II SAB/Kr 236/21

Dnia 10 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. Ś. na bezczynność Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności; II. stwierdza, że Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w K. dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im[...] w K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w K. na rzecz skarżącego M. Ś. kwotę 100 zł. (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. Ś. w dniu 18 sierpnia 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego [...] w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w zakresie załatwienia jego wniosku z dnia 5 lipca 2021 r. co do nieudostępnionych informacji publicznych tj.: - statutu Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego im[...] w K. - protokołów z posiedzeń Rady Pedagogicznej, wraz z załącznikami, w okresie od 01.01.2020r. do 05.07.2021 r. włącznie - miesięcznego wynagrodzenia brutto dyrektora w okresie od 01.01.2020r. do 05.07.2021 r. włącznie, za każdy miesiąc, wraz z wyszczególnionymi dodatkami i/lub premiami - skanów wszystkich protokołów dot. kontroli wykonanych przez Kuratorium Oświaty w okresie od 01.01.2020r. do 05.07.2021 r. włącznie - faktur za zakupy środków ochrony osobistej w okresie od 01.01.2020r. do 05.07.2021 r. włącznie Wg skarżącego termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 UDIP, po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi. Wniesiono o zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o umorzenie postępowania, względnie oddalenie skargi, podając, iż w okresie, w którym skarżący wzywał do przedstawienia określonych dokumentów, pojawiły się okoliczności faktyczne które uniemożliwiły terminowe sprostanie jego żądaniu. Przede wszystkim doszło do zmian na stanowisku kierowniczym w Szkole , a nadto powstała wątpliwość, czy organ jest uprawniony do przedstawiania żądanych treści. Druga z wymienionych okoliczności tyczy się tego, że Organ nie posiadał odpowiednich wiadomości, że może zostać objęty zakresem ustawy o dostępie informacji publicznej, gdyż nie jest organem administracji publicznej sensu stricte. W zakresie pierwszej z wymienionych okoliczności, wskazano, że Organ został powołany na stanowisko Dyrektora w dniu 11 października 2021 r. - decyzja nr [...] z dnia 11 października 2021 r. Dyrektora [...] - pismo Arcybiskupa M. J. nr [...] z dnia 11 października 2021 r. Organ powziął wiedzę o istnieniu obowiązku udzielenia informacji publicznej w ok. 21 października 2021 r., gdy zostało doręczone do niego pismo Sądu o wymierzenie grzywny, wnioskowane przez skarżącego (sprawa o sygn. II SO/Kr 13/21). W dniu 19 listopada 2021 r. Organ przesłał żądane informacje publicznej przez skarżącego w formie elektronicznej. Termin ten wynikał z konieczności pozyskania i zanonimizowania treści niektórych żądanych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego [...] w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w zakresie załatwienia wniosku z dnia 5 lipca 2021 r. co do nieudostępnionych informacji publicznych. W świetle art. 1 u.d.i.p. wnioskowane dane stanowią informacje o sprawach publicznych będąc informacjami publicznymi, co nie było w sprawie sporne i czego skarżony organ nie kwestionował. Nie było również wątpliwości, iż skarżony organ był podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji. Stosownie do treści art. 14 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (ust. 1). Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Przechodząc do kwestii związanych z pojęciem bezczynności na gruncie u.d.i.p. należy wskazać, iż omawiana ustawa wymienia trzy formy załatwienia (zakończenia) sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. A mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek winien alternatywnie: udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10), odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1), umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1). Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem. W rozpoznawanej sprawie skarżony organ do chwili wniesienia skargi nie rozpoznał wniosku o udzielenie informacji publicznej, a zatem nie ulegało wątpliwości, iż pozostawał w bezczynności – jednocześnie jak wynika z odpowiedzi na skargę organu oraz przesłanych akt sprawy dnia 19 listopada 2021r. po wniesieniu skargi organ udzielił skarżącemu wnioskowanej informacji, co nie było kwestionowane przez skarżącego. W ocenie Sądu skarżony organ mógł faktycznie udzielić informacji dotyczącej wniosku w zwykłym terminie, gdyż z akt nie wynika żeby udostępnienie informacji w zakresie wniosku było wyjątkowo czasochłonne. W ugruntowanym orzecznictwie podkreśla się, iż wydłużenie terminu na zasadzie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nie może służyć do "odroczenia" wykonania obowiązków informacyjnych (np. wyr. WSA w Bydgoszczy z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II SAB/Bd 14/20). Istotne w kontrolowanej sprawie było zatem, iż w okresie, o którego informacje wnosił skarżący było zaledwie kilka posiedzeń Rady Pedagogicznej czy z kontroli. Nie było stąd konieczne przygotowanie dużej ilości informacji. Z uwagi na to organ w sposób nieuprawniony przedłużył sobie termin do udzielenia informacji i nie zachował ustawowego terminu do bezzwłocznego udzielenia informacji, wobec czego orzeczono jak w pkt II wyroku – stwierdzając, ze organ dopuścił się bezczynności. Jednakże skoro po wniesieniu skargi, jak wyżej wskazano organ udzielił informacji żądanej we wniosku, sąd uznał, że na chwilę orzekania w sprawie, stan bezczynności nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżony organ udzielił żądanej informacji publicznej już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność. Udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Dyrektorowi [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w K. nie można, w ocenie Sądu, zarzucić braku woli rozpatrzenia wniosku, a jedynie wątpliwości czy jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia takiej informacji, a także udokumentowane zmiany na stanowisku dyrektorskim spowodowały nie rozpoznanie wniosku w terminie. Zatem w ocenie Sądu w działaniu organu nie było znamion lekceważenia wnioskodawcy, czy też innych poważnych naruszeń prawa. O ile organ błędnie ocenił kwestię swojego obowiązku, to nie czyni to podstaw do przyjęcia uporczywości, nie wystąpiła w związku z tym wysoka naganność. Ze względów jak wyżej, Sąd orzekł jak w pkt III wyroku. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącego tj. 100 zł obejmujących wpis od skargi, orzeczono w punkcie IV wyroku na podstawie 201 § 1 w zw. z art. 200 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że organ - po wniesieniu skargi - udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest podstawą do zwrotu kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.