Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi L.O. na bezczynność Wojewody - skargę oddala - W dniu ........2003r. L.O. wniósł do Urzędu Miasta Z. o stwierdzenie nabycia za odszkodowaniem przez Gminę Miasto Z. działki nr . w obrębie ... oraz części działki nr... w obrębie ..... w Z. , zajętych pod ulicę ......, w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998r. ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Dnia 22 marca 2004r. Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta Z. stwierdził, że w przypadku, gdy pas drogowy zajmuje jedynie część działki ewidencyjnej objętej wnioskiem o odszkodowanie, niezbędne jest wykonanie geodezyjnego podziału działek, które zostanie przeprowadzone gdy warunki atmosferyczne na to pozwolą. Dnia .........2004 r. L.O. wniósł do Wojewody ......... o stwierdzenie nabycia przez Gminę Miasto Z. działki nr... w obrębie . oraz części działki ... w obrębie ... w Z. , zajętych pod ulicę ....., jak również wypłatę stosownego odszkodowania. Dnia ...2004r. Burmistrz Miasta Z. złożył wniosek do Wojewody ..... o wydanie decyzji stwierdzającej przejście na własność Gminy wyżej wymienionych nieruchomości, zajętych pod drogę publiczną. Wojewoda ...postanowieniem z dnia .....2005r. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2005r., zobowiązując równocześnie Burmistrza Miasta Z. do przedłożenia stosownej dokumentacji geodezyjnej. Dnia.... L.O. złożył do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę ...... Zażalenie to zostało przekazane Ministrowi Transportu i Budownictwa, jako właściwemu organowi w tej sprawie. W piśmie skierowanym do stron postępowania z dnia .....2005r. Wojewoda ....... poinformował, że dokumentacja geodezyjna nie została jeszcze przedłożona, co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy, zatem Wojewoda ...... wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy - na dzień 30 kwietnia 2006r. Postanowieniem z (....) . Minister Transportu i Budownictwa zażalenie L.O. uznał za nieuzasadnione, uznając, że wobec wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy nie zachodziła bezczynność Wojewody .... W dniu(....) . Wojewoda .... wydał decyzję, w której stwierdził nabycie z dniem 1 stycznia 1999r. z mocy prawa przez Gminę Miasto Z. własności nieruchomości zajętych pod ulicę ......, na podstawie art. 73 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133 póz. 872 ze zmianami). ......2006r. Wojewoda .... wydał postanowienie w którym zawiadomił L.O. , że żądane odszkodowanie za przejętą nieruchomość zawarte we wniosku z dnia ..... 2004r. podlega załatwieniu przez Starostę T., stosownie do art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Postanowieniem z dnia ........2007 r. Wojewoda ........ przekazał według właściwości Staroście T. wniosek L.O. o odszkodowanie z wymienione wyżej nieruchomości. W dniu .....2005r. L.O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność organów administracji w której wniósł o uznanie bezczynności Wojewody ....., Burmistrza Miasta Z. oraz uznanie za nieważne postanowienie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia .........2005r. W uzasadnieniu skargi opisał dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego w sprawie odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogę publiczną oraz zarzucił wymienionym wyżej organom złą wolę, naruszenie zasady praworządności oraz przyczynienie się do poniesienia przez niego szkód materialnych i niematerialnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda ....... wskazał, że wobec niemożności załatwienia sprawy w terminie postępował zgodnie z art. 36 k.p.a. Powołał się również na stanowisko doktryny prawa administracyjnego, zgodnie z którym "nie można postawić organowi administracji zarzutu bezczynności, jeżeli przyczyna niezałatwienia sprawy jest niezależna od organu administracji prowadzącego postępowanie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej dokonywana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach wskazanych w pkt 1 - 4 art. 3 § 2. Skarga może więc dotyczyć sprawy, w której organ zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty sprawy, postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, lub podjąć inną czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Skarga na bezczynność musi zawsze opierać się na zarzucie niewydania przez organ konkretnego aktu lub niedokonania konkretnej czynności w danym postępowaniu. Zgodnie z art. 52 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym. Dotyczy to także skarg na bezczynność. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a. Zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 tej ustawy. Skarżący przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody .... złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. W ten sposób wyczerpał środki zaskarżenia przysługujące mu w postępowaniu administracyjnym. Dlatego też skarga L.O. nie zasługiwała na odrzucenie, lecz należało ją rozpoznać pod względem merytorycznym. Zgodnie z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje je do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Nie można więc uwzględnić skargi na bezczynność, jeżeli w dacie wyrokowania przez sąd administracyjny sprawa została już załatwiona - nawet jeżeli organ administracji pozostawał w bezczynności przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd. Załatwienie sprawy administracyjnej przed dniem wydania wyroku w przedmiocie skargi na bezczynność powoduje, że skarga ta jako bezzasadna podlega oddaleniu. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie był wniosek L.O. o stwierdzenie nabycia przez Gminę Miasto Z. własności nieruchomości zajętych pod drogę publiczną oraz o wypłatę stosownego odszkodowania. W momencie wydawania wyroku tj. w dniu ...... listopada 2007r.Wojewoda nie pozostawał już w bezczynności. Do właściwości tego organu należy wydawanie decyzji o nabyciu nieruchomości z mocy prawa, a tę sprawę załatwił decyzją z dnia (....) . Rozstrzyganie spraw o ustalenie i wypłacenie odszkodowania należy do zakresu kompetencji odpowiedniego starosty. Art. 65 § 1 k.p.a. zobowiązuje organy administracji publicznej w razie stwierdzenia swojej niewłaściwości do niezwłocznego przekazania podania do organu właściwego w drodze zaskarżalnego postanowienia. Wojewoda wykonał obowiązek wynikający z powołanego przepisu postanowieniem z dnia (....) . o tym samym numerze, zatem również w tym zakresie w dacie wyrokowania nie pozostawał w bezczynności. Biorąc powyższe argumenty pod uwagę należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.).