II SAB/Kr 23/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. i M. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie [...] postanawia: odrzucić skargę. A. C. i M. C. wnieśli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 22 stycznia 2015 r. do SKO w [...] wpłynęła skarga A. C. i M. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność SKO w [...] w sprawie [...], jednakże skarżący nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a., bowiem przed wniesieniem skargi skarżący nie wezwali Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl natomiast art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie w tym trybie zażalenia, bądź wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stanowi przesłankę skargi na bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. W niniejszej sprawie zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania i bezczynności dotyczy samorządowego kolegium odwoławczego, nad którym nie ma organu wyższego stopnia, zatem zastosowanie znajduje regulacja z art. 37 § 1 K.p.a. dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący powinni byli przed wniesieniem skargi najpierw wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do usunięcia naruszenia prawa, a dopiero potem wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Tryb ten stosuje się w każdym postępowaniu administracyjnym, chyba że przepis prawa stanowiłby inaczej. W tej sprawie, w której skarżący zarzucili Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, żaden przepis prawa nie wyłączył stosowania art. 37 § 1 K.p.a. Mając to na uwadze Sąd wezwał każdego ze skarżących do wykazania – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania – że przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpali tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a. (wezwali SKO w [...] do usunięcia naruszenia prawa) – pod rygorem odrzucenia skargi. Wspólnym pismem wniesionym osobiście do Sądu w dniu 20 marca 2015 r. skarżący złożyli kopię pisma z 4 grudnia 2014 r., adresowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które – zdaniem skarżących – potwierdza, że wezwali SKO w [...] do usunięcia naruszenia prawa. Należy wskazać, że kopia tego pisma z 4 grudnia 2014 r., adresowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], znajdowała się już w aktach sprawy (k. 11-12), bowiem została przez skarżących dołączona do skargi. W ocenie Sądu – wbrew stanowisku skarżących – pismo to nie stanowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w przepisie art. 37 § 1 K.p.a., bowiem jest ono wnioskiem o ponowne rozpatrzenie ich odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia 8 lipca 2014 r.. W tym piśmie A. C. i M. C. zawarli zarzuty co do rozstrzygnięcia ich odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia 8 lipca 2014 r. i wnieśli o ponowne rozpatrzenie odwołania. Tym samym - wobec niewyczerpania środków zaskarżenia – skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a..