II SAB/Kr 23/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędziowie: SWSA Magda Froncisz AWSA Anna Kopeć (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym ze skargi J. J. na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wnioski z dnia 23 listopada 2022 r., 10 grudnia 2022 r., 23 sierpnia 2023 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wniesiony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) zł. J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Krakowie w zakresie załatwienia jego wniosków z dnia 23 listopada 2022 r., ponowionego dnia 10 grudnia 2022 r. oraz z dnia 23 sierpnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem skarżącego organ nie udzielił odpowiedzi na żadne z zadanych mu pytań, w związku z czym skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosków, a także o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że wszystkie wnioski załatwił w terminie wynikającym z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący wymienił w skardze trzy wnioski, które objął jedną skargą na bezczynność (przy czym drugi wniosek stanowił ponowienie pierwszego). Co do zasady przyjmuje się, iż każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej inicjuje nową procedurę prowadzoną w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a co za tym idzie - w odniesieniu do każdej takiej procedury należy wszcząć odrębną sprawę ze skargi na bezczynność przed sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie jednak Sąd uznał, że wszystkie trzy wskazane w skardze wnioski stanowią jedną sprawę przed sądem administracyjnym i mogą one być objęte jednym rozstrzygnięciem. Po pierwsze: taka była wola skarżącego, który wniósł jedną skargę na bezczynność w załatwieniu wszystkich trzech wniosków, a po drugie: wszystkie te wnioski dotyczyły informacji na temat realizacji tej samej inwestycji tj. budowy obwodnicy w miejscowości Babice w nowym przebiegu w ciągu drogi wojewódzkiej nr 780 od km 1+176 ode. ref. 180 (km rob. 0+000) do km 0+790 ode. ref. 160 (km rob. 4+744.91) wraz z rozbudową drogi wojewódzkiej nr 780 na odcinkach: od km 1+095 ode. ref. 180 do km 0+108 ode. ref. 190 (ul. Oświęcimska) i od km 0+730 do km 0+860 ode. ref. 160 (ul. Krakowska) oraz budową i przebudową niezbędnej infrastruktury technicznej w miejscowościach Wygiełzów i Babice gmina Babice oraz miejscowości Kwaczała gmina Alwernia, powiat chrzanowski, województwo małopolskie (dalej: inwestycja). Wreszcie we wszystkich trzech przypadkach załatwienie wniosku nastąpiło według tego samego schematu, wobec czego rozstrzygnięcie sądu dla wszystkich trzech przypadków jest jednolite. Tak więc mimo wskazania na nieprawidłowe załatwienie trzech odrębnych wniosków o udostępnienie informacji publicznej – Sąd uznał, że w istocie jest to jedna skarga i jedna sprawa sądowoadministracyjna. Wnioski strony skarżącej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, zostały złożone do Zarządu Dróg Wojewódzkich w dniach 23 listopada 2022 r., 10 grudnia 2022 r. oraz 23 sierpnia 2023 r, za pośrednictwem platformy epuap. W pierwszym i drugim wniosku skarżący zwrócił się "o podanie informacji czy: - inwestycja drogowa realizowana na podstawie decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 28 lutego 2019r., spełnia warunki wynikające z potrzeby ochrony środowiska. "zrealizować drogi technologiczne (serwisowe) w zakresie umożliwiającym dostęp do działek odciętych poprzez budowę drogi obwodowej. Drogi serwisowe winny posiadać nawierzchnię z kruszywa". - inwestycja spełnia dyrektywę art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U.2017.1332 ze zmianami) poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich, dotyczy to w szczególności zapewnienia dostępu do drogi publicznej. - inwestycja wypełnia warunki niezbędne dla realizacji ww. Inwestycji I. Charakterystyka i zakres rzeczowy inwestycji oraz zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. - budowę dodatkowych jezdni o klasie technicznej D; - nr 1 o długości 534,36 m, włączonej pośrednio do projektowanej obwodnicy poprzez drogę powiatową nr 1010K (ul. Brzozową), - nr 2 o długości 210,85 m, włączonej pośrednio do projektowanej obwodnicy poprzez drogę powiatową nr 1020K (ul. Piastowską), - nr 3 o długości 129,00 m, włączonej bezpośrednio do projektowanej obwodnicy w km rob. 4+149,22 obwodnicy. - nr 4 o długości 237,48 m, włączonej pośrednio do projektowanej obwodnicy poprzez drogę wojewódzką nr 780 (ul. Krakowską)". W odpowiedzi na wniosek (pisma z 7 i 23 grudnia 2022 r.) Zarząd Dróg Wojewódzkich w Krakowie poinformował, że inwestycja uzyskała pozwolenie na użytkowanie wydane przez Małopolski Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w dniu 23.01.2019r. znak: WIB.771.1.112.2018.MKLO. Organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli budowy w zakresie jej zgodności z ustaleniami i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz z projektem budowlanym. Odpowiedzi zostały udzielone wnioskodawcy przed upływem 14 dni od złożenia wniosków. Z kolei we wniosku z 23 sierpnia 2023 r. skarżący zwrócił się o udzielenie informacji, czy wskazana wcześniej inwestycja drogowa "Została zrealizowana zgodnie z Postanowieniem Wojewody Małopolskiego WI-Xł.7820.4.7.2818, z dnia 7 marca 2018 r. (...)". Udzielając odpowiedzi na to pytanie w piśmie z 1 września 2023 r. organ wskazał, że inwestycja została zrealizowana zgodnie z decyzją ZRID, a jej prawidłowość zgodnie z regulacjami prawnymi została potwierdzona uzyskanym pozwoleniem na użytkowanie wydanym przez Małopolski Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w dniu 23.01.2019r. znak; WIB.771.1.112.2018.MKLO. Organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli budowy w zakresie jej zgodności z ustaleniami i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz z projektem budowlanym. Skarżący zarzuca, że otrzymane od organu odpowiedzi nie są odpowiedziami na zadane przez niego pytania. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Pytania we wnioskach o udostępnienie informacji publicznej dotyczyły sposobu realizacji inwestycji drogowej, jej zgodności z przepisami, wymaganiami ochrony środowiska oraz z postanowieniem Wojewody Małopolskiego. Trzeba zgodzić się ze stanowiskiem organu, że udzielone skarżącemu odpowiedzi potwierdzają zgodność inwestycji z obowiązującymi przepisami prawa. Wszelkie kwestie dotyczące zgodności inwestycji z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach oraz warunkami technicznymi podlegały badaniu przez organ właściwy na etapie wydawania decyzji ZRID. Wojewoda Małopolski, udzielając pozwolenia na realizację inwestycji stwierdził, że jest ona zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Z kolei zgodność realizacji inwestycji z wydaną decyzją ZRID potwierdził organ nadzoru budowlanego, wydając pozwolenie na użytkowanie dla zrealizowanej inwestycji. Tym samym należało przyjąć, że skarżącemu udzielono odpowiedzi w sposób terminowy i kompletny. Organ nie pozostawał ani nie pozostaje w bezczynności w załatwieniu objętych skargą wniosków. Jednakże dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. Jeśli bezczynność istniała w dacie wniesienia skargi, lecz ustała po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności. Inaczej jest natomiast, gdy do załatwienia sprawy tj. udostępnienia informacji doszło jeszcze przed wniesieniem skargi. Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów NSA z dnia 20 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Uchwała ta pozostaje wiążąca i znajduje swoje odpowiednie zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzielił informacji publicznej zgodnie z wnioskiem i nie pozostaje w bezczynności, a jednocześnie w takiej sytuacji nie jest wydawana decyzja administracyjna (postanowienie NSA z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt III OSK 3789/21). Zasadniczym celem wniesienia skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, tj. udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej. Stan bezczynności przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie (M. Bogusz, Niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na "historyczną" bezczynność organu administracji publicznej. Glosa do uchwały NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, OSP 2021, nr 1, s. 5). Fakt dokonania przez organ odpowiedniej czynności materialno-technicznej, tj. udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej, stanowi zatem przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność przez sąd administracyjny. Odpowiedzi na wnioski skarżącego zostały udzielone w dniach 7 i 23 grudnia 2022 r. oraz 1 września 2023 r., natomiast skarga inicjująca niniejszej postępowanie przed sądem administracyjnym została wniesiona 18 stycznia 2024 r., a więc ponad 4 miesiące po załatwieniu ostatniego z wniosków. W świetle powyższych okoliczności skarga na bezczynność wniesiona kilka miesięcy po załatwieniu wniosków skarżącego podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.