II SAB/Kr 23/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.Z. na bezczynność Wojewody w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie postanawia: odrzucić skargę. postanowienia z dnia 23 maja 2012r. Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwaną dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl natomiast art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie, pismem z dnia 28 grudnia 2011r. (data wpływu do Urzędu Wojewódzkiego w K. ) G.Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, w której zarzuciła Wojewodzie brak kontroli dotyczącej realizacji wydanych w jej sprawach decyzji i postanowień oraz nieprzestrzeganie prawa zawartego w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze G.Z. zaznaczyła, aby wszelką korespondencję w niniejszej sprawie kierować do jej pełnomocnika Z.S. na wskazany adres. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 27 lutego 2012r. zobowiązano skarżącą do: - wykazania, że osoba którą ustanowiła pełnomocnikiem należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a., - sprecyzowania bezczynność którego postępowania i prowadzonego przez który organ zaskarża, - wykazania, ze przed wniesieniem niniejszej skargi skarżąca składała w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie do organu wyższej instancji na niezałatwienie w terminie sprawy poprzez przedłożenie kopii zażalenia. W/w wezwanie przesłano skarżącej oraz jej pełnomocnikowi zakreślając 7 – dniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. G.Z. odebrała w/w wezwanie w dniu 14 marca 2012r., natomiast Z.S. – w dniu 16 marca 2012r. Z.S. w piśmie złożonym osobiście na dzienniku podawczy tut. Sądu w dniu 20 marca 2012r. wskazał, że jako pełnomocnik skarżącej spełnia wymagania art. 35 p.p.s.a. gdyż jest ojcem skarżącej G.Z. , natomiast odnośnie pozostałych kwestii, o które był wzywany przez Sąd stwierdził, że odpowiedzi na nie udzieli pisemnie G.Z. . Skarżąca pismem z dnia 22 marca 2012r. (data wpływu do tut. Sądu), nadanym w austriackim urzędzie pocztowym w dniu 19 marca 2012r., podniosła, że w 2000r. ustanowiła pełnomocnikiem swojego ojca Z.S. , a w treści "skargi złożonej w dniu 28 grudnia 2011r. wskazała Urzędy Miasta K. , ze szczególnym wskazaniem na działalność Starosty K. prowadzącego sprawę zwrotu nieruchomości od 2005". Ponadto dodała, że w dniu 22 lutego 2012r. jej pełnomocnik złożył "osobiście i również w moim imieniu teczkę zawierającą 78 stron dokumentów potwierdzających słuszność stawianych Urzędom Miasta K. zarzutów". W końcowej części pisma skarżąca nadmieniła ponadto, iż niedotrzymanie 7 -dniowego terminu spowodowane było stałym pobytem skarżącej w [...]. Następnie Sąd zarządzeniem z dnia 27 marca 2012r. zobowiązał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków skargi poprzez jednoznaczne wskazanie sygnatury spraw oraz organu którego bezczynność zaskarża oraz do wykazania, iż przed wniesieniem niniejszej skargi skarżąca składała w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie do organu wyższej instancji na niezałatwienie w terminie sprawy poprzez przedłożenie kopii zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W/w wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 kwietnia 2012r. Pełnomocnik w piśmie złożonym osobiście na dzienniku podawczy tut. Sądu w dniu 17 kwietnia 2012r. podniósł, że "w skardze złożonej do WSA w Krakowie - za pośrednictwem Wojewody oraz Starosty K. w dniu 22 grudnia 2011r. wskazał on, że skarga dotyczy Urzędów Miasta K. prowadzących sprawę zwrotu nieruchomości od 1999r., sygn. akt [...] Prezydent Miasta K. . Od 2005r. sygn. akt [...] – Starosta K". Odnośnie zaś kopii zażalenia, o którą był wzywany przez Sąd – wskazał, że "w dniu 27 lutego 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do sprawy sygn. akt II SAB/KR/21-22-23/12 złożyłem teczkę zawierającą 77 dokumentów kopii zażaleń skarg odwołań itp". W tym stanie rzeczy należy uznać, że mimo wezwań ani skarżąca G.Z. ani też jej pełnomocnik – Z.S. nie przedłożyli kopii zażalenia do organu wyższej instancji na niezałatwienie w terminie sprawy, ty samym nie dowiedli, iż wyczerpali wszystkie środki odwoławcze w postępowaniu administracyjnym. W związku z tym Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.